Ογδόντα πέντε χρόνια ζωής συμπληρώνει ο Ιατρικός Σύλλογος Ηρακλείου ο οποίος το 1923 είχε 125 μέλη (δύο χρόνια μετά την ίδρυσή του) και σήμερα αριθμεί περισσότερους από 2.000 γιατρούς!
Οπως αναφέρει ο γραμματέας του Συλλόγου Χάρης Βαβουρανάκης, σήμερα χιλιάδες είναι οι νέοι επιστήμονες, πολλοί όμως απ’ αυτούς δεν μπορούν να αξιοποιηθούν.
Ο ίδιος σημειώνει:
“O Ιατρικός Σύλλογος Ηρακλείου συμπληρώνει 85 χρόνια ζωής. Ιδρύθηκε το 1923, με το διάταγμα Ν.Δ. 17/10/1923 που προέβλεπε την ίδρυση αλλά και την λειτουργία όλων των Ιατρικών Συλλόγων, με πρώτο πρόεδρο τον Γρηγόριο Καμπάνη, σημαντική προσωπικότητα της εποχής.
Ο ιατρικός πυρήνας του νομού μας ήταν αριθμητικά μικρός. Mόλις 125 ήταν τα μέλη του δύο χρόνια μετά την επίσημη ίδρυση του. Πέρασαν πενήντα επτά χρόνια ζωής του Συλλόγου (1980) για να γίνουν τριακόσια…. Το 2005 αριθμούσε 1730 ενεργά μέλη. Και σήμερα, ογδόντα πέντε χρόνια μετά, πάνω από δύο χιλιάδες ιατροί ανήκουν στη δύναμη του”.
Οπως λέει, “η υπέρμετρη αύξηση των ιατρών τα τελευταία χρόνια σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην ανάπτυξη του Ιατρικού Τμήματος, των Νοσοκομείων, Πανεπιστημιακό και Βενιζέλειο, καθώς και των Κέντρων Υγείας του νομού μας. Μεγάλη ευθύνη όμως φέρει και η πολιτεία που μοναδικό στόχο έχει την παραγωγή νέων επιστημόνων, χωρίς να ενδιαφέρεται για την αξιοποίηση τους”.
Αλλαξε
ο χαρακτήρας
του ιατρικού επαγγέλματος
Ο κ. Βαβουρανάκης σημειώνει ότι “η έρευνα και η πρόοδος στην ιατρική επιστήμη, η εξέλιξη της τεχνολογίας, η ανάγκη ειδίκευσης και εξειδίκευσης των ιατρών (αυτό που στην Ευρώπη αποκαλείται team-work), η ευθύνη πληροφόρησης, η διαφοροποιημένη ανά ασφαλιστικό φορέα περίθαλψη, άλλαξαν τον χαρακτήρα του ιατρικού επαγγέλματος. Στη δύναμη του Ιατρικού Συλλόγου ανήκουν ιατροί όλων των ειδικοτήτων, ειδικευόμενοι, ιατροί που υπηρετούν στο Ε.Σ.Υ., Πανεπιστημιακοί, ιατροί Ασφαλιστικών Οργανισμών, ελεύθεροι επαγγελματίες, ομάδες με διαφορετικά συμφέροντα, που το εκάστοτε Διοικητικό Συμβούλιο καλείται να αντιμετωπίσει ισότιμα”.
Ο θεσμικός ρόλος του Συλλόγου
Σύμφωνα με τις επισημάνσεις του:
“Ο Ιατρικός Σύλλογος δεν είναι ένα απλά συνδικαλιστικό όργανο, όπως όλα αυτά που προάγουν τα συντεχνιακά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα αποτελεί τη ασπίδα προστασίας της αξιοπρέπειας του ιατρού, φροντίζοντας την τήρηση της ιατρικής δεοντολογίας και κυρίως της ιατρικής ηθικής. Αποτελεί επίσης τον θεσμικό σύμβουλο της πολιτείας, της τοπικής κοινωνίας, σε θέματα που άπτονται της άσκησης της ιατρικής αλλά και των υγειονομικών συνθηκών γενικότερα”.
Σχεδιασμός και προτάσεις
Ο γραμματέας του Συλλόγου καταλήγει:
“Παραγωγή έργου λοιπόν για κάθε Ιατρικό Σύλλογο σημαίνει σχεδιασμός και προτάσεις προς την Πολιτεία για νέες νομοθετικές ρυθμίσεις σύμφωνα με τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου, της δημόσιας υγείας, αλλά και του ιατρικού σώματος.
Η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση σε συνεργασία πάντα με το Πανεπιστήμιο, ο καθορισμός των αναγκών παροχής ιατρικών υπηρεσιών στον γενικό πληθυσμό, αποτελούν θέματα που στο άμεσο μέλλον θα κληθούμε να σχεδιάσουμε”.
