Της Άννας Κωνσταντουλάκη

Τον χρόνο ζωής πολλών ασθενών που έχουν προσβληθεί από μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα (MΔΣ) (πρόκειται για ομάδα νεοπλασιών του μυελού των οστών, που αποτελούν το πιο συχνό αιματολογικό νόσημα) αυξάνει μια νέα γενιά φαρμάκων που δρουν στο DNA και χορηγούνται και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου.

Σύμφωνα με την καθηγήτρια Αιματολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Ελένη Παπαδάκη η νεοπλασία αυτή προσβάλλει άτομα οποιασδήποτε ηλικίας, σπάνια βρέφη και παιδιά, ωστόσο η συχνότητά της αυξάνει μετά την ηλικία των 50-60 ετών και η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 70 έτη.

Η επίπτωση υπολογίζεται σε 40 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο σε ενήλικες και 3,6 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο σε παιδιά.

Η αιτιολογία των συνδρόμων αυτών είναι άγνωστη. Ωστόσο, ενοχοποιούνται η έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία, σε βενζένιο, σε προϊόντα βιομηχανικής χημείας καθώς και σε χημειοθεραπεία. Συσχέτιση με διαιτητικές συνήθειες και οικογενή προδιάθεση, αν και πιθανολογείται δεν έχει αποδειχθεί.



Συμπτώματα και διάγνωση



Η κ. Παπαδάκη σημειώνει ότι: “Τα συμπτώματα της νόσου ποικίλλουν και οφείλονται στις διαφορετικού βαθμού και βαρύτητας κυτταροπενίες. Στις πρώιμες μορφές η διάγνωση γίνεται μετά από τυχαίο αιματολογικό έλεγχο. Σε πιο προχωρημένες μορφές οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν σημεία και συμπτώματα αναιμίας όπως ωχρότητα, εύκολη κόπωση, αίσθημα παλμών, δύσπνοια ή και στηθαγχικά ενοχλήματα, λοιμώξεις λόγω λευκοπενίας, ή/και αιμορραγικές εκδηλώσεις από το δέρμα και τους βλεννογόνους λόγω θρομβοπενίας. Η υποψία της διάγνωσης των ΜΔΣ γίνεται με επισκόπηση του πλακιδίου του αίματος από αιματολόγο. Η επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται με μυελόγραμμα και βιοψία οστού για μελέτη της μορφολογίας και καρυότυπο για μελέτη των χρωμοσωμάτων. Από τα στοιχεία που θα προκύψουν από τις παραπάνω εξετάσεις καθορίζεται η θεραπευτική στρατηγική και η πρόγνωση των ασθενών σύμφωνα με διεθνή προγνωστικά συστήματα που στηρίζονται στον αριθμό των κυτταροπενιών, στο ποσοστό των αώρων κυττάρων στον μυελό ή στο αίμα, στον αριθμό και τον τύπο των χρωμοσωμικών ανωμαλιών και στην ανώμαλη ή μη κατανομή του σιδήρου στα κύτταρα της ερυθράς σειράς.

Η καθηγήτρια Αιματολογίας αναφέρει ότι η αναγκαιότητα και το είδος της θεραπείας, καθορίζεται με βάση τους προγνωστικούς παράγοντες.

Διακρίνεται σε υποστηρικτική και αιτιολογική και τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί ιδιαίτερα ενθαρρυντικές εξελίξεις και στους 2 αυτούς θεραπευτικούς τομείς.