Του Παναγιώτη Γεωργούδη
Η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρόνου μαθητή από τον αστυνομικό και η μαζική εξέγερση οργής των νέων με τα καταστροφικά αποτελέσματα της μεριάς των κουκουλοφόρων που οι πάντες διαφωνούν , δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αλλά το βέβαιο χρονικό ενός προαναγγελθέντος συμβάντος που βρίσκεται μόλις στην αρχή του και κανείς δεν γνωρίζει τη συνέχειά του.
Οι δεκάδες δολοφονίες νέων ανθρώπων από αστυνομικούς τα τελευταία τριάντα χρόνια που πανηγυρικά αθωώνονται, τα βασανιστήρια αθώων πολιτών και ειδικά μεταναστών με φασιστική βία και πολλαπλό ρατσισμό σε πλήρη πάντα ατιμωρησία με πρόσφατη περίπτωση τους αστυνομικούς στη Θεσσαλονίκη με τις ζαρτινιέρες, έχουν δημιουργήσει στους νέους ένα συλλογικό υποσυνείδητο ότι η αδικία είναι ο θεμελιώδης κανόνας αυτής της Δικαιοσύνης, όταν πρόκειται για την προστασία κρατικών στελεχών, γαλβανισμένο και από τη διαπλοκή Δικαστών στο παραδικαστικό κύκλωμα.
Όμως αυτή η πλευρά που ωθεί στην έκρηξη και στη βία είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Τα τελευταία χρόνια το πολιτικό σύστημα, με το εξουσιολάγνο και σαθρό νανούρισμα των ηλεκτρονικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, που προστατεύουν το σύστημα εξουσίας αντί να το κρίνουν,- (κάποιοι από τους δημοσιογράφους θα μπορούσαν υπερηφάνως να υπηρετούν στα Σώματα Ασφαλείας ως ειδικοί φρουροί) - μέσα από τη δική τους διαπλοκή, το σύστημα αυτό λοιπόν αιωρείται ανάμεσα στα χρυσοόβουλα αχαμνά του κάθε Εφραίμ και στα χρυσοτόκα αχαμνά των <<γκόλντεν μπόις>> ,που αποτελούν τη ληστρική πρωτοπορία ενός απάνθρωπου οικονομικού-πολιτικού μπλοκ το οποίο εξαθλιώνει και ληστεύει τον κόσμο ειδικώς τους φτωχούς, δημιουργεί ανεργία και ανασφάλεια υπό τις ευλογίες της πολιτικής εξουσίας και των συνοδοιπόρων της.
Αυτό το σύστημα είναι που περιθωριοποιεί τους νέους, τους τσακίζει το όνειρο και την ελπίδα για ζωή και δημιουργία, την αγάπη για την κοινωνία και το συνάνθρωπο, θεωρεί τις ιδέες απόβλητα με υπέρτατη καταξίωση την ισχύ , το φαίνεσθαι και το κέρδος.
Η περίφημη θεωρητική ρήση των εκφραστών του νεοφιλελευθερισμού "περί αυτορύθμισης της αγοράς" αφού μεταβλήθηκε σε παγκόσμια παντοκρατορία της μεγάλης και αδηφάγας μασέλας των πολυεθνικών εξοντώνοντας την αξιοπρέπεια και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη αλλά και στη χώρα μας - (εξαφανίστηκαν αλίμονο τελευταία μετά το οικονομικό κραχ οι θεωρητικοί της αυτορυθμισμένης παγκόσμιας μασέλας από το προσκήνιο) - θεωρούν ότι η ζωή των ανθρώπων αλλά και η Φύση είναι κτήμα τους..
Οποιαδήποτε αντίδραση από τα δικαιώματα της αγοράς που εξοντώνει τα δικαιώματα μιας στοιχειώδους ζωής αποτελεί πράξη παρανομίας έως τρομοκρατίας για το πολιτικό σύστημα.
Για τη ληστεία δεκάδων τρισεκατομμυρίων δραχμών του χρηματιστηρίου πριν μερικά χρόνια από εταιρείες, τραπεζίτες και διαπλεκόμενα πολιτικά στελέχη δεν πήγε κανείς φυλακή. Για τη ληστεία της Δημόσιας περιουσίας από το Βατοπαίδι και τους πολιτικούς του εγκεφάλους δεν πρόκειται να πάει κανείς φυλακή βάσει νόμου παρά μόνο ίσως διοικητικά στελέχη. Για τα μαύρο χρήμα από τις τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών και όπλων στα Ζωνιανά οι εγκέφαλοι είναι στο απυρόβλητο και αυτοί που πυροβόλησαν τον άτυχο αστυνομικό και είναι φυτό δεν θα βρεθούν ποτέ, γιατί αν ανοίξουν το στόμα λένε οι ντόπιοι, θα καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα.
Στην περίπτωση αυτή ο αστυνομικός βρέθηκε στο αδύναμο στρατόπεδο χωρίς τις πλάτες της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας που διαχειρίζεται τα πράγματα. Το θέμα λοιπόν είναι ταξικό. Λίγα ψίχουλα χρειάζονται να δώσουν για να λειτουργήσουν ολοκληρωμένα οι θεραπευτικές κοινότητες και να σωθούν οι ζωές χιλιάδων νέων από τα ναρκωτικά. Αλλά οι αυτορρυθμιζόμενοι μασελάρχες απαξιούν. Απαξιώνουν δηλαδή την ίδια τη ζωή των νέων ανθρώπων. Σπέρνουν τη δυστυχία, το θάνατο και το μίσος ενώ τροφοδοτούν με δημόσιο χρήμα αφειδώς το τραπεζιτικό τέρας.
Οι νέοι που τους έριξαν στην πρέζα και καίνε τη ζωή τους στην άσπρη φλόγα, οι νέοι που σπάνε τις φλέβες τους στη σύριγγα της ηρωίνης αυτοί πους τους γέμισαν τη ζωή με μίσος και θάνατο αναλόγως θα έκαιγαν και έσπαγαν αναλόγως.
Ο απανθρωπισμός αυτός δεν θα μπορούσε να σταθεί, ούτε λεπτό αν δεν είχε δημιουργηθεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα χωρίς κοινωνικές αξίες και πνευματικότητα, που έχει αποκόψει την γνώση από την ηθική, τον έρωτα και την ευτυχία, έχει εξοστρακίσει τις ιδέες της Δικαιοσύνης και της ελευθερίας , προωθεί τον ατομοκεντρισμό, τον ανταγωνισμό της αγοράς, την παπαγαλία και την μη σκέψη που οδηγεί στη μιζέρια, στη χειραγώγηση και στην υποταγή.
Αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία που λειτουργεί συμπληρωματικά με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, υποβοηθείται και «εμπλουτίζεται» από το θεωρητικό ρεύμα του Μεταμοντέρνου που έχει κατακλύσει τα έντυπα και τα πανεπιστήμια. Τα πάντα είναι θέμα αφήγησης σύμφωνα με τους Μεταμοντέρνους απολογητές της εξουσίας. Η ηθική είναι για τους βλάκες και τους αδυνάτους .
Η ληστεία, ο βιασμός, ο φόνος δεν είναι θέμα πρωτίστως ηθικής αξίας αλλά αφήγησης νομικής μέσα στο Δικαστήριο που η καλύτερη αφήγηση, δηλαδή ο ισχυρότερος θα επικρατήσει.
Η δολοφονία της ηθικής και η επαναφορά του ανορθολογισμού και του μηδενισμού στην πολιτική ως υποστυλώματα της νεοφιλελεύθερης αγοράς αποδιαρθρώνουν την υπόσταση του πολίτη και της δημοκρατίας. Ακριβώς αυτό που προωθεί παγκοσμίως στο όνομα της δικής της αφήγησης των δικαιωμάτων της αυτορυθμιζόμενης αγοράς και όχι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Νέα Τάξη Πραγμάτων. Από πού να μάθουν οι νέοι αλήθειες;
Έμαθαν ψέματα, βία, ηλεκτρονική παράνοια, ναρκωτικά, μίσος που είναι οι αλήθειες του συστήματος και τα εξήγαγαν κοινωνικώς. Σε αυτή την απανθρωπιά του πολιτικού συστήματος, που η κοιμώμενη θωκολάγνα Αριστερά, εδώ και χρόνια δεν μπορεί να αρθρώσει μία εναλλακτική στρατηγική στη βάση της άμεσης δημοκρατίας σε σύνδεση με την διευρυνόμενη αντιπροσωπευτική δημοκρατία και την αυτοδιαχείριση συναρτημένη με μία πράσινη επιστήμη και τεχνολογία , έρχεται να απαντήσει η ηφαιστειακή έκρηξη οργής της νεολαίας που δεν μπορεί να έχει πολιτική πρόταση , έχει όμως δικαίωμα και καθήκον να αντιδράσει στον ολοκληρωτισμό που εξυφαίνεται με τη συνεργασία των ηλεκτρονικών κυρίως Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Ήδη ο Νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης με τη βαθειά ποιητική του ενόραση και την υπερρεαλιστική ματιά του σημείωνε προφητικά πριν 35 περίπου χρόνια: "ένας Θεός Αρχιλογιστής το‘ βαλε πείσμα, και το κατάφερε, μέσα σε λίγες δεκαετίες να χωρέσει εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων σε μικροσκοπικές κυψέλες, καταγραμμένους στις μυριάδες καρτέλες μιας αόρατης Εξουσίας, εξαναγκασμένους ν’ ακολουθούν τους ρυθμιστικούς κανόνες μιας οικουμενικών διαστάσεων βλακείας.
Ο ασυγχρονισμός της φύσης και του ανθρώπου έφερε τον ασυγχρονισμό της ψυχής και του σώματος. Όπου δεν ακούγεται αηδόνι, ακούγεται κοκτέιλ Μολότωφ.
Τα πουλιά εκδικούνται, δε φοίτησαν αυτά ποτέ τους στο Κατηχητικό. Κι οι νεολαίες, αρχίζοντας από την Ουγγαρία ή τη Σουηδία και φτάνοντας στην Τεχοσλοβακία και στη Γαλλία, ζητούν, με τΪ αυτοκίνητα που ανατρέπουν και τις φωτιές που βάζουν, κατά βάθος, τα δικαιώματα του μαύρου σπέρματος. Είναι ανάγκη μια που η ζωή δεν πάει πίσω, να πάνε οι άνθρωποι μπροστά, μήπως και την ξαναπιάσουν, όπως θα μπορούσε να πει κανείς, από την ουρά της". Σελ.35-36 «Ανοιχτά Χαρτιά», εκδόσεις Ίκαρος.
Αν σκεφθεί κανείς ότι από τότε που έγραφε αυτά ο Ελύτης, ο Θεός Αρχιλογιστής, πραγματοποίησε σφαιρικότερα τον πλανητικό ολοκληρωτισμό της Εξουσίας με βάση την αγορά, την υπηρετική δουλοπρεπώς επιστήμη και την τεχνολογία, διαλύοντας δημοκρατικές κατακτήσεις και πολιτισμούς ,σφαγιάζοντας λαούς στο όνομα της αφήγησης των δικαιωμάτων της αγοράς, εκφυλίζοντας οικολογικά τη Γη, τότε το ηφαίστειο της νεολαίας δεν θα σιγήσει και οι βολεμένοι θα χάσουμε τον ύπνο μας.
Το κομβικό ζήτημα είναι αν οι νέοι αποκτήσουν ένα συγκροτημένο απελευθερωτικό πρόταγμα αξιών για την κοινωνία και την ευτυχία της και αυτό δεν είναι μόνο ζήτημα και ευθύνη δική τους.
«Καιρός του σπείρειν καιρός του θερίζειν», έγραφε ο Γιώργος Σεφέρης.

