Με την παράσταση «Νικηφόρος Φωκάς» του Νίκου Καζαντζάκη από τη Θεατρική Ομάδα των Καθηγητών Νομού Ηρακλείου (ΘΟΚΝΗ) σε σκηνοθεσία Αντώνη Περαντωνάκη, συνεχίζονται οι εκδηλώσεις στο Δήμο «Ν. Καζαντζάκης».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί αύριο Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου στις 9.00 μ.μ. στο θέατρο «Μάνος Κατράκης» στον Άγιο Βασίλειο.

Η Θεατρική Ομάδα Καθηγητών της ΕΛΜΕ Νομού Ηρακλείου (ΘΟΚΝΗ) συμμετέχοντας στον εορτασμό για τα πενήντα χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Κρητικού και παγκόσμιου συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη, παρουσιάζει την παράσταση: «ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ».

Οι πρώτες παραστάσεις δόθηκαν τον Δεκέμβριο του 2007 (14, 15 & 16 Δεκεμβρίου 2007, Θέατρο Φοιτητικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κρήτης, Βούτες / Ηράκλειο). Αποσπάσματα του έργου είχαν ήδη παρουσιαστεί στις 24 Νοεμβρίου 2007 στο Παγκρήτιο Μαθητικό Συνέδριο «Ο Νίκος Καζαντζάκης, πολίτης του κόσμου» στις Μελέσες του Δήμου «Νίκος Καζαντζάκης» με εξαιρετικά θετικές κριτικές.

Η παράσταση παρουσιάστηκε ξανά στο Ηράκλειο στον ίδιο χώρο στις 15, 16 & 17 Φεβρουαρίου 2008 και στις 28 Μαρτίου 2008 στον Θεατρικό Σταθμό του Δήμου Ηρακλείου : συμμετοχή στη 13η Παγκρήτια Συνάντηση Νέων Δημιουργών – Πολιτιστικοί Αγώνες – Ηράκλεο 2008.

Τον Απρίλιο (2-6) του 2008 η παράσταση περιόδευσε στην Κύπρο ύστερα από πρόσκληση της ΔΗ(μοκρατικής) ΚΙ(νησης) της ΟΕΛΜΕ Κύπρου και του περιοδικού «ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ…στην Κύπρο και στην Κρήτη» στην Λεμεσό και στην Αγία Νάπα.

Στις 9 Μαΐου 2008, η παράσταση του Νικηφόρου Φωκά τίμησε τις εκδηλώσεις του Πανεκπαιδευτικού Συνεδρίου της ΟΛΜΕ στα Χανιά, ενώ στις 30 Ιουνίου 2008 στο Θέατρο των Αγρών του Δήμου Τεμένους, όπου και το κάστρο του Νικηφόρου Φωκά.

Αξίζει να σημειωθεί πως το θεατρικό αυτό έργο του Ν. Καζαντζάκη, το οποίο ανήκει στις ‘τραγωδίες με βυζαντινά θέματα’ και τόσο καίρια σχετίζεται με την Κρήτη λόγω του Νικηφόρου Φωκά (ανακατάληψη της Κρήτης από τους Σαρακηνούς το 961 μ.Χ.), παίζεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα. Η πρώτη του παρουσίαση έγινε το 1984 από το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης σε σκηνοθεσία Π. Παγανόπουλου.

Ο Νίκος Καζαντζάκης γράφει σε πρώτη μορφή τον Νικηφόρο Φωκά το 1915 (χρονιά που επισκέπτεται για μήνες το Άγιο Όρος με τον Άγγελο Σικελιανό). Η τελική του επεξεργασία εκδίδεται το 1939.

Ιστορία και μεταφυσική δένονται στον Νικηφόρο : το έργο διαδραματίζεται την 10η Δεκεμβρίου 969 στο Ιερόν Παλάτιον στην Κωνσταντινούπολη.

Πρόκειται για την τελευταία ημέρα ζωής του Νικηφόρου, μια και το βράδυ αυτό η αυτοκράτειρα και γυναίκα του Θεοφανώ με την συνεργεία του Ιωάννη Τσιμισκή θα τον δολοφονήσουν.

Τις τελευταίες του ώρες ο Νικηφόρος (με την παρέμβαση της ποιητικής γλώσσας και της μεταφυσικής αγωνίας του Καζαντζάκη) βλέπει εμπρός του όλον τον αγώνα του να συνενώσει και να υπερβεί τον πολέμαρχο-στρατηγό με τον ασκητή.

Γύρω του προσωποποιημένες (θεατρικό εύρημα του Καζαντζάκη) οι χώρες που έχει σκλαβώσει κι υποτάξει στ’ όνομα του Χριστού, τον επιβουλεύονται.

Κι ακόμα, οι Δήμαρχοι και ο λαός της Πόλης που τον προγκάει, οι στρατηγοί του (Βούρτσης, Τσιμισκής) που τον προδίνουν, η νεαρή αυτοκράτειρα Θεοφανώ που πρωτοστατεί στην εξόντωσή του γητεύοντάς τον με τα γυναικεία κάλλη της, ο αγιορείτης πνευματικός του Αθανάσιος, που τον περιμένει να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και ν’ αποσυρθεί στο κελί που του ετοιμάζει, τέλος ο ίδιος ο Χριστός σε μια ‘λεκτική’ φιλοσοφική μονομαχία μέσα στην Αγιά Σοφιά.

Πρώιμο έργο του Καζαντζάκη, ο Νικηφόρος Φωκάς απηχεί τις νιτσεϊκές του αναζητήσεις στην αγωνία και την ευθύνη του ανθρώπου καθώς και τον αγώνα του προς την συνείδηση του θανάτου.