Το 55% των Ελλήνων δηλώνουν οτι υποφέρουν από εργασιακό αγχος. Στην έκδοση του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Ηρακλείου, η ψυχολόγος Ερρικα Βασιλάκη αναφέρεται στο άγχος, πώς το βιώνουμε και πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.

“Οταν νιώθουμε άγχος, βιώνουμε μια κατάσταση δυσάρεστης επιφυλακής ή διέγερσης απέναντι σε κάτι που μας απειλεί. Εάν αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε κίνδυνο χωρίς να μπορούμε να ασκήσουμε αρκετό έλεγχο πάνω σ’ αυτόν, νιώθουμε απειλημένοι και ευάλωτοι. Εφόσον αισθανόμαστε ευάλωτοι, βιώνουμε το συναίσθημα του άγχους και κάνουμε αρνητικές σκέψεις σχετικά με τον εαυτό μας, τον κόσμο και το μέλλον. Αυτός ο αρνητικός τρόπος σκέψης που συντηρεί το συναίσθημα του άγχους εστιάζεται σε τρεις βασικούς άξονες. “Το μέλλον είναι απειλητικό”, “Ο κόσμος γύρω μου είναι γεμάτος κινδύνους” και “Εγώ είμαι ανίκανος να τα βγάλω πέρα”.

Δράση και όχι σκέψη

Η ψυχολόγος επισημαίνει:

“Σε στρεσογόνες καταστάσεις οι οποίες μπορούν να αλλάξουν, συνήθως το άγχος μειώνεται, εάν αναλάβουμε δράση δηλαδή όπου μπορούμε κάνουμε κάτι πρακτικά για να ανατρέψουμε ή να μετριάσουμε την πηγή του άγχους. Σε προβλήματα λοιπόν που επιδέχονται λύση, αποτελεσματική αντμετώπιση είναι ο συλλογή πληροφοριών, ο σχεδιασμός και η ανάληψη της απαραίτητης δράσης. Παραδείγματος χάριν, εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το άγχος των σχολικών εξετάσεων, η κατάλληλη αντιμετώπιση είναι να ενημερωθούμε για την εξεταστέα ύλη, να φτιάξουμε ένα πλάνο ανάλογο με την ύλη και το χρόνο που διαθέτουμε και να προετοιμαστούμε με βάση αυτό το πλάνο.

Σε καταστάσεις όμως όπου οι συνθήκες που μας αγχώνουν δεν μπορούν να αλλάξουν, τότε καταλληλότερη αντιμετώπιση δεν είναι η δράση για αλλαγή των συνθηκών - που εξ’ ορισμού θα αποβεί μάταιη - αλλά η αλλαγή της δικής μας στάσης απέναντι στις συνθήκες. Εάν αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε για αυτό που μας αγχώνει, τότε αλλάζουμε και το δυσάρεστο συναίσθημα που νιώθουμε. Ετσι γίνεται πιθανότερο να νιώσουμε καλύτερα, έστω και αν το πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί.

Η αποδοχή του προβλήματος

Η ψυχολόγος σημειώνει:

“Παραδείγματος χάριν, εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το άγχος από ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας, - ένα πρόβλημα δηλαδή που δεν μας επιτρέπει τον απόλυτο έλεγχο για την επίλυσή του - η αντιμετώπισή που βοηθάει την προσαρμογή δεν είναι ο συνεχής αγώνας για την πλήρη ίαση αλλά είναι η γνωστική επεξεργασία και η συναισθηματική αποδοχή του προβλήματος.

Η κα Βασιλάκη καταλήγει:

“Αυτή η διαδικασία της αλλαγής της εσωτερικής μας στάσης μέσω της γνωστικής επεξεργασίας και της συναισθηματικής αποδοχής, όχι μόνο μειώνει το άγχος αλλά και αυξάνει τα αποθέματά μας για να χειριζόμαστε τα προβλήματα και να βρίσκουμε τρόπους να ζούμε καλά μαζί τους.