Η συμβίωση δύο ανθρώπων σε καμία περίπτωση δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ειδικά στην εποχή μας που ο γάμος αντιμετωπίζεται με λιγότερη σοβαρότητα από προηγούμενες δεκαετίες, τα πράγματα δε φαίνονται καθόλου απλά. Αυτό αποδεικνύεται και από τη μεγάλη αύξηση των διαζυγίων τα τελευταία χρόνια.

Η απάντηση σ’ αυτή τη νέα πραγματικότητα έρχεται από δύο ανθρώπους που έχουν συμπληρώσει εξήντα χρόνια γάμου και δεν έχουν πάψει στιγμή ν’ αγαπούν και να σέβονται ο ένας τον άλλο.

Ο Απόστολος και η Μαρίκα Κατσιρντάκη στις 26 Ιουνίου γιόρτασαν την εξηκοστή επέτειο του γάμου τους.

Βλέποντας τα τέσσερα παιδιά, τα εννέα εγγόνια και τα δύο δισέγγονά τους, τους συγγενείς και τους φίλους τους, τους ανθρώπους που αγαπούν και στηρίζουν, γνωρίζουν και οι δύο ότι η προσπάθειά τους, η κοινή τους ζωή ήταν μια διαδρομή θετική.

Με βαθιά και ουσιαστική πίστη στο Θεό, συνεχίζουν την κοινή τους ζωή, θέλοντας να προσφέρουν στο συνάνθρωπο, για να πάρουν απ’ το χαμόγελό του δύναμη, ώστε να προχωρήσουν με καλοσύνη και αγάπη.



Η συνέντευξη που παραχώρησαν στην «Π» έχει ως εξής:

«Π»: Τι σημαίνει για σας το γεγονός ότι συμπληρώσατε εξήντα χρόνια κοινής ζωής;

Απόστολος Κατσιρντάκης: Η παράταση αυτή της ζωής είναι δώρο Θεού, κατά τη γνώμη μου. Πιστεύω ότι ο Θεός δίνει παράταση στους ανθρώπους για να μετανοήσουν, να πλησιάσουν το Θεό και να ζήσουν σύμφωνα με το θέλημά του. Αυτός πιστεύω ότι είναι ο λόγος που μας έδωσε τόσο μακρά παράταση ο Κύριος.

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Είναι και κάτι άλλο. Ο δεσμός της ειλικρινούς αγάπης, με την οποία μας σύνδεσε ο Θεός.

«Π»: Πώς γνωριστήκατε;

Απόστολος Κατσιρντάκης: Εγώ υπηρετούσα τότε στη Χωροφυλακή. Το 1941 ήμουν νωματάρχης και είχα τοποθετηθεί στο Σταθμό του χωριού της, στο Σκινιά. Εκεί γνωριστήκαμε και υπήρξε έρωτας, αγάπη και τελείωσε με ένα στεφάνι. Θα ήθελα να πω κάτι για το γάμο μας, που είναι τελείως πρωτότυπο. Όταν στεφανωθήκαμε ήταν νύχτα, γιατί σε μένα, λόγω της ιδιότητάς μου δεν επιτρεπόταν να παντρευτώ ακόμη. Έπρεπε να περάσουν ορισμένα χρόνια. Ο γάμος έγινε τα μεσάνυχτα και παρόντες, εκτός από μας και τον παπά, ήταν ακόμη οι γονείς της, και δύο από τα αδέρφια της με τις γυναίκες τους. Το περίεργο είναι ότι ο παπάς διάβασε το ευαγγέλιο και όταν ήταν να διαβαστεί ο Απόστολος, που διαβάζεται στο γάμο, δεν υπήρχε ψάλτης και τον διάβασα εγώ!

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Γι’ αυτό και τόσα χρόνια γράφει τον «Απόστολο της Κυριακής» στην “Πατρίδα”… (γέλια)

«Π»: Δεν ήταν ένας γάμος όπως θα τον περίμενε ένα νέο ζευγάρι…

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Όχι βέβαια, όμως δε γινόταν αλλιώς. Αν το μάθαιναν από την υπηρεσία του, θα τον απέλυαν ή θα τον έδιωχναν από το χωριό. Όπως και έγινε. Την ίδια ώρα πήγε στο καφενείο ο παπάς και είπε "αυτή την ώρα πάντρεψα τη Μαρίκα του Ζαχάρη του Πετράκη με το νωματάρχη". Την άλλη μέρα τον έδιωξαν και πήγαμε στα Ανώγεια.

Απόστολος Κατσιρντάκης: Ζήσαμε για ένα διάστημα στα Ανώγεια. Ήταν δύσκολα χρόνια εκείνα της κατοχής. Με τη χάρη του Θεού τα περάσαμε, ήρθε και η ελευθερία, ήρθε η ειρήνη. Περάσαμε οικονομικές δυσκολίες, γιατί εγώ έφυγα από τη χωροφυλακή. Δεν ήταν δυνατόν να μείνω, γιατί κάναμε οικογένεια και με έστελναν με μετάθεση σε διάφορα μέρη της χώρας. Δε μπορούσα να πάρω τη γυναίκα μου με τα παιδιά και να πάω και μάλιστα σε τέτοιες ανώμαλες καταστάσεις· το 1946 που είχαμε τον εμφύλιο πόλεμο. Περάσαμε ύστερα δύσκολες οικονομικές καταστάσεις, αλλά με τη χάρη του Κυρίου τις αντιμετωπίσαμε. Γιατί πιστεύουμε ότι ο Θεός δε μας εγκαταλείπει όταν είμαστε κοντά του.

«Π»: Στη συνέχεια, πού βρέθηκε η οικογένειά σας;

Απόστολος Κατσιρντάκης: Για μερικά χρόνια ασχοληθήκαμε με το εμπόριο. Δεν πήγε καλά. Από κει και ύστερα ασχοληθήκαμε με τον τουρισμό. Από κει αποκτήσαμε καλή οικονομική κατάσταση και σπουδάσαμε τα τέσσερα παιδιά μας.

«Π»: Μια κοινή ζωή τόσων ετών δεν είχε προβλήματα και δύσκολες στιγμές;

Απόστολος Κατσιρντάκης: Οπωσδήποτε. Περάσαμε δύσκολες μέρες, αλλά τα προβλήματα δε μας κατέβαλαν γιατί πάντοτε ελπίζαμε στο Θεό. Αυτό είναι βασικό στοιχείο της ζωής μας.

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Είχαμε στη ζωή μας ως βάση το λόγο του Θεού. Μελετούσαμε πρωί βράδυ και ακόμα μελετάμε και από μικρή εγώ γνώριζα την Αγία Γραφή και μετά ως παντρεμένοι με τα παιδιά μας, η πρώτη φροντίδα το πρωί και το βράδυ ήταν η ανάγνωσή της, η εκκλησία μας, η προσευχή μας και αυτά μας στήριξαν, για να μπορέσουμε με τη σειρά μας να στηρίξουμε την οικογένειά μας.

«Π»: Δεν υπήρξαν στιγμές που είχατε έντονες διαφωνίες;

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Υπήρξαν, αλλά όταν ο άνθρωπος μελετά το λόγο του Θεού, τα ξεπερνά αυτά. Το πρωί ξεκινούσαμε τη μέρα μας με μια προσευχή. Κάποιες φορές γινόταν μια προστριβή ανάμεσά μας. Το μεσημέρι έπρεπε να καθίσουμε να φάμε. Όταν λοιπόν είχαμε δυσχέρεια δεν επιτρεπόταν να κάνουμε προσευχή. Μου έλεγε εκείνος να κάνω προσευχή και του έλεγα να την κάνει αυτός. Στο τέλος γελούσαμε και συμφιλιωνόμαστε. Το βράδυ το ίδιο. Δεν πηγαίναμε να κοιμηθούμε, ό,τι κι αν υπήρχε, αν δεν είχαμε συμφιλιωθεί. Έπρεπε να συγχωρεθούμε για να κοιμηθούμε. Έτσι μάθαμε και στα παιδιά μας να λειτουργούν.

«Π»: Σήμερα γιατί τα ζευγάρια, κατά τη γνώμη σας, αντιμετωπίζουν προβλήματα που δυσκολεύονται να τα λύσουν;

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Γιατί βλέπουν μόνο τη σαρκική πλευρά της σχέσης. Δεν έχουν τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος που δίνει ο Χριστός.

Απόστολος Κατσιρντάκης: Μερικές φορές έχουν και συμφεροντολογική λογική. Όταν δεν υπάρχει αγάπη, αλλά συμφέρον, τότε υπάρχει πρόβλημα. Πολλές φορές λείπει ο σεβασμός, η ειλικρινής αγάπη, η συγχώρεση.

«Π»: Σε σχέση μ’ αυτό το θέμα τι λέτε στους νέους με τους οποίους συζητάτε;

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Το πρώτο μέλημα της κοπέλας που θέλει να παντρευτεί είναι να ζητήσει από το Θεό να της στείλει τον κατάλληλο σύζυγο. Εάν πιστεύει στο Θεό, τότε θα της δείξει τον κατάλληλο. Αν βρει τον άνθρωπο που της ταιριάζει, τότε πρέπει να βάλει το Θεό ως βάση στη ζωή της, να έχει αγάπη, μελέτη προσευχή. Αν τα κάνει αυτά δε θα σφάλει ποτέ.

Απόστολος Κατσιρντάκης: Μέσα στο λόγο του Θεού αναφέρεται το εξής σημαντικό: Η καλή γυνή παρά Θεού δίδεται. Το ίδιο ισχύει και αντίστροφα. Το κακό στη σημερινή νεολαία απ’ ό,τι βλέπω, είναι ότι αυτά που ζητά τόσο ο νέος, όσο και η νέα είναι δύο πράγματα. Πρώτα πρώτα αν είναι ευπαρουσίαστοι και έπειτα αν έχουν λεφτά. Μόνο η σωματική ομορφιά και τα χρήματα. Δυστυχώς δεν είναι αυτές οι βάσεις για να στηριχτεί κανείς και να δημιουργήσει οικογένεια. Γι’ αυτό έχουμε και τα τόσα διαζύγια. Γιατί σιγά σιγά όταν στηρίζεται η σχέση στα σαρκικά, επέρχεται ο κόρος και βαριέται ο ένας τον άλλο και έχουμε τα διαζύγια που έχουμε. Είναι τεράστια πληγή για την ελληνική οικογένεια.

«Π»: Κάνοντας απολογισμό όλων αυτών των ετών, ποιες είναι οι σκέψεις σας;

Απόστολος Κατσιρντάκης: Ύστερα από τόσα που συνέβησαν και ευχάριστα και σχετικά δυσάρεστα σε μια τόσο μακρόχρονη περίοδο, καταλήγουμε ευχαριστημένοι από τη ζωή. Έχουμε μικροασθένειες, μικροπροβλήματα, εγώ είμαι 90 ετών, δε μπορώ να είμαι όπως όταν ήμουν 25, η γυναίκα μου βέβαια είναι δώδεκα χρόνια νεότερη. Όμως υπομένουμε. Το τέλος καλό, όλα καλά.

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Παρ’ όλα αυτά δε σταματήσαμε ποτέ να εργαζόμαστε για τον Κύριο. Εγώ ανήκω σε ομάδες χριστιανικές του Ηρακλείου, του Αποστόλου Παύλου, έχω κύκλο χριστιανικό στο σπίτι μας, μιλάμε για το Θεό, γράφουμε και οι δύο στην “Πατρίδα”. Συνεχώς γράφουμε, συνεχώς τρέχουμε εκεί που υπάρχει ανάγκη, όπου υποφέρει κάποιος. Ακόμα κι όταν δεν είμαι καλά ανυπομονώ να αναρρώσω για να συνεχίσω.

«Π»: Αυτές οι δραστηριότητες σας δίνουν δύναμη για να συνεχίσετε;

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Μας δίνουν μεγάλη δύναμη. Ο λόγος του Θεού λέει ότι ο οικοδομών, οικοδομείται. Όταν πας να βοηθήσεις κάποιον, ο ίδιος εσύ χαίρεσαι και αισθάνεσαι ανακούφιση. Η μεγαλύτερη ευτυχία μου είναι να περιποιηθώ μια άρρωστη και να δω το χαμόγελό της.

«Π»: Τώρα πώς κυλούν οι μέρες σας;

Μαρίκα Κατσιρντάκη: Με μελέτη, προσευχή, γράψιμο, με το ραδιόφωνο της Αρχιεπισκοπής που μιλάει και ο Απόστολος εκεί, διαβάζουμε, πηγαίνουμε εκδρομές, πηγαίνουμε στα παιδιά μας, έχουμε ένα σπίτι στο χωριό και πηγαίνουμε κάποια Σαββατοκύριακα. Είμαστε πλήρεις. Στην αυλή μας όταν κρατάμε το μολύβι, το χαρτί ή το βιβλίο είμαστε πανευτυχείς. Δε θέλουμε πολλά. Ο άνθρωπος που είναι πλήρης από το Θεό, είναι ευχαριστημένος όπου και να τον βάλεις. Δεν κάνουμε ούτε διασκεδάσεις, ούτε γλέντια. Και τηλεόραση σπανίως βλέπουμε. Από τα πρώτα χρόνια του γάμου μας ήταν έτσι. Εγώ στην αρχή ήθελα τη διασκέδαση, αλλά εκείνος ήταν πρώτος που τα έκοψε και με βοήθησε και μένα. Με στήριξε, διότι ήταν πιο λογικός.

Απόστολος Κατσιρντάκης: Τι να σχεδιάσουμε τώρα πια. Αυτό που περιμένουμε είναι να δούμε τα παιδιά μας να βρίσκονται στο δρόμο του Θεού, να προοδεύουν κι εμείς να τερματίσουμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.