Μια ανοιχτή συζήγηση χωρις όρια για την οικονομία και την πολιτική με τον Μίμη Ανδρουλάκη θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου στις 8 το βράδυ στη δημοτική αίθουσα Ανδρόγεω.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου του με τον σουρεαλαστικό τίτλο “Λευκό Κοτσύφι, blue tree, Μαύρο Καράβι”.

“Είδαμε στο Οροπέδιο, στα λασιθιώτικα βουνά, πέντε άτομα στην ύπαιθρο να κάθονται γύρω από μια φωτιά μες στο κρύο.

Μας κάλεσαν να πιούμε μια ρακή να ζεσταθούμε και να φάμε πατάτες οφτές. Πίναμε, κουβεντιάζαμε και κάποια στιγμή τους αιφνιδιάζω για πλάκα: “Καλές είναι οι πατάτες, ρε σύντεκνοι, μα βγάλτε να φάμε τον μεζέ”.

Γέλασαν, σου λέει δεν χάλασε στην Αθήνα ο χωριανός μας, και σε λίγο έσκαψαν απαλά δέκα πόντους κάτω απ’ τη φωτιά κι έβγαλανα απ’ το λάκκο ένα ραμμένο ασκί γεμάτο αρωματικούς καυτούς μεζέδες από κατσίκι. Το ασκί ήταν η καλοπλυμένη κοιλιά του ζώου. “Γιατί το ψήνετε κάτω από τη γη;¬” ρωτά ο Νικολά. “Για να μη φαίνεται το κρέας, είναι κλεμμένο”. “Δηλαδή τρώμε κλεμμένο;”. “Φάε και μη μολογάς”, τον συμβουλεύει ο σύντεκνος.

Ο φίλος του είχε ξεραθεί στα γέλια. “Κι αν έρθει η Αστυνομία; “Φτάνει και γι’ αυτούς”, του λέει ο πιο ηλικιωμένος. Μα το ίδιο με τους ζωοκλέφτες των βουνών δεν κάνουν και οι ελίτ του κόσμου χρηματοπιστωτικού συστήματος με τα περίτεχνα, αδιαφανή παράγωγα και δομημένα προϊόντα;

Αλλού οι πατάτες και ο καπνός κι αλλού το κρέας! Αλλοι τρώνε τις πατάτες κι άλλοι το κρέας! Αυτό, Νικολά, εμείς το λέμε risk management.

Εδώ το λένε “κλέφτικο” κι είναι πιο νόστιμο”.

Εκτός από το μυθιστόρημα υπάρχει και η πραγματικότητα.

Η κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν είναι μια συνηθισμένη κυκλική κρίση.

Είτε εξελιχθεί σε “κραχ 2008” είτε όχι, αποτελεί τη μαμή του ιστορικού μετασχηματισμού του παγκόσμου καπιταλισμού και των μετατοπίσεων του κέντρου βάρους του”, δηλώνει ο Μ. Ανδρουλάκης.

Οι υπερβολές αποτελούν τη βάση της σημερινής κρίσης;

Η υπερβολική ζήτηση για πετρέλαιο και πρώτες ύλες δημιούργησε την έκρηξη των τιμών;

Η προσφορά μπορεί να ανταποκριθεί στη ζήτηση;

Η πιστωτική επέκταση έγινε με ασυλλόγιστο τρόπο;

Ο Μίμης Ανδρουλάκης βλέπει με σκεπτικισμό τις ενέσεις ρευστότητας και την διείσδυση του κράτους στις τράπεζες. Προβληματίζεται έντονα για το υψηλό κόστος που μπορεί να κρύβει για τους πολίτες αυτό που φαίνεται ως φιλολαϊκό.

Αναρωτιέμαι, σχεδόν βέβαιος, μήπως η ψευδαίσθηση για τις απεριόριστες δυνατότητες του κράτους να αποτρέπει ή να καταπνίγει τις κρίσεις, τις οδηγήσουν σε ακόμα μεγαλύτερες αντιθέσεις μεγαλώνοντας την ένταση και την διάρκειά τους.

Το βιβλίο είναι μια συναρπαστική περιπέτεια.

Η περιπέτεια ενός συγκλονιστικού στις ιδιότητες του πρωταγωνιστή.

Παρακολουθούμε τα ταξίδια του από τη δύση στην ανατολή, το δυναμισμό του, την ευρηματικότητά του και μέσα από τις συζητήσεις του Μίμη με φίλο του διανοητή, ανάμεσα σε εξωτικές συνταγές και ορεκτικές γυναίκες, το προβλεπόμενο μέλλον αυτού του πρωταγωνιστή μέχρι το 2030.

Ποιος είναι αυτός ο πρωταγωνιστής;

Μα... ο καπιταλισμός!