Της Αννας Κωνσταντουλάκη
Περισσότεροι από 1000 Κρητικοί, μεταξύ αυτών ακόμη και 14χρονα παιδιά που αντιμετώπιζαν πρόβλημα νοσογόνου παχυσαρκίας, έχουν υποβληθεί σε επέμβαση για την απώλεια βάρους, στην Μονάδα Χειρουργικών Μεταβολικών Νόσων του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου.
Ο διευθυντής του τμήματος, καθηγητής Χειρουργικής Γιάννης Μελισσάς, είπε στην “Π” ότι το 80% των ανθρώπων που απευθύνεται στη Μονάδα είναι γυναίκες και μόνο 20% άνδρες.
“Η επιτυχία ξεπερνάει το 95%, όσον αφορά στην μακροχρόνια απώλεια βάρους”, είπε ο καθηγητής, σημειώνοντας ότι έχουν μπει στο χειρουργείο ασθενείς που ήταν υπέρβαροι από 25 έως 150 κιλά.
Ο κ. Μελισσάς υπογράμμισε ότι όσοι ζητούν βοήθεια από το τμήμα, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, που σχετίζονται με το βάρος τους, όπως είναι η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, η άπνοια ύπνου, οσφυαλγία, δύσπνοια, φλεβική ανεπάρκεια στα κάτω άκρα κ.α.
Ο ίδιος είπε ότι εφαρμόζονται διάφορες χειρουργικές τεχνικές λαπαροσκοπικά και ο χρόνος της νοσηλείας των ασθενών, ανάλογα με το είδος της επέμβασης κυμαίνεται από μια έως 5 ημέρες.
Ο καθηγητής σημείωσε: “Κάθε χρόνο χειρουργούμε περίπου 250 ασθενείς, ηλικίας από 14 έως 70 ετών. Το εντυπωσιακό είναι ότι έρχονται σε μας με σοβαρά προβλήματα και νέα παιδιά. Το γεγονός ότι στην Κρήτη έχει δεκαπλασιαστεί το ποσοστό των παχύσαρκων παιδιών την τελευταία 20ετία, πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαίτερα”, σχολίασε.
Ο καθηγητής εξηγεί τι μπορεί να προκαλέσει η νοσογόνος παχυσαρκία και πως αντιμετωπίζεται χειρουργικά.
Θάνατος από το πολύ φαγητό
Οπως λέει: “ΗΝοσογόνος Παχυσαρκία είναι ένα ύπουλο, επικίνδυνο και δυνητικά θανατηφόρο νόσημα το οποίο επιβαρύνει ή και προκαλεί άλλα νοσήματα όπως αρτηριακή υπέρταση, αρτηριοσκλήρυνση, σακχαρώδη διαβήτη, εκφυλιστική αρθρίτιδα, υποαερισμό, σύνδρομο νυχτερινής άπνοιας, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, λιπώδη διήθηση του ήπατος, χολολιθίαση, φλεβική ανεπάρκεια κάτω άκρων, ακράτεια ούρων, διαταραχές στην περίοδο κα. Είναι επίσης προδιαθεσικός παράγοντας ανάπτυξης καρκίνου του ενδομητρίου και του μαστού στις γυναίκες και καρκίνου του προστάτη και του παχέος εντέρου στους άνδρες. Η παχυσαρκία ακόμα προκαλεί ψυχολογικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στους πάσχοντες, ενώ μικραίνει το προσδόκιμο επιβίωσης.
Είναι παράδοξο και ιδιαίτερα σε ένα κόσμο που πάρα πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από πείνα ή υποσιτίζονται, άλλοι να πεθαίνουν από το αποτέλεσμα της υπερβολικής πρόσληψης τροφής και του υπερβολικού τους βάρους”.
Στην χώρα μας τα ποσοστά είναι ιδιαίτερα αυξημένα σε σχέση με το παρελθόν ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες. Υπολογίζεται ότι η συχνότητα της παχυσαρκίας έχει δεκαπλασιαστεί στα παιδιά και εφήβους στην διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας. Επίσης πρόσφατες έρευνες αναβιβάζουν τον αριθμό των παχύσαρκων Ευρωπαίων πολιτών σε 150.000.000 και ότι η νόσος προκαλεί 1.000.000 θανάτους ετησίως.
Η θεραπεία της νόσου
Ο κ. Μελισσάς, σημειώνει ότι: “Η θεραπεία της παχυσαρκίας, με συντηρητικούς τρόπους στις σοβαρές της μορφές όπως η νοσογόνος παχυσαρκία, αποτυγχάνει σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό που φτάνει το 98% όπως έχουν αποδείξει τα αποτελέσματα εκτεταμένων μελετών σε Παγκόσμιο επίπεδο. Γι’ αυτό όπως είναι σήμερα αποδεκτό, η χειρουργική θεραπεία είναι η μόνη θεραπεία η οποία σήμερα προσφέρει μόνιμη και αποτελεσματική επίλυση του σοβαρού αυτού προβλήματος της Δημόσιας Υγείας”.
Tέσσερις τεχνικές
Οπως εξηγεί, την τελευταία 20ετία οι εγχειρήσεις βελτιώνονται συνεχώς και σήμερα υπάρχουν τέσσερις αποδεκτές επεμβάσεις που χρησιμοποιούνται διεθνώς για την αντιμετώπιση του νοσήματος:
- Ρυθμιζόμενος γαστρικός δακτύλιος (Adjustable gastric band)
- Επιμήκης γαστρεκτομή (sleeve gastrectomy) γ) γαστρική παράκαμψη (gastric bypass) και
- χολοπαγκρεατική εκτροπή (biliopancreatic diversion). Οι δυο πρώτες είναι περιοριστικού τύπου εγχειρήσεις, περιορίζουν δηλαδή την ποσότητα της τροφής που μπορεί να καταναλώσει ο πάσχων. Οι άλλες δυο επεμβάσεις συνδυάζουν τον περιορισμό της πρόσληψης τροφής με την ελαττωμένη απορρόφηση γιατί παρακάμπτουν ένα τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα με αποτέλεσμα την δυσαπορρόφηση των τροφών ή και την αναστολή της όρεξης με διάφορους μηχανισμούς.
Η λαπαροσκοπική θεραπεία της νοσογόνου παχυσαρκίας τα τελευταία δέκα χρόνια έχει αλλάξει την προσέγγιση της νόσου. Σήμερα όλες οι προαναφερθείσες εγχειρήσεις γίνονται και λαπαροσκοπικά, πράγμα το οποίο βελτιώνει τόσο τον μετεγχειρητικό πόνο όσο και το αισθητικό αποτέλεσμα, παρέχοντας ταυτόχρονα στον ασθενή τη δυνατότητα να φύγει από το νοσοκομείο γρηγορότερα, συγκριτικά με τις κλασικές εγχειρήσεις και να αποφύγει τον κίνδυνο της μετεγχειρητικής κήλης ή άλλων επιπλοκών της λαπαροτομίας.
Ποσοστά επιτυχίας
Έχει υπολογιστεί ότι μετά από γαστρικό δακτύλιο η απώλεια του πλεονάζοντος βάρους είναι 55%, ενώ μετά από επιμήκη γαστρεκτομή 65%. Τα ποσοστά αυτά αυξάνονται και φθάνουν το 75% για την γαστρική παράκαμψη και το 80-85% για την χολοπαγκρεατική εκτροπή.
Όλες οι επεμβάσεις για θεραπεία της Νοσογόνου Παχυσαρκίας γίνονται λαπαροσκοπικά στη Μονάδα Παχυσαρκίας του ΠαΓΝΗ.
Πώς βελτιώνεται η υγεία
Ο καθηγητής τονίζει ότι η απώλεια βάρους που επιτυγχάνεται με χειρουργικές τεχνικές, οδηγεί σε πλήρη ίαση ή σημαντική βελτίωση των παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία.
Ο σακχαρώδης διαβήτης θεραπεύεται σε ποσοστό 76% ή βελτιώνεται σημαντικά σε συνολικό ποσοστό 86%. Η υπερλιπιδαιμία βελτιώνεται σε ποσοστό άνω του 70% των ασθενών, ενώ οι υπερτασικοί διακόπτουν την φαρμακευτική θεραπεία σε 61% ή η υπέρταση βελτιώνεται σημαντικά και απαιτούνται μικρότερες δόσεις φαρμάκων σε συνολικά 78% των πασχόντων. Το σύνδρομο της υπνικής άπνοιας βελτιώνεται ή ιάται σε ποσοστό 85% των ασθενών μετεγχειρητικά. Η οσφυαλγία η οποία υπάρχει σε πολύ μεγάλη συχνότητα ( 58%) σε νοσογόνα παχύσαρκους ασθενείς μετά την απώλεια βάρους ιάται πλήρως σε ποσοστό 65% ή βελτιώνεται σημαντικά στο υπόλοιπο 35% των ασθενών που υποβάλλονται σε εγχειρήσεις απώλειας του υπερβάλλοντος βάρους.

