Με την ελπίδα ότι θα έχει ομαλοποιηθεί έως έναν βαθμό η πρωτοφανής για τα μεταπολεμικά χρονικά χρηματοπιστωτική κρίση ή ότι, έστω, θα έχει διαφανεί σαφέστερα ο χρονικός ορίζοντας της διάρκειάς της, οι υπουργοί Οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα κληθούν τον Νοέμβριο να εξειδικεύσουν το πλαίσιο των αποφάσεων που έλαβε η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Έως τότε, επείγει να θωρακιστεί το πιστωτικό σύστημα, προκειμένου να περιοριστούν οι επιπτώσεις στις πραγματικές οικονομίες των κρατών- μελών καθώς, η έλλειψη ρευστότητας και η άνοδος των διατραπεζικών επιτοκίων οδηγούν τις τράπεζες στη μετακύλιση του επιπλέον κόστους στην κατανάλωση. Τα υψηλά επιτόκια χορηγήσεων επιβαρύνουν τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, αποδυναμώνοντας την ανάπτυξη, επιδεινώνοντας τις πληθωριστικές πιέσεις και αυξάνοντας τους κινδύνους στασιμότητας.

Προς το παρόν, εάν εξαιρεθούν οι έντονες χρηματιστηριακές πιέσεις, το σχέδιο θωράκισης του πιστωτικού συστήματος δείχνει να αποδίδει, με δεδομένο ότι παρουσιάστηκαν τάσεις αποκλιμάκωσης των διατραπεζικών επιτοκίων. Η επαναφορά ρευστότητας στο σύστημα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αποκλιμακώνονται και οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου, βοηθά στην ανάπτυξη και περιορίζει σε ένα βαθμό τον κίνδυνο στασιμότητας ή ακόμη και ύφεσης.



Τα επόμενα βήματα



Το επόμενο βήμα, μετά τη θωράκιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, θα είναι πλέον δύσκολο τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε ελληνικό επίπεδο.

Οι κυβερνήσεις των «27» πρέπει να προχωρήσουν σε κινήσεις που θα απομακρύνουν άπαξ δια παντός τον κίνδυνο της οικονομικής ύφεσης. Πόσο μάλλον, που οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου αναμένονται δυσοίωνες όσον αφορά την ανάπτυξη σε σχέση με τις εαρινές.

Οι κινήσεις αυτές θα σημαίνουν τρόπον τινά και χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης όσον αφορά την κατά γράμμα εφαρμογή των κανόνων του. Το ανώτατο όριο του 3% του ΑΕΠ για το δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξαντλεί πλήρως τα περιθώρια ελαστικότητας για την επιβολή καθεστώτος επιτήρησης. Δεν θα υπάρχουν επιπτώσεις για τις χώρες στις οποίες θα καταγράφεται μικρή υπέρβαση του ορίου, η οποία όμως θα οφείλεται σε αύξηση των δημοσίων δαπανών (π.χ. χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων) για την ενίσχυση της αναπτυξιακής διαδικασίας και την αντιμετώπιση της κρίσης.

Το γεγονός αυτό λειτουργεί θετικά και για την ελληνική οικονομία, η οποία επιπροσθέτως έχει επιπλέον πλεονεκτήματα: Τους έως σήμερα κατά πολύ υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης, την πλήρη αξιοποίηση του επενδυτικού νόμου- με τις επιχορηγήσεις έως και 60% της επένδυσης- καθώς και τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, μέσω των οποίων υπολογίζεται ότι την επόμενη τριετία θα κινητοποιηθούν κεφάλαια ύψους 4 δισ. ευρώ.

Εξάλλου, όπως ανακοίνωσε στις Βρυξέλλες ο Τσαρλς Μακρίβι, επίτροπος της ΕΕ αρμόδιος για την εσωτερική αγορά, η Κομισιόν σκοπεύει ως το τέλος του έτους να κάνει προτάσεις για για τον έλεγχο των κινδύνων στην πιστωτική αγορά παραγώγων, ύψους 60 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.