
Βέβαια οι “κιτρινόμαυροι” δεν μπόρεσαν να νικήσουν τον αντίπαλό τους, όμως το τελικό 0-0 μόνο ως αποτυχία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ενώ η γενικότερη αντιμετώπιση του ματς ήταν τέτοια που σκορπά την περισσότερη αισιοδοξία για το μέλλον. Καταρχήν δεν είναι μικρό πράγμα για ομάδα στα δεδομένα του Εργοτέλη να είναι αήττητη σε πρωτάθλημα Αʼ Εθνικής μετά από τέσσερις αγώνες και να φιγουράρει στις πρώτες θέσεις έχοντας μάλιστα και ένα παιχνίδι λιγότερο. Επίσης είναι πολύ θετικό ότι οι “κιτρινόμαυροι” κοίταξαν στα μάτια την πιο φορμαρισμένη ομάδα, τούτη την ώρα, στο πρωτάθλημα και είναι οι μόνοι που κατάφεραν να “αφοπλίσουν” τον ΠΑΟΚ που σʼ όλο το 90λεπτο είχε μόλις μια σημαντική ευκαιρία. Και το πιο θετικό απʼ όλα είναι ότι παρά όλα αυτά που προαναφέραμε, υπάρχουν αρκετοί που δεν νιώθουν και τόσο ικανοποιημένοι με την λευκή ισοπαλία. Δείγμα ότι ο Εργοτέλης έχει μπει πλέον σε άλλους... δρόμους και δεν αρκείται σε ισόπαλα αποτελέσματα με ομάδες της αξίας του ΠΑΟΚ.
Το ματς
Το παιχνίδι ξεκίνησε με το Νίκο Καραγεωργίου να μην είναι τόσο “τολμηρός” όπως στα προηγούμενα ματς, αλλά να παρουσιάζεται εξαιρετικά διαβασμένος. Στο 4-3-3 που επέλεξε ξανά δόθηκε περισσότερη προσοχή στον ανασταλτικό τομέα με “κλειδί” τον Κορδονούρη, ο οποίος ως αμυντικό χαφ είχε τα μάτια του στραμμένα μόνο στην εξουδετέρωση του Ίβιτς. Και φυσικά τα κατάφερε όπως είχε κάνει και με αντίπαλο τον Κόκε στο ματς με τον Άρη. Μάλιστα ήταν τόσο λεπτομερής η ανάλυση του ΠΑΟΚ από πλευράς Καραγεωργίου που στα ελεύθερα του Χαλκιά ή των αμυντικών, ο Κορδονούρης γύριζε λίμπερο και ο Μαουρίτσιο στιγμιαία γινόταν αμυντικό χαφ, μόνο και μόνο για να παίρνει τις πρώτες μπαλιές με το κεφάλι (έγινε πάρα πολλές φορές) και ο ΠΑΟΚ να μην δημιουργεί πολλές φάσεις. Γενικά αμυντικά ο Εργοτέλης δεν είχε πρόβλημα καθώς ο Χίμπλιγκερ κυρίως στο πρώτο ημίχρονο εξουδετέρωσε τον Μουσλίνοβιτς ενώ οι ακραίοι Πλάσνιγκερ και Γελαδάρης δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα με τους Λάκη και Κωνσταντινίδη. Μέχρι εδώ όλα κυλούσαν ρολόι για τον Εργοτέλη αλλά από την μέση και μπροστά δεν υπήρχε τόσο μεγάλο ποσοστό επιτυχιας. Ο Γραμμόζης παρόλο που ήταν από τους καλύτερους του Εργοτέλη, δεν είχε την φρεσκάδα λόγω του πρόσφατου τραυματισμού του, όπως και ο Κουτσιανικούλης για τον ίδιο λόγο. Ο Ρομάνο “χάθηκε” στα πλάγια (ως δεξιό εξτρέμ) και έτσι οι γηπεδούχοι δεν μπορούσαν να βγουν “κεφάτοι” στην επίθεση ούτε να δημιουργήσουν πλαγιοκοπήσεις. Μοιραία λοιπόν το ματς πήγε στις βαθιές μπαλιές, όμως ελλείψει υψηλόσωμου επιθετικού (ο Μπουντιμίρ ήταν στο κρεβάτι με πυρετό και ο Βακουφτσής στον πάγκο) ο Εργοτέλης δεν μπορούσε να απειλήσει. Στο ίδιο διάστημα ο Φερνάντο Σάντος με 4-2-3-1 προσπάθησε να “γεμίσει” την μεσαία γραμμή και να χτυπήσει από τα πλάγια, αλλά με “βιδωμένο” τον Ίβιτς και ανούσιους τους Λάκη - Κωνσταντινίδη (εμφανέστατη η απουσία των Βιερίνια - Κονσεϊσάο) δεν του βγήκε τίποτα. Στην επανάληψη οι δυο προπονητές δεν άλλαξαν την στρατηγική τους αλλά είδαμε περισσότερες φάσεις γιατί κυρίως μετά το 60ʼ το ματς “άνοιξε”. Παρʼ όλα αυτά το γκολ δεν ήρθε και στο τέλος όταν ο Εργοτέλης πήγε να ρισκάρει κάπως περισσότερο (στο 77ʼ θα έμπαιναν οι Βακουφτσής - Ροτζέριο στις θέσεις των Ρομάνο - Κουτσιανικούλη) ήρθε ο τραυματισμός του Τζούνιορ που χάλασε τα σχέδια. Έτσι το ματς πήγε μέχρι το τέλος στον ίδιο ρυθμό με τον Εργοτέλη να “αγγίζει” το γκολ με τον Ογκουνσότο στο 69ʼ και τον Φραγκουλάκη στο 84ʼ αλλά ο Χαλκιάς είχε άλλη γνώμη. Το 0-0 παρέμεινε μέχρι το τέλος με τις δυο ομάδες να χαίρονται κυρίως γιατί δεν ηττήθηκαν.
Από τον Εργοτέλη, Κορδονούρης και Γραμμόζης ήταν οι καλύτεροι, ενώ από τον ΠΑΟΚ ξεχώρισαν ιδιαίτερα οι Χαλκιάς και Κοντρέρας.
Για τον Δαλούκα τα λέμε σε άλλη στήλη. Έδειξε κίτρινη στους Μαουρίτσιο (38ʼ), Ογκουνσότο (55ʼ), Χίμπλιγκερ (80ʼ) Ρομάνο (81ʼ), Ίβιτς (27ʼ), Δάρλα (55) και Σνάουτσερ.
ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Δασκαλάκης, Τζούνιορ (77ʼ λ.τ. Φραγκουλάκης), Πλάσνιγκερ, Μαουρίτσιο, Χίμπλιγκερ, Ογκουνσότο, Γραμμόζης, Κουτσιανικούλης (77ʼ Βακουφτσής), Ρομάνο (83ʼ Ροτζέριο), Κορδονούρης, Γελαδάρης.
ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Σνάουτσερ, Κοντρέρας, Μαλεζάς, Γκαρσία, Βερόν, Ίβιτς (89ʼ Αθανασιάδης) Μουσλίμοβιτς, Λάκης (62ʼ Μπακαγιόκο), Δάρλας, Κωνσταντινίδης (70ʼ Γεωργίου).

