Και τώρα τι κάνουμε; Αυτό είναι το ερώτημα που απασχολεί τον φίλαθλο κόσμο του ΟΦΗ ο οποίος βλέπει την ομάδα του να παραμένει καθηλωμένη στην ζώνη του υποβιβασμού δείχνοντας ανήμπορη να αντιδράσει.
Ο ΟΦΗ μοιάζει αυτή τη στιγμή να είναι μόνος του αφού διοίκηση ουσιαστικά δεν υπάρχει, οι παίκτες δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος, ο προπονητής είναι εγκλωβισμένος στο μέτριο από πλευράς ποιότητας έμψυχο δυναμικό και ο κόσμος έχει απομακρυνθεί εκφράζοντας μʼαυτό τον τρόπο την δυσαρέσκεια του προς το πρόσωπο του προέδρου της ΠΑΕ Φανούρη Βατσινά. Το... υπερωκεάνειο, δηλαδή, (έτσι το είχε χαρακτηρίσει παλαιότερα η διοίκηση της ΠΑΕ) βουλιάζει αύτανδρο και όλοι απλά παρακολουθούν το μοιραίο να έρχεται χωρίς να κάνουν κάποια κίνηση για να το σώσουν.
Ο κόσμος του ΟΦΗ είναι αρκετά ταλαιπωρημένος τα τελευταία χρόνια καθώς από το 2000 μέχρι και σήμερα είναι θεατής στο ίδιο έργο. Βλέπει κάθε χρόνο την ομάδα του να κινείται στην μετριότητα και να παλεύει για την αποφυγή του υποβιβασμού. Αυτός είναι - δυστυχώς- πλέον ο στόχος της κι αυτό είναι που έχει κουράσει τους φιλάθλους που καλούνται κάθε φορά να βγάζουν τον... ΟΦΗ από την τρύπα και να παίξουν σʼαυτό το έργο το ρόλο του σωτήρα. Ένα ρόλο που τον έχουν αποδώσει πάρα πολύ καλά αφού χάρις στη δική τους βοήθεια ο ΟΦΗ κατάφερε τις προηγούμενες περιόδους να σταθεί όρθιος και να γλιτώσει από πτώση στη Βʼ Εθνική.
Και τώρα τι κάνουμε, αναρωτιέται ο κόσμος που βρίσκεται για άλλη μια φορά στη δυσάρεστη θέση να παρακολουθεί την ομάδα του να δίνει μάχη για την παραμονή. Υπάρχουν πολλοί που συνειδητά απέχουν από το γήπεδο στη λογική ότι δεν θα κάνουν το χατίρι στον Βατσινά να σώσουν την ομάδα για να εξακολουθήσει αυτός να διοικεί με τον απολυταρχικό τρόπο του και να μην υπολογίζει τίποτα και κανέναν. Υπάρχουν και οι άλλοι που παρά την πίκρα τους και την αντίθεση τους στο ιδιοκτησιακό-διοικητικό καθεστώς πηγαίνουν στο γήπεδο και φωνάζουν για την ομάδα. Και οι μεν και οι δε αγαπούν την ομάδα τους εκφράζοντας από το συναίσθημα με διαφορετικό τρόπο.
Και τώρα τι κάνουμε, λοιπόν; Τώρα που η μπάλα “καίει” και που ο ΟΦΗ βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στο φάσμα του υποβιβασμού ο κόσμος ποια κατεύθυνση θα επιλέξει; Την αποχή από το γήπεδο για να κοντράρει τον Βατσινά εν γνώση του ότι η ομάδα μπορεί να πέσει ή την στήριξη στη φανέλα για να αποφευχθεί για άλλη μια φορά το μοιραίο;
Την απάντηση μπορεί ο καθένας να την δώσει κατά συνείδηση και αφού προηγουμένως ζυγίζει καλά στη σκέψη του τα δεδομένα και τις επιπτώσεις. Η πτώση δεν θα είναι τιμωρία μόνο για τον Βατσινά και τα τεράστια λάθη που έχει κάνει στην προεδρία του. Οι ευθύνες ιστορικά θα κατανεμηθούν σε όλους όσοι αφήσουν αυτή τη στιγμή την ομάδα στο έλεος της μοίρας της. Όσοι είναι έτοιμοι να δεχθούν ότι ο ΟΦΗ από του χρόνου θα βρίσκεται για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια εκτός Αʼ Εθνικής ας μείνουν απλοί θεατές σʼαυτό το έργο. Όμως όταν θα κάνουν απολογισμό θα πρέπει να αποδώσουν ευθύνες και στον εαυτό τους γιατί δεν θα έχουν κάνει το καθήκον τους...
Νίκος Μαρκάκης

