Της Κατερίνας Μυλωνά
Σαράντα χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας, περισσότεροι από 350 πίνακες και ένα όραμα, τα έργα να μείνουν κληρονομιά για τους επόμενες γενιές Κρητικών, όνειρο που, δυστυχώς, δε μοιράζεται με κανέναν «αρμόδιο».
Αυτό είναι και το παράπονο του μεγάλου Κρητικού ζωγράφου, Μπότη Θαλασσινού, που πριν από είκοσι χρόνια έστησε το δικό του μουσείο, στο παλιό πατρικό του σπίτι αλλά σήμερα θέλει το έργο του να φυλαχθεί σε έναν κατάλληλο χώρο που θα μπορούν να το απολαύσουν οι Κρητικοί του μέλλοντος, «αυτό είναι το χρέος μου», δηλώνει ο ίδιος.
Ο Μπότης Θαλασσινός, που από πολλούς έχει θεωρηθεί ως ο συνεχιστής του Γκρέκο- παρόλο που οι τεχνοτροπίες τους δεν έχουν κοινά σημεία- έχει και άλλους λόγους να απογοητεύεται. Εδώ και ένα χρόνο προετοίμαζε με λαχτάρα την έκθεση που θα παρουσίαζε στους Ηρακλειώτες, στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, και ενώ, όπως λέει, ο χώρος είχε προγραμματιστεί να του παραχωρηθεί για ενάμιση περίπου μήνα, τελικά του δίνεται για μονάχα δεκαπέντε ημέρες. Πάντως, το φιλότεχνο κοινό του Ηρακλείου περιμένει με αγωνία την έκθεση που θα ανοίξει τις πύλες της στις 3 Σεπτεμβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 19 του μηνός και θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, έργα με θέματα παρμένα από τη φύση της Κρήτης που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό. Σε περίοπτη θέση θα είναι το πορτρέτο του Πετρακογιώργη, για τον οποίο διοργανώνεται τιμητική εκδήλωση στους Βώρους στις 7 Σεπτεμβρίου.
Το αποτέλεσμα της σμίκρυνσης του χρόνου της έκθεσης, είναι να μην είναι σε θέση να περιλάβει όσους πίνακες ήθελε αρχικά στην έκθεση κι έτσι θα παρουσιαστεί ένα μικρό μονάχα μέρος από την αναδρομική έκθεση που είχε φιλοξενηθεί στο δήμο Αμαρουσίου, ένα μέρος που τον αγκάλιασε με θέρμη και, μάλιστα, του έχει προταθεί να στεγαστεί εκεί το μουσείο που τόσο ονειρεύεται. Ο ίδιος ελπίζει πως είτε ο δήμος Ηρακλείου είτε ο δήμος Τυλίσου, όπου υπάρχει μια σκέψη για ανέγερση του μουσείου, να κινητοποιηθούν τελικά.
«Η δουλειά μου συλλογή είναι 40 ετών, θα ήθελα μια μέρα ο δήμος να ενδιαφερθεί πάρα πολύ για την αξιοποίησή της, οι παράγοντες εδώ δεν ασχολούνται πολύ με τα εικαστικά. Έξι χρόνια τώρα λέω ότι θέλω να δωρίσω τα έργα μου εδώ, να μείνουν στο Ηράκλειο», λέει με παράπονο.
Ο τόπος που τον γέννησε και τον μεγάλωσε αποτελεί παράλληλα και πηγή έμπνευσής του. Σε πολλά έργα του απεικονίζονται στοιχεία της φύσης του νησιού και της ιστορίας του, ελαιώνες, μιτάτα, πορτρέτα Κρητών… «Με εμπνέει η Κρήτη που γεννήθηκα κι ήθελα να μείνει εδώ αυτή η δουλειά μου», τονίζει ο ίδιος.
Η θάλασσα, όμως, είναι από τα αγαπημένα του θέματα, «έχω κάνει υπερατλαντικά ταξίδια, καμιά φορά, στις μεγάλες φουρτούνες, ενώ ο κόσμος ήταν πεσμένος εγώ ήμουν δεμένος στο κατάστρωμα και ζωγράφιζα τα θεόρατα κύματα, πρόσεχα τις αντανακλάσεις …», περιγράφει.
Πολλοί του έχουν αποδώσει το χαρακτηρισμό «συνεχιστής του Γκρέκο», «μου αρέσει ο όρος αλλά δεν μπορώ να πω ότι η δουλειά μου μοιάζει με τον εξπρεσιονισμό του Γκρέκο, τώρα δουλεύω τον φωτοκυλινδρισμό, που είναι διαχωρισμός φωτός και σκιάς ενώ έχω πάρει σουρεαλιστικά στοιχεία από το Σαλβαντόρ Νταλί που ήμασταν γνωστοί», αναφέρει ο Μπότης Θαλασσινός. Ο ζωγράφος έχει δημιουργήσει πιστά αντίγραφα δύο έργων του Γκρέκο, την «Καταιγίδα του Τολέδο» και την προσωπογραφία του, η αξία των οποίων εκτιμάται ότι αγγίζει τα 700.000!
«Έχω τη μανιέρα τη δική μου, μου αρέσει η φύση, τη λατρεύω, θέλω να την κάνω ακόμα πιο καλή από αυτό που βλέπω, ποτέ δεν αντιγράφω ακριβώς ο,τι βλέπω, προσπαθώ να το στολίσω», περιγράφει.
Ο Μπότης Θαλασσινός, ως γνήσιος καλλιτέχνης, δεν μπορεί να μένει εκτός από όσα συμβαίνουν στον τόπο του. Όπως υποστηρίζει, «δεν έχουμε χάσει την ταυτότητά μας σα λαός, η εξέλιξη μας έχει φέρει πολλά καλά και πολλά δυσάρεστα. Στην Κρήτη υπάρχει ακόμα η φιλοξενία στην εξοχή, τα χωριά, η πολύ ζεστή διάθεσή, η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει την εξέλιξη λίγο δυσάρεστη όσο αφορά τον άγριο τουρισμό, για παράδειγμα, αλλά εμείς νομίζω οι Κρήτες παραμένουμε ακόμα αθώοι».
Εκείνο που ως δάσκαλος συμβουλεύει όσους μαθητεύουν κοντά του είναι να δουλεύουν εντατικά, να μην παρατάνε τη ζωγραφική, «όταν υπάρχει ταλέντο αυτό σε αφήνει, σε ξεχνάει», υποστηρίζει.
Για το Μπότη Θαλασσινό, ο οποίος έχει γευτεί την απόλαυση των ταξιδιών, τη χαρά της ζωής, ευχαρίστηση είναι να ζωγραφίζει ως τα ξημερώματα με συντροφιά του τις νότες που έρχονται από το ράδιο….