Της Πέλλας Λασηθιωτάκη

«Βαθειές τομές» χρειάζεται να γίνουν ώστε να προχωρήσει το εξαγωγικό εμπόριο των αγροτικών προϊόντων της Κρήτης και να μη μείνει «κενό γράμμα» ο όρος «ποιοτικά και ασφαλή τρόφιμα». Αυτά επισημαίνουν οι εισηγητές του 2ου Διεθνούς Συνεδρίου για την ποιότητα των αγροτικών προϊόντων το οποίο διεξάγεται από προχθές στη Χερσόνησο. Το διεθνές συνέδριο πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του φορέα CretaCert στον οποίο μετέχουν Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο, συνεταιριστικές οργανώσεις και ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Χωρίς περιστροφές μίλησε τα στέλεχος της Fruit Line κ. Καπνισάκης που επεσήμανε ότι σε παγκρήτιο επίπεδο αν και υπάρχει πληθώρα συσκευαστηρίων αγροτικών προϊόντων, λίγα είναι εκείνα που πληρούν τις σύγχρονες προδιαγραφές, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στη λειτουργία και τη διακίνηση των νωπών προϊόντων. Τα κυριότερα προβλήματα εστιάζονται στη ποιότητα των προϊόντων, την πιθανή υπολειμματικότητα σε χημικά, σε ελλιπείς ελέγχους από αρμόδιους φορείς, και το περιορισμένο εύρος διαθέσιμων ποικιλιών. Επίσης, τα προϊόντα δεν πληρούν τις προδιαγραφές τυποποίησης και συσκευασίας, πολλές φορές διακινούνται σε κλούβες, ενώ σημαντικά εμπόδια υπάρχουν κατά την μεταφορά των νωπών προϊόντων. Όλα αυτά, τόνισε ο κ. Καπνισάκης, σε συνδυασμό με την ελλιπή ενημέρωση από την πολιτεία συμβάλλουν στην επιδείνωση των προβλημάτων. Μία από τις εναλλακτικές λύσεις είναι η οργάνωση και εκσυγχρονισμός ακόμα και συγχώνευση μονάδων συσκευασίας αλλά και η on line αξιολόγηση της ποιότητας και της διαλογής των προϊόντων. Ο εκσυγχρονισμός των συσκευαστηρίων, κατέληξε ο κ. Καπνισάκης, αποτελεί επιτακτική ανάγκη για να υπάρξει βιωσιμότητα και ανταγωνιστικότητα σε επίπεδο ευρωπαϊκής αγοράς.



Δεν παρακολουθούνται οι αλλαγές

στις προτιμήσεις

των καταναλωτών



Το λιανεμπόριο τροφίμων στη Μ. Βρετανία αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική αγορά, υψηλής αξίας η οποία χαρακτηρίζεται από αυξανόμενο ανταγωνισμό (για πρόσβαση στα ράφια των αλυσίδων), καθώς επίσης και από υψηλό βαθμό συγκέντρωσης, υψηλές απαιτήσεις και αυστηρά πρότυπα, επεσήμανε ο επιστημονικός συνεργάτης του τμήματος μάρκετινγκ και διοίκησης λειτουργιών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Αριστείδης Ματόπουλος.

Σε μια τέτοια αγορά, τόνισε, οι ελληνικές εταιρίες έχουν να αντιμετωπίσουν ζητήματα όπως: παραγωγή ποιοτικών προϊόντων (συστήματα ελέγχου και ιχνηλασιμότητα), αδυναμίες κάλυψης της ζήτησης και ανάπτυξης καινοτόμων προϊόντων.

Μία θεμελιώδης αδυναμία όμως είναι η έλλειψη γνώσης των αγοραστικών συνηθειών του Βρετανού καταναλωτή. Ποιος πραγματικά αγοράζει ή δεν αγοράζει ελληνικά τρόφιμα και γιατί; Η έλλειψη τέτοιων πληροφοριών οδηγεί πολλές φορές τις εταιρίες, εσφαλμένα, στο να επικεντρώνονται στο κόστος και τον ανταγωνισμό ως προς την τιμή.

Αυτή η στρατηγική, αν και σχετικά «εύκολη», είναι σίγουρα επώδυνη, καθώς μακροπρόθεσμα, ελλοχεύει ο κίνδυνος της υποβάθμισης της «ποιοτικής» εικόνας, την οποία έχουν οι βρετανοί για αρκετά ελληνικά προϊόντα.

Το να ποντάρουν οι εταιρίες στην υπόθεση ότι η τιμή είναι το καθοριστικό κριτήριο στην επιλογή του καταναλωτή είναι ισοδύναμο πολλές φορές με εμπορική αυτοκτονία.

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, υπογράμμισε ο κ. Ματόπουλος. Οι καταναλωτές παρουσιάζουν τεράστιες διαφορές στις προτιμήσεις τους και ο εντοπισμός τους θα πρέπει να είναι το πρώτο βήμα στο σχεδιασμό της στρατηγικής μάρκετινγκ και της σύνδεσης του προϊόντος με τις ανάγκες των καταναλωτών.

Τα δεδομένα από την αγορά της Βρετανίας δείχνουν ότι με εξαίρεση τη φέτα και τις ελιές οι υπόλοιπες «βασικές» κατηγορίες προϊόντων (ελαιόλαδο, μέλι, γιαούρτι, σταφίδες) εμφανίζουν μικρές ή μηδαμινές αυξήσεις πωλήσεων.

Επιπλέον, ένας στους δύο βρετανούς καταναλωτές μετά την πρώτη αγορά δεν επαναλαμβάνει δεύτερη στη διάρκεια του χρόνου.

Τα στοιχεία αυτά, κατέληξε ο κ. Ματόπουλος, θα πρέπει να προβληματίσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις οι οποίες θα πρέπει να διεξάγουν έρευνες αγοράς, καθώς το «τυφλό» μάρκετινγκ μπορεί να οδηγήσει σε πολύ επικίνδυνες αποφάσεις. Οι ελληνικές εταιρίες, πρέπει να κατανοήσουν τον Βρετανό καταναλωτή και να τον βοηθήσουν να διακρίνει τα πλεονεκτήματα των προϊόντων τους.