Οι πρώτες βροχές που έπεσαν χθες στο Ηράκλειο ήταν αρκετές για να “πνίξουν” τον Εργοτέλη.

Οι “κιτρινομαυροι” με αντίπαλο τον Λεβαδειακό είχαν τις πρώτες τους απώλειες στο φετινό πρωτάθλημα παρά το γεγονός ότι προηγήθηκαν πριν καν συμπληρωθεί το δεύτερο λεπτό.

Το τελικό 1-1 άφησε πικρή γεύση στην ομάδα του Ηρακλείου που παρά την προσπάθεια της δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τρια βασικά “εμπόδια”. Την υποτίμηση του αντιπάλου κυρίως μετά το 1-0 στο ξεκίνημα, το βρεγμένο τερέν που ευνοεί όσους αμύνονται και το “σινικό τείχος” του Λεβαδειακού που ήρθε για την ισοπαλία και την πήρε χωρίς να πιεστεί αρκετά στο τέλος.



Το ματς



Με το γνωστό πλέον 4-3-3 ξεκίνησε το παιχνίδι ο Εργοτέλης. Ο Νίκος Καραγεωργίου επέλεξε τον Κένεντι αντί τον Γελαδάρη στην αριστερή πλευρά της άμυνας, με τους Πλάσνιγκερ-Χίμπλιγκερ, Μαουρίτσιο να συμπληρώνουν την 4αδα των μετόπισθεν, αμυντικά χαφ ήταν οι Τζούνιορ- Ορφανός, μπροστά του ο Ρομάνο και στην επίθεση οι Ογκουνσότο, Μπουντιμίρ, Ροτζέριο με τον τελευταίο να παίρνει την θέση του τραυματία Κουτσιανικούλη. Από την πλευρά του ο Λεβαδειακός έπαιζε με 4-2-3-1. Οι Μασάντο-Καψής ήταν στο κέντρο της άμυνας, δεξιά ο Μουσόπουλος, αριστερά ο Τζωρμπατζάκης, οι Ζησόπουλος-Γκεορκίεφ ήταν οι αμυντικοί, χαφ μπροστά τους ο Κιάσσος, στις πτέρυγες οι Μπασαλά (δεξιά), Λεονάρντο (αριστερά) και στην κορυφή της επίθεσης ο Μοντόγια. Το παιχνίδι ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις καθώς στο πρώτο λεπτό και 28 δεύτερα ο Ορφανός με διπλή προσπάθεια άνοιξε το σκορ και όλα έμοιαζαν ιδανικά. Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν έτσι. Οι γηπεδούχοι αντί να “πετάξουν” από πάνω τους το άγχος και να παίξουν πιο ελεύθερα, φάνηκαν “μουδιασμένοι” στην πορεία του αγώνα και παρʼόλο που είχαν την εδαφική υπεροχή δεν θύμιζαν σε τίποτα την ομάδα που πριν επτά ημέρες είχε κάνει “σκόνη και θρύψαλα” τον Άρη. Πέρα όμως από την πιθανή υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων τους οι “κιτρινόμαυροι” είχαν να ξεπεράσουν άλλα δύο μεγάλα “εμπόδια”. Αρχικά τους αμυντικούς προσανατολισμούς του Λεβαδειακού που θύμισε τον... εαυτό του, αλλά και το βαρύ τερέν- στοιχεία που δεν ευνοούσαν το παιχνίδι (κυρίως) των Ρομάνο-Ροτζέριο που φημίζονται για την τεχνική τους, (με αποτέλεσμα ο Εργοτέλης να μην “παράγει” πολλές φάσεις). Παρʼόλα αυτά υπήρχαν 2-3 καλές στιγμές για να γίνει το 2-0 και να τελειώσουν όλα, όμως οι δύο ομάδες στο ημίχρονο μόνο με ένα γκολ διαφορά.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Εργοτέλης προσπάθησε να είναι πιο “ζωηρός” αλλά με εξαίρεση το δοκάρι του Τζούνιορ δεν έφτασε ποτέ πολύ κοντά στο γκολ. Οι γηπεδούχοι ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν καθώς οι φιλοξενούμενοι με δέκα παίκτες κάτω από την σέντρα είχαν κλείσει τους χώρους. Στο τελευταίο ημίωρο με την είσοδο του Βακουφτσή το ματς πήγε στις βαθιές μπαλιές, όμως και πάλι ο Λεβαδειακός δεν απειλήθηκε. Τελευταία κίνηση του Καραγεωργίου στο 80ʼ όταν γύρισε το σύστημα σε 3-4-3 με τον Μαουρίτσιο να πηγαίνει στη μεσαία γραμμή αλλά η ομάδα που παραλίγο να σκοράρει ήταν η φιλοξενούμενη με το φάουλ του Λεονάρντο στο δοκάρι.

Έτσι άχαρα πέρασε το δεύτερο 45λεπτο με τον Εργοτέλη να “πετάει” δύο βαθμούς που υπό... φυσιολογικές συνθήκες θα είχε προσθέσει στο ενεργητικό του. Αντίθετα ο Λεβαδειακός πήρε παλληκαρίσια ένα σημαντικό βαθμό αλλά με τέτοια ποδοσφαιρική φιλοσοφία ο κόσμος μάλλον δικαιώνεται που μένει στο σπίτι του. Από τον χθεσινό Εργοτέλη ο Πλάσνιγκερ τα έδωσε όλα ενώ οι υπόλοιποι έμειναν στα... ρηχά. Από τον Λεβαδειακό ο έμπειρος Καψής και ο Μοντόγια που σκόραρε και πρέσαρε συνεχώς διακρίθηκαν περισσότερο.

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Δασκαλάκης, Χίμπλιγκερ, Μαουρίτσιο, Κένεντι, (70ʼ Γελαδάρης), Πλάσνιγκερ, Ροτζέριο, (58ʼ Βακουφτσής), Τζούνιορ, Ορφανός (63ʼ Κορδονούρης), Ρομάνο, Ογκουνσότο, Μπουντιμίρ.

ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ: Μπλάβιτς, Μασάδο, Καψής, Μουλόπουλος, Τζωρμπατζάκης, Ζησόπουλος, Κιάσσος, (58ʼ Τριποτσέρης), Γκεοργκίεφ, (76ʼ Ανδράλας), Μπασαλά, Μοντόγια, Λεονάρντο.