Toυ Γιάννη Ζωράκη

Ανθρωπος του Μητσοτάκη στην εταιρία των Αγγλων

Αποκαλυπτικό το πόρισμα του επιθεωρητή Γ. Σαρμαντά για το Τοπλού


Σε…ιστορία χωρίς τέλος εξελίσσεται η υπόθεση της μονής Τοπλού, η οποία δεκαοχτώ περίπου χρόνια μετά την έναρξη της, εξακολουθεί να απασχολεί την επικαιρότητα, την κοινή γνώμη, τοπικούς, αλλά και πολιτικούς φορείς.

Μία υπόθεση που άρχισε την περίοδο 1990 – 1993 και για πρώτη φορά κίνησε υποψίες, όταν το ίδρυμα «Παναγία Ακρωτηριανή» αναθέτει το έργο δημιουργίας τουριστικών εγκαταστάσεων στην περιοχή Κάβο Σίδερο, σε αγγλική εταιρία, η οποία μέχρι τότε δεν είχε κατασκευάσει τίποτα. Μια εταιρία, που όπως αποδεικνύεται από διενέργεια ελέγχου του επιθεωρητή Αθηνών κ. Γ. Σαρμαντά, βρίσκονταν στην τρίτη θέση κατάταξης ανάμεσα στις τρεις που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την επένδυση. Και όπως καταδεικνύει η έκθεση του κ. Σαρμαντά, μια εταιρία στην οποία μετείχε στενός φίλος του κ. Μητσοτάκη, που τότε ως επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είχε πραγματοποιήσει συμπτωματικά επίσκεψη στη μονή Τοπλού.

Εκτός από αυτή, πολλές ήταν οι πτυχές των σκανδαλωδών πτυχών που είχαν φωτιστεί από τοπικά και αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης, την περίοδο εκείνη, χωρίς ωστόσο να υπάρξει κάποια ουσιαστική πολιτική εξέλιξη, αναφορικά με το ζήτημα.

Η υπόθεση Τοπλού, ήρθε και πάλι στο φως πρόσφατα, μετά από μια «επιχείρηση σύνδεσης» της, με την υπόθεση της μονής Βατοπαιδίου. Όπως επισημαίνουν ωστόσο φορείς της Σητείας και της ευρύτερης περιοχής, ο «συμψηφισμός» είναι μάλλον άκυρος. Κι αυτό διότι, όπως τονίζεται, υπάρχουν κάποια μόνο κοινά σημεία στις δύο υποθέσεις, τα οποία ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανά να τις εξισώσουν.

Αυτό ακριβώς υπογραμμίζει στην «Π» και ο κ. Γιάννης Περάκης πρώην δήμαρχος Ιτάνου και πρόσφατα παραιτηθείς νομαρχιακός σύμβουλος Λασιθίου.

Ο κ. Περάκης, είναι ένας εκ των «αφανών ηρώων» της υπόθεσης, ο οποίος είχε το σθένος να παραιτηθεί από την θέση του τον Απρίλιο του 2008, όταν διαπίστωσε μεθοδεύσεις από πλευράς της Εκκλησίας αναφορικά με την υπόθεση του Τοπλού.

Σημαντικό ρόλο στην υποβολή της παραίτησης του, αποτέλεσε επιστολή του μητροπολίτη Ιεραπίτνης και Σητείας κ. Ευγένιου προς τοπικούς φορείς, στην οποία αναφέρονταν, ότι οι αρμόδιοι φορείς θα έπρεπε να εναντιωθούν στην προσφυγή που κατέθεσε περιβαλλοντική ομάδα της περιοχής προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, για ακύρωση της έγκρισης Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Αξιοσημείωτο στοιχείο, είναι πως, η Νομαρχιακή Επιτροπή Διοίκησης και Οικονομικής Υποστήριξης Λασιθίου και όχι το νομαρχιακό συμβούλιο, έκανε δεκτό το αίτημα του μητροπολίτη.

Ένα αίτημα το οποίο έρχονταν σε αντίθεση με ομόφωνη απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου τον Ιούνιο του 2007, σύμφωνα με την οποία δεν μπορούσε να υπάρξει θετική γνωμοδότηση για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, αν δεν υπήρχε πρώτα Φορέας Προστασίας και Διαχείρισης, ο οποίος σύμφωνα με τον κ. Περάκη, ακόμη δεν έχει συσταθεί.

«Μετά από τις εξελίξεις, αναγκάστηκα να παραιτηθώ για λόγους αξιοπρέπειας» επισημαίνει ο κ. Περάκης αναφερόμενος στα γεγονότα και τονίζει: «Θεωρούσα ότι ποδηγετείται και χειραγωγείται από τον μητροπολίτη η κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου. Έτσι παραιτήθηκα, γιατί θεώρησα ότι ξεγελάστηκα. Ήταν όμως και θέμα δημοκρατίας. Υπήρχε ισχυρότατη απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου, η οποία και καταστρατηγήθηκε, ενώ εγώ δεν είχα καμία ενημέρωση παρά το γεγονός πως άνηκα στην πλειοψηφούσα παράταξη».

Συνεχίζοντας ο κ. Περάκης, γίνεται ακόμη πιο αιχμηρός απέναντι στον μητροπολίτη Ιεραπίτνης και Σητείας.

«Κάθε φορά που ο μητροπολίτης ζορίζονταν, απευθύνονταν στους τοπικούς, τους φιλανθρωπικούς, τους κοινωνικούς φορείς για να βγάλουν ψηφίσματα που θα τον εξυπηρετούν» υπογραμμίζει.



Ναι, με προϋποθέσεις



Ξεκάθαρες απαντήσεις σχετικά με το ερώτημα «για ποιο λόγο κανείς δεν αντιδρούσε τόσα χρόνια στην περιοχή» δίνει ο κ. Γιάννης Περάκης, αναφερόμενος στη θητεία του από το 1999 – 2006, ως δήμαρχος Ιτάνου.

«Οι περισσότεροι στην τοπική κοινωνία ήμασταν υπέρ της επένδυσης» υποστηρίζει, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο πως το σύνολο της κοινωνίας τάσσονταν υπέρ μιας επένδυσης προς όφελος της ανάπτυξης.

Όπως τονίζει μάλιστα ο κ. Περάκης, από το 1999 που ανέλαβε δήμαρχος Ιτάνου, επιδόθηκε σʼ έναν αγώνα, προκειμένου να ιδρυθεί ο περιβόητος τοπικός φορέας Διαχείρισης και Προστασίας της περιοχής, αλλά και να εξασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις που θα διασφάλιζαν την προστασία του περιβάλλοντος.

Απʼ ότι φάνηκε όμως, όπως παραδέχεται κι ο ίδιος ο κ. Περάκης, οι προτάσεις του αυτές «έπεσαν στο κενό», ενώ οι εξελίξεις ήταν κατά πολύ διαφοροποιημένες σε σχέση με τις προσδοκίες του πρώην δημάρχου.

«Αν δεν υπήρχε Βατοπαίδι…»

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί στον κ. Περάκη το γεγονός πως σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση της μονής Τοπλού επανέρχεται στο προσκήνιο, σε μια χρονική συγκυρία όπου η υπόθεση της μονής Βατοπαιδίου, ουσιαστικά μονοπωλεί την πολιτική επικαιρότητα της χώρας.

«Θεωρώ την υπόθεση της μονής Τοπλού μείζον κοινωνικό ζήτημα, αλλά πιστεύω πως αν δεν υπήρχε το Βατοπαίδι, δεν θα ακούγονταν και πάλι τίποτα» αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Όταν το 2007 καταθέταμε σε όλους τους φορείς της Ελλάδας από τον πρωθυπουργό μέχρι τους τοπικούς βουλευτές, τη μελέτη Κοντεμενιώτη που αποδείκνυε σε γενικές γραμμές ότι το ίδρυμα δεν έχει υπόσταση και η σύμβαση με την αγγλική εταιρία είναι άκυρη, κανένας δεν είχε δραστηριοποιηθεί. Κανένας απολύτως δεν είχε εκφράσει αντιδράσεις. Για ποιο λόγο; Και για ποιο λόγο τώρα ξαφνικά όλοι ασχολούνται ξανά;».

Πολιτικός συμψηφισμός

Σκοπιμότητες στην εκ νέου ενασχόληση με το θέμα της μονής Τοπλού, υποστηρίζει πως υπάρχουν ο κ. Περάκης, κάνοντας λόγο για μια «συντονισμένη προσπάθεια συμψηφισμού».

«Αυτό που βλέπω είναι πως επί της ουσίας η λύση του προβλήματος είναι πολύ μακριά, ενώ τώρα αυτό που επιχειρείται είναι μια προσπάθεια εμπλοκής του ΠΑΣΟΚ στην όλη υπόθεση» υπογραμμίζει ο κ. Περάκης και τονίζει: «Σίγουρα στην υπόθεση υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Ίσως υπάρχουν ευθύνες και σε ανθρώπους τα ονόματα των οποίων δεν έχουν αναφερθεί. Όμως το θέμα δεν είναι αν θα μπούμε εκ νέου σε μια διελκυστίνδα πολιτικών αντιπαραθέσεων, αλλά αν θα μπορέσουμε να δώσουμε λύση στο πρόβλημα. Και φοβάμαι πως αν δεν αναζητηθούν πραγματικά τα αίτια του προβλήματος, το θέμα και πάλι θα χαθεί».