
Όμως ευτυχώς για την Κρητική ομάδα το 1-0 έγινε νωρίς κι έτσι υπήρχε ο χρόνος για να αντιδράσει και να απαντήσει όπως έκανε με το γκολ του Εντόι και πήρε τελικά ένα πολύτιμο βαθμό (1-1).
Σε αντίθεση με το κλίμα των ημερών, Στράκα και παίκτες δεν... παραιτήθηκαν από το ματς αλλά (ευτυχώς για τον ΟΦΗ) “ξύπνησαν” στο βʼ ημίχρονο και άλλαξαν την εικόνα του αγώνα παίρνοντας τελικά αυτό που άξιζαν.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι δίκαιο βάσει της μορφής που είχε το παιχνίδι και της εικόνας που έδειξαν οι δύο ομάδες στο γήπεδο. Ο Ηρακλής ήταν καλύτερος στο αʼ μέρος του ανύπαρκτου ΟΦΗ που “ξύπνησε” στην επανάληψη όταν ο Στράκα αποφάσισε να εγκαταλείψει τις εμμονές του. Ο Τσέχος παρουσίασε για άλλη μια φορά μια φοβισμένη ομάδα αντιμετωπίζοντας τον Ηρακλή με υπερβολικό σεβασμό.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΟΦΗ δεν πάτησε καν στην περιοχή του Κοβαλέφσκι στο αʼ ημίχρονο και πώς να το κάνει όταν αγωνιζόταν με ένα μόνο επιθετικό (Εντόι) που κι αυτός αναγκαζόταν πολλές φορές (όπως και στο ματς με τον ΠΑΟΚ) να γυρνάει στο κέντρο για να παίρνει την μπάλα. Το 4-5-1 του Στράκα αποδείχθηκε ατυχής έμπνευση σʼένα Ηρακλή που σε καμιά περίπτωση δεν ήταν ο αντίπαλος -φόβητρο και δεν δικαιολογούσε τέτοια αντιμετώπιση από την πλευρά της Ηρακλειώτικης ομάδας.
Οι γηπεδούχοι εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός ότι σκόραραν στην πρώτη τους ουσιαστικά οργανωμένη προσπάθεια. Και είχαν τον έλεγχο του παιχνιδιού χάρις στην πολύ καλή παρουσία του Κονέ ο οποίος ταλαιπώρησε αφάνταστα τον Πίτσο δημιουργώντας συνεχώς ρήγματα από την αριστερή πλευρά της άμυνας του ΟΦΗ. Απέναντι σʼέναν Ηρακλή που έκανε απλώς τα απολύτως απαραίτητα, ο ΟΦΗ δεν είχε απαντήσεις εγκλωβισμένος στο σύστημα του Στράκα και την κακή μέρα πολλών βασικών του στελεχών (Σίμιτς, Ρουμπάκης, Πίτσος. Και ευτυχώς για την Κρητική ομάδα που υπήρχε και ο Μάλαρτζ) στο 44ʼ και πήρε την μπουκιά από το στόμα του Αγρίτη γιατί αν γινόταν το 2-0 σʼαυτό το χρονικό σημείο πιθανότατα ο δρόμος δεν θα είχε επιστροφή.
Αυτό που θα έπρεπε να είχε κάνει από το 15ʼ (όταν δηλαδή έγινε το 1-0) ο τεχνικός του ΟΦΗ το έκανε μετά το 60ʼ. Απέσυρε από το ματς τον Γκέρμπερ και πέρασε στη θέση του τον Κοστόφσκι αλλάζοντας το σύστημα σε 4-4-2. Νωρίτερα με την έναρξη του βʼ ημιχρόνου είχε ρίξει στο ματς τον Δημούτσο στη θέση του αρνητικού Σίμιτς. Η αλλαγή του Κοστόφσκι είχε άμεσα αποτελέσματα αφού ο Σκοπιανός απελευθέρωσε χώρο για τον Εντόι και οι δύο τους πρωταγωνίστηκαν στη φάση της ισοφάρισης με τον πρώτο να δημιουργεί και τον δεύτερο να εκτελεί. Ο ΟΦΗ πλέον λειτούργησε καλύτερα ως ομάδα και έχοντας ανεβασμένη ψυχολογία μετά το 1-1 διεκδίκησε την νίκη επί ίσοις όροις από τον Ηρακλή που είχε εμφανώς επηρεαστεί από την εξέλιξη του αγώνα.
Ο Πεντράθα έπαιξε το τελευταίο του χαρτί με τον Κωνσταντίνου ελπίζοντας να γυρίσει το ματς και παραλίγο να δικαιωθεί όταν στην πρώτη του επαφή με την μπάλα ο διεθνής Κύπριος επιθετικός έπιασε την κεφαλιά αλλά ο Μάλαρτζ έδιωξε σε κόρνερ.
Στο τέλος πάντως αν κάποια ομάδα έφυγε με την αίσθηση της αδικίας αυτή ήταν ο ΟΦΗ αφού την στιγμή που ο Εντόι ετοιμαζόταν να κάνει το 1-2 ακριβώς στο 94ʼ ο Ντάκος δεν τον άφησε σφυρίζοντας τη λήξη του αγώνα. Εν κατακλείδι το τελικό αποτέλεσμα απένειμε δικαιοσύνη αφού οι δύο ομάδες είχαν ουσιαστικά από ένα ημίχρονο. Από τον ΟΦΗ που έδειξε και πάλι τρανταχτές αδυναμίες στην άμυνα (η τετράδα Σταυρακάκη, Πίτσου, Μπαρκαουάν, Ισά δεν ενέπνεε καμία εμπιστοσύνη) διακριθέντες εκτός του Μάλαρτζ μπορεί να βρει κάποιος μόνο από το βʼ ημίχρονο κι αυτοί είναι οι Σφακιανάκης, Κοστόφσκι, Εντόι.
Απο τον Ηρακλή όσο άντεξε ο Κονέ ήταν ο κορυφαίος του παίκτης. Σε καλά επίπεδα κινήθηκαν και οι Γκαρσία, Ντιέ.
ΗΡΑΚΛΗΣ: Κοβαλέφσκι, Μπούρμπος, Παπαζαχαρίας, Κατσιαμπής, Ιωαννίδης, (75ʼ Κωνσταντίνου), Μάρτος, Ντιε, Παπαστεριανός, (59ʼ Επστάιν), Κονέ, Γκαρσία, Αγρίτης, (65ʼ Κίκο Ρατόν).
ΟΦΗ: Μάλαρτζ, Σταυρακάκης, Σίμιτς, (46ʼ Δημούτσος), Πίτσος, Σταυρακάκης, Ισά, Ρουμπάκης, (82ʼ Ταραλίδης), Σφακιανάκης, Κουνενάκης, Εντόι, Γκέρμπερ, (62ʼ Κοστόφσκι).

