
Σαρώνει ο Ομπάμα και στα κάστρα των Ρεπουμπλικάνων
Ξεπέρασε το 64% η συμμετοχή των ψηφοφόρων
Μια ιστορική νίκη που φαίνεται να ξεπερνά το 55% καταγράφει ο Μπάρακ Ομπάμα,ο οποίος όπως όλα δείχνουν θα είναι ο 44ος πρόεδρος των ΗΠΑ,αλλά και πρώτος αφροαμερικανός που κατακτά τον δρόμο για τον Λευκό Οίκο.
Τα πρώτα exit pοll που μετέδωσαν τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία δίνουν προβάδισμα στον υποψήφιο των Δημοκρατικών, που όπως φαίνεται έπεισε τους αμερικανούς πολίτες να παραμερίσουν τον φυλετικό παράγοντα,ο οποίος ήταν ο μεγάλος άγνωστος των εκλογών και να πιστέψουν στην “αλλαγήʼʼσελίδας. Μια αλλαγή που δίνει ανάσα σ΄ολόκληρο τον πλανήτη,εκτός του Ισραήλ και του Πακιστάν, ότι μετά την θλιβερή οκταετία Μπους, με τον καταστροφικό συνδυασμό αλαζονείας και μετριότητας – και μιας Αμερικής που παραβίασε τους κανόνες ανθρώπινης συμπεριφοράς που η ίδια είχε κάνει σημαία, ο κόσμος μας θα οδηγηθεί σε καλύτερη πορεία. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι σύνθημα του Μπάρακ Ομπάμα κατά την προεκλογική εκστρατεία ήταν ʽʼΗ προεδρία Μακέιν θα ήταν σαν τρίτη θητεία του Μπουςʼʼ. Στον ίδιο τόνο η Frankfurter Rundschau σημείωνε χαρακτηριστικά: «Όχι ότι με τον Ομπάμα θα βλέπαμε μία διαφορετική Αμερική, οι Αμερικανοί θα συνέχιζαν να είχαν τα ίδια στρατηγικά συμφέροντα, την ίδια ισχύ, αλλά και την ίδια παράνοια. Ο υπόλοιπος κόσμος όμως θα ήθελε να έχει την ευκαιρία να δει τις ΗΠΑ με άλλο μάτι, να τις δει ως πρότυπο και όχι ως πρόβλημα, ως φίλο και όχι απλά ως εταίρο».
Σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία στις 2 τα ξημερώματα ακόμα και στα παραδοσιακά κάστρα των Ρεμπουμπλικάνων όπως το Κέντάκι που στις εκλογές του 2004 το ποσοστό των συντηρητικών άγγιζε το 60%,σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία τα ποσοστά κρίνονταν σε οριακό επίπεδο.
Κανείς βέβαια μέχρι την ώρα που έκλεινε η ύλη της “Π” στις 2 τα ξημερώματα δεν θα μπορούσε να προδικάσει το τελικό αποτέλεσμα,ειδικά μετά τις εκλογές του 2000,όπου ο Αλ Γκορ μπορεί να έλαβε 543.816 ψήφους περισσότερες από τον Τζορτζ Μπους, δεν κέρδισε, ωστόσο, και την προεδρία. Κι αυτό γιατί στις ΗΠΑ η λαϊκή ψήφος συχνά υφίσταται «απώλειες», καθώς μεταφράζεται σε δύναμη εκλεκτόρων ανάλογα με την «εκλογική απόδοση» της κάθε πολιτείας. Κάτι ανάλογο είχε συμβεί στις αναμετρήσεις του 1876 και του 1888. Οσο για τον Γκορ, έπεσε θύμα του εκλογικού συστήματος από τη μία και της αμφιλεγόμενης καταμέτρησης ψήφων στην «καθοριστική» πολιτεία της Φλόριντα από την άλλη. Η υπόθεση τότε είχε καταλήξει ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο «χάρισε» τη νίκη στον Μπους.
Γι΄αυτό το λόγο άλλωστε 12.000 δικηγόροι μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος εδώ και μέρες βρίσκονται σε εκλογικά κέντρα,ανά τη χώρα για να αποτρέψουν την πιθανότητα να συμβεί κάτι ανάλογο.
Οχάιο
Τα μάτια όλων ήταν στραμένα στο Οχάιο. Αν η διαφορά μεταξύ των δύο υποψηφίων είναι πολύ μικρή στην Πολιτεία, η νίκη θα κριθεί από τα δικαστήρια. Οπως τονίζουν οι αναλυτές, το Οχάιο, αυτή η αμφίρροπη Πολιτεία -μαζί με τη Φλόριντα, την Πενσιλβάνια, τη Βιρτζίνια και το Μιζούρι- που έβγαλε πρόεδρο στις εκλογές του 2004, θα κάνει τους επιτελείς στα στρατηγεία των δύο υποψηφίων να κρατήσουν την ανάσα τους, ενδεχομένως και αφού γίνει η καταμέτρηση ψήφων σε όλες τις άλλες Πολιτείες.
Στο Οχάιο, την έβδομη σε πληθυσμό Πολιτεία, που εκλέγει 20 εκλέκτορες, ισχύει το καθεστώς της «προσωρινής κάλπης». Ενας μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων, των οποίων τα στοιχεία είναι ελλιπή ή δεν έχουν καταγραφεί σωστά στους εκλογικούς καταλόγους, ψηφίζει στις «προσωρινές κάλπες» με την υποχρέωση να συμπληρώσει τις ελλείψεις αργότερα. Αυτή η τακτική δημιουργεί συχνά παρατυπίες και προκαλεί πολλές ενστάσεις στα δικαστήρια, που εργάζονται με υπερωρίες τις ημέρες των εκλογών.
Με εξαίρεση το 1976, το Οχάιο εκλέγει τον πρόεδρο τα τελευταία 40 χρόνια.

