Σκληρή απάντηση στις χθεσινές δηλώσεις που έκανε στην “Π” ο Δημήτρης Βολωνάκης έδωσε ο πρόεδρος της ομάδας του ΠΑΟΚ, Γιάννης Πρικάκης.

Ο κ. Πρικάκης μιλάει για προσπάθεια διάλυσης του ΠΑΟΚ από τον κ. Βολωνάκη μετά την αποχώρησή του από την ομάδα.

Αναλυτικά το κείμενο της ανακοίνωσης:

“Σχετικά με το χθεσινό σας δημοσίευμα για λογαριασμό του κ. Βολωνάκη και επειδή με αφορά άμεσα, έχω να πω τα εξής:

Ουδέποτε τώρα και ενάμιση χρόνο έχω ασχοληθεί με το άτομό του, όπως και με την ομάδα του. Εξάλλου δεν αξίζει τον κόπο... και σίγουρα έχω σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθώ που αφορούν την ομάδα μας και μόνο. Τα υπόλοιπα έχουν να κάμουν με την φαντασία του... Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι τελικά η συνεργασία μας και η σχέση μας ήταν εντελώς τυπική. Ουδέποτε μπήκε στο κλίμα στου χωριού.

Καταλαβαίνω και καταδικάζω τις ύβρεις που δέχεται και δέχθηκε στο προχθεσινό παιχνίδι από φιλάθλους, όμως μάταια προσπαθεί να μου ρίξει την ευθύνη για τη γενικότερη συμπεριφορά τους απέναντί του, μια συμπεριφορά που πολλές φορές βασιζόμενη στο ένστικτο είναι σωστή, όχι όμως με αυτό τον χυδαίο τρόπο.

Αυτήν όμως την ομολογουμένως κακή αντίδραση των φιλάθλων, την έχει προκαλέσει ο ίδιος (ακόμη και προχθές πληροφορήθηκα ότι έβρισε ποδοσφαιριστή μας) με το να προσπαθήσει εκδικητικά προς το πρόσωπό μου μετά την αποχώρησή του, και στηριζόμενος σε δυο-τρια άτομα γνωστά, να διαλύσει την ομάδα κάνοντας όταν έφυγε πρόταση με τα λεφτά του κ. Μακρυγιαννάκη σε όλους σχεδόν τους ποδοσφαιριστές της ομάδας μας, πλήττοντας έτσι εμένα. Μάταια όμως... το μόνο κακό που έκανε ήταν στον εαυτό του. Είχα μια αμφιβολία μέχρι σήμερα, αν του κόβει,... τώρα σιγουρεύτηκα. Ισως όντας ξένος σε ξένο τόπο στην προσπάθεια του να επιβιώσει έχει εκτιμήσει λάθος τα πράγματα, ίσως δεν έχει καταλάβει ακόμη που ζει. Θεμιτό... θα πρέπει όμως να προσπαθήσει πολύ, και τις συμβουλές μου αυτές του τις είπα και τότε.

Θα πω κάτι χαρακτηριστικό: Ο κ. Παπαματθαιάκης ήταν ένα χρόνο στην ομάδα μας και στην ουσία μας την έκανε, ακόμη και παίκτες πήρε μαζί του στη Χερσόνησο. Και ερωτώ... γιατί η σχέση του κόσμου, του συμβουλίου, των παικτών, εμένα, παραμένουν κάτι παραπάνω από άριστες; Ακόμη και στις προπονήσεις, στους αγώνες της Χερσονήσου πάνε, και ρωτούν όλοι πως πήγε η ομάδα, ή παλαιότερα με τον κ. Καλυκάκη σε αντίθεση με τον κ. Βολωνάκη... Αυτό πιστεύω τα λέει όλα... και σε τελευταία ανάλυση με δυο λόγια. Το θέμα έχει να κάνει καθαρά με τον άνθρωπο, με τις συμπεριφορές και τον χαρακτήρα του.

Οσο για την αναφορά και τον τρόπο της αποχώρησής του, όντως πράγματι έγιναν έτσι, μόνο που είμαι αναγκασμένος να πω την άλλη μισή αλήθεια, όχι ότι αισθάνομαι την ανάγκη να δικαιολογηθώ για κάτι, αλλά επειδή προκλήθηκα θα πρέπει να απαντήσω. Στο κάτω-κάτω η παρουσία μου στα ποδοσφαιρικά δρώμενα του Ηρακλείου και ειδικότερα της ομάδας μου για περίπου 18 χρόνια αποδεικνύεει την ευθύτητα μου και την υπευθυνότητά μου. Ουδέποτε μάσησα τα λόγια μου και για να φθάσω εκεί, δηλαδή να προκαλέσω έμμεσα την αποχώρησή του, δεν ήταν κάτι της στιγμής, δεν ήταν τυχαίο απλώς ξεχύλισε το ποτήρι.

Το ότι παρέμεινε επί δυο χρόνια στην ομάδα και το ότι σε πρώτη φάση ανανεώσαμε την συνεργασία μας τότε, έγκειται στο ότι σαν συμβούλιο μας βόλευε αυτή η κατάσταση στην ομάδα, παρʼ όλα τα αρνητικά που εμείς σαν συμβούλιο γνωρίζουμε. Η ομάδα και όποια ομάδα έχει τον Κουράκη και δυο τρεις ακόμη παίκτες, (αυτό φαίνεται και στην πράξη) τρόπος του λέγειν δεν χρειάζεται προπονητή. Γιʼ αυτό τον λόγο βασικά, αυτά τα χρόνια η ομάδα μας πήγε καλά χωρίς να παραγνωρίζω την όποια προσφορά του, και όλων των συντελεστών. Είναι η πρώτη φορά που το λέω, όμως στα δυο χρόνια οι φορές που επιχειρήσαμε να αλλάξουμε προπονητή (και να πάρουμε συγκεκριμένο προπονητή), ήταν πολλές αλλά δεν μας έκατσε. Η συγκεκριμένη αντίδραση μου ήταν τότε αυθόρμητη βασιζόμενη στο ένστικτό μου, σε πολλά πράγματα που είχαν συσσωρευτεί και στην οξυδέρκειά μου να καταλαβαίνω τους ανθρώπους που συνεργάζομαι παρʼ ότι πολλές φορές δεν μου βγαίνει σε καλό.

Κάποιοι από τους λόγους λοιπόν ήταν οι εξής: α) Η σχεδόν βάναυση συμπεριφορά του στον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή σε μια προπόνηση που τυχαία αντιλήφθηκα και ομολογουμένως σοκαρίστηκα, όπως και άλλες περιπτώσεις επʼ αυτού. β) Σε δυο συγκεκριμένα παιχνίδια υπήρχαν υπόνοιες ότι δεν προσπάθησε να τα κερδίσει. γ) Η κακή επικοινωνία με τα περισσότερα άτομα του συμβουλίου (δεν μιλούσε σε κανένα παρά μόνο σε εμένα και ένα-δυο δικούς του, ερχόταν βιαστικός, έφευγε γρήγορα λόγω της άλλης του δουλειάς). Δεν του έγινε καμιά παρατήρηση ούτε παρέμβαση στα δυο χρόνια στο έργο του, όμως επειδή η όλη κατάσταση μας βόλευε όλους δεν δίναμε σημασία σε πολλά θέματα. δ) Σίγουρα είμαι περίεργος να δω την πρόοδο που έχει κάνει στην προπονητική τα τελευταία δυο χρόνια, αλλά αν κρίνω από τα παιχνίδια μεταξύ μας πέρυσι και φέτος απέναντι στην καθʼ όλα συμπαθέστατη ομάδα του Μοχού με τον τριπλάσιο προϋπολογισμό από τον δικό μας... μάλλον απογοητεύομαι.

Συμπερασματικά... πολυασχοληθήκαμε.

Οπως προανέφερα το όλο θέμα έχει να κάνει με την ανθρωπιά, με τον χαρακτήρα και το επίπεδο. Πραγματικά δυσκολεύομαι να καταλάβω τη σκέψη αυτού του ανθρώπου. Και η ειρωνεία είναι ότι το καλοκαίρι παρότι ξέροντας τις αντιδράσεις πολλών Κρουσανιωτών, μέσω γνωστού προσώπου του έκανα πρόταση να ξαναγυρίσει στην ομάδα, παραμερίζοντάς τα όλα και δίνοντάς του την ευκαιρία να ξαναμπεί στην οικογένεια του ΠΑΟΚ, που απέχει πέντε λεπτά από το σπίτι του. Κρίμα, πραγματικά λυπάμαι... το θέμα είχε λήξει για μένα τότε, άσχετα με το κακό που μου έχουν κάνει, και τον πόλεμο από δυο-τρια άτομα, περί αυτού. Οσο αντέχω η ομάδα, θα πηγαίνει μπροστά, μετά, όποιος είναι μάγκας από αυτούς ας την αναλάβει”.