Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου κάθισαν χθες οι πρώην διοικητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Νίκος Μανιαδάκης, Γιάννης Καναβάκης και Νίκος Κοκκίνης για την υπόθεση του κλιβάνου καύσης των αποβλήτων του νοσοκομείου τα προηγούμενα χρόνια. Τα τρία πρώην διοικητικά στελέχη του ΠΑΓΝΗ κατηγορούνταν για «ρύπανση και υποβάθμιση περιβάλλοντος με πρόθεση κατ’ εξακολούθηση και δια παραλείψεως τελούμενη». Τελικώς και οι τρεις κρίθηκαν αθώοι, καθώς το δικαστήριο αναγνώρισε ότι επί θητείας τους έκαναν ό,τι μπορούσαν- με βάση τις αρμοδιότητες και τις δυνατότητες που είχαν- για την αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού προβλήματος. Από την ακροαματική διαδικασία επιβεβαιώθηκε ότι η λύση ήταν θέμα της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας και όχι της εκάστοτε διοίκησης του νοσοκομείου.
Ως γνωστόν ο επίμαχος κλίβανος ήταν παλιάς τεχνολογίας, ρύπαινε το περιβάλλον, ενώ η όλη διαδικασία αποκομιδής και μεταφοράς των ειδικών ιατρικών αποβλήτων ήταν προβληματική. Η υπόθεση έφθασε στη Δικαιοσύνη μετά από σχετική καταγγελία του προέδρου του συλλόγου των εργαζομένων, την περίοδο από 1η Απριλίου 2004 ως την 9η Μαΐου 2006. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι τρεις παράγοντες της διοίκησης του Νοσοκομείου, “επέτρεψαν να λειτουργεί σε αυτό, σε μόνιμη βάση, χωρίς να διαθέτει άδεια λειτουργίας, ένας μεταχειρισμένος και παλαιάς τεχνολογίας κλίβανος αποτέφρωσης ενώ όφειλαν τουλάχιστον από 1-4-2004, να φροντίσουν για την αντικατάστασή του με σύγχρονο αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Ο κλίβανος προκαλούσε ρύπανση, δεν είχε όργανα καταγραφής των εκπομπών αερίων, οι μαύροι καπνοί διασκορπίζονταν στο περιβάλλον, ενώ λειτουργούσε δίπλα σε δεξαμενές πετρελαίου, στις δεξαμενές νερού και κοντά στον παιδικό σταθμό. Στο κατηγορητήριο γίνεται επίσης περιγραφή του τρόπου συλλογής και διαχείρισης των αποβλήτων.
Χθες στο δικαστήριο κατέθεσε ο πρώην πρόεδρος των εργαζομένων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Γιάννης Δαγκωνάκης, ο οποίος υποστήριξε ότι και οι τρεις κατηγορούμενοι επί θητείας τους έκαναν ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για την αντιμετώπιση του προβλήματος, χωρίς όμως να έχουν ουσιαστική δυνατότητα παρέμβασης.
Όπως διευκρίνισε, ο κλίβανος έπρεπε να αντικατασταθεί με νέο, σύγχρονης τεχνολογίας, όμως το κόστος ήταν απαγορευτικό. «Τότε ο πιο φθηνός που κυκλοφορούσε στην αγορά κόστιζε 300.000 ευρώ, ενώ ο επόμενος καλύτερος κόστιζε περίπου 700.000 με 800.000 ευρώ. Εκ του νόμου η διοίκηση δεν μπορούσε να διαχειριστεί ποσά άνω των 45.000 ευρώ».
Ερωτηθείς από την εισαγγελέα έδρας κ. Πολιτάκη γιατί δεν είχε υπογραφεί νωρίτερα η σύμβαση για τη μεταφορά των νοσοκομειακών αποβλήτων στη χωματερή των Άνω Λιοσίων, ο κ. Δαγκωνάκης εξήγησε ότι την εποχή εκείνη η εν λόγω εταιρεία είχε άδεια μόνο για την Αττική και την Πελοπόννησο.
Πάντως τόσο οι μάρτυρες που κατέθεσαν όσο και οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι στις απολογίες τους, ανέφεραν ότι είχαν προβεί σε όλες τις ενδεδειγμένες ενέργειες και δεν αδιαφόρησαν.

