Ως έναν έντιμο συμβιβασμό χαρακτηρίζει η ΠΑΣΕΓΕΣ την πρόταση κοινοτικού κανονισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που έκανε κατ’ αρχήν αποδεκτή την περασμένη εβδομάδα η διαχειριστική επιτροπή λιπαρών ουσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την υποχρεωτική αναγραφή της χώρας προέλευσης της πρώτης ύλης (ελιές) στις ετικέτες των συσκευασιών των παρθένων και εξαιρετικά παρθένων ελαιολάδων.
Σε αντίθεση με την αγροτοσυνδικαλιστική οργάνωση ΓΕΣΑΣΕ που εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις για τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, ζητώντας από την ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να μην τις κάνει αποδεκτές, η ΠΑΣΕΓΕΣ υποστηρίζει ότι η πρόταση κοινοτικού κανονισμού αποτελεί συγκερασμό αντιτιθέμενων για το θέμα απόψεων.
Η προβλεπόμενη υποχρεωτική αναγραφή, είτε της χώρας προέλευσης, είτε της κοινοτικής προέλευσης των ελιών, στις ετικέτες των συσκευασιών των παρθένων και εξαιρετικά παρθένων ελαιολάδων συμπυκνώνει κατά τη Συνομοσπονδία το ελληνικό, ιταλικό και γαλλικό αίτημα για αναγραφή της χώρας προέλευσης και το ισπανικό, γερμανικό και σουηδικό αίτημα για αναγραφή της κοινοτικής προέλευσης.
Σε ότι αφορά στα μίγματα ελαιολάδου και σπορελαίων, με την πρόταση κανονισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν αλλάζει τίποτα, σύμφωνα με την άποψη της ΠΑΣΕΓΕΣ, σε σχέση με τα ισχύοντα μέχρι σήμερα, αλλά απλώς γίνονται πιο σαφείς οι διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας στο θέμα αυτό. Δηλαδή, αποσαφηνίζεται ότι μπορεί ένα κράτος μέλος να απαγορεύει την παραγωγή μιγμάτων ελαιολάδου και σπορελαίων στην επικράτειά του, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να απαγορεύει την διακίνηση στην αγορά του τέτοιων προϊόντων, που προέρχονται από άλλες κοινοτικές ή τρίτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης χώρες.
Και στην περίπτωση αυτή υπάρχει κατά τη Συνομοσπονδία συγκερασμός αντικρουόμενων θέσεων, αφού Ελλάδα, Ιταλία και εν μέρει η Ισπανία ζητούσαν να μην επιτρέπεται η παραγωγή και διακίνηση μιγμάτων στην ευρωπαϊκή αγορά, ενώ άλλα κράτη μέλη ήταν θετικά στη διατήρηση των υφιστάμενων διατάξεων του κοινοτικού καθεστώτος.

