Και όχι άδικα, γιατί είναι ίσως ο μόνος τεχνικός που είχε όλους τους παίκτες στην διάθεση του, στο δεύτερο και βασικό στάδιο της προετοιμασίας, ενώ ταυτόχρονα όλοι σχεδόν οι ποδοσφαιριστές που αποκτήθηκαν φαίνεται πως θα κάνουν πολύ γρήγορα.. απόσβεση.
Όλα αυτά βέβαια απαιτούν και... παυσίπονα καθώς ο καταρτισμός ακόμα και της 18αδας θα προκαλεί... πονοκέφαλο αλλά μπρος στα ... κάλλη τι είναι ο πόνος. Σήμερα θα επιχειρήσουμε να γίνουμε... προπονητές και με βασικότερα εφόδια τα φιλικά του Εργοτέλη στην Ολλανδία και τις πληροφορίες που μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τις σκέψεις του Καβαλιώτη τεχνικού για το αρχικό σχήμα. Ένα σχήμα που κατά τα φαινόμενα θα έχει την μορφή του 4-3-3, σύστημα που ταιριάζει περισσότερο στο φετινό ρόστερ, χωρίς πάντως να μπορεί να αποκλείσει κάποιος το 4-4-2 που είναι από τα αγαπημένα του Μακεδόνα τεχνικού.
Στην θέση του τερματοφύλακα οι Δασκαλάκης και Πόζα ξεκινούν από την ίδια... αφετηρία με τον Έλληνα πορτιέρο, λόγω της περυσινής του χρονιάς να έχει το προβάδισμα. Υπάρχει επίσης και ο Αθανασίου που μπορεί όταν του ζητηθεί, να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες. Στην άμυνα γίνεται μια μικρή σφαγή με έξι κυρίως παίκτες να διεκδικούν τις τέσσερις θέσεις. Οι Κορδονουρης (δεξιά), Χίμπλιγκερ, Μαουρίτσιο και Γελαδάρης (αριστερά) δείχνουν να έχουν τον πρώτο λόγο, όμως και οι Γιαλούσης-Κένεντι που έκαναν ένα καταπληκτικό βʼ γύρο δεν θα παραδώσουν εύκολα τα... όπλα. Επίσης υπάρχουν οι Πηγιάκης-Ματθαιάκης-Κεφαλούκος που θα δίνουν κάθε εβδομάδα “μάχη” για μια θέση στην 18αδα. Η πραγματική “μάχη” πάντως γίνεται στην μεσαία γραμμή εκεί όπου φαίνεται να είναι η μεγαλύτερη δύναμη του Εργοτέλη. Παίκτες με ποιότητα που τρέχουν, σκοράρουν και μαρκάρουν προσφέρουν στην “κιτρινόμαυρη” ΠΑΕ το κάτι παραπάνω και κάνουν το Νίκο Καραγεωργίου να “πονοκεφαλιάζει” έντονα. Αν ξεκινούσε πάντως αύριο το πρωτάθλημα ο Καβαλιώτης τεχνικός θα “ψήφιζε” τους Γραμμόζη-Τζούνιορ και Ρομάνο για το μικρό τρίγωνο της μεσαίας γραμμής. Οι δύο πρώτοι, αμυντικά και δημιουργικά, αποτελούν ένα ικανότατο δίδυμο, ενώ ο “Ντιέγκο” έχει “ερωτική” σχέση με την μπάλα και μάλιστα αρκετοί συμπαίκτες του τον αποκαλούν “Μπορέλι”. Όσον αφορά την επιθετική τριπλέτα και εκεί οι λύσεις είναι πολλές με τους Ροτζέριο (αριστερά), Ογκουνσότο (δεξιά) και Μπουντιμίρ να δείχνουν ότι βρίσκονται ένα βήμα πιο μπροστά από τους υπόλοιπους. Ο Βραζιλιάνος ήταν η αποκάλυψη της προετοιμασίας, ο Ογκουνσότο είναι... Ογκουνσότο ενώ ο Κροάτης μακριά από τραυματισμούς δείχνει πανέτοιμος να δικαιώσει όλους όσοι πιστεύουν στο ταλέντο του.
Έτσι ή κάπως έτσι θα είναι η 11αδα του Εργοτέλη, τουλάχιστον στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος, ενώ υπάρχουν 7-8 ακόμα παίκτες πανέτοιμοι να βοηθήσουν ανά πάσα ώρα και στιγμή. Ο νεοαποκτηθείς Πλάσνιγκερ παραμένει ακόμα στα... ρηχά δείχνοντας ότι δεν είναι Κοιλιάρας αλλά ως δεξιός ενδιάμεσος μπορεί να βοηθήσει σημαντικά, ενώ σʼένα φιλικό χρησιμοποιήθηκε και ως δεξί μπακ. Από... απέναντι υπήρχε κοσμοπλημμύρα με τους Φραγκουλάκη, Κουτσιανικούλη να ψάχνουν την ευκαιρία για να βρεθούν πιο κοντά στην 11αδα αλλά και με τον Γελαδάρη να μπορεί να παίζει και ως χαφ (τρομερά πνευμόνια για τον 33χρονο αμυντικό).
Ταυτόχρονα η παρουσία του Ορφανού θα δίνει υπερπολύτιμες ανάσες στους Τζούνιορ και Γραμμόζη ενώ στην επίθεση, πέρα των τριων που προαναφέραμε, υπάρχουν οι Βακουφτσής και Καρέλης που σαφέστατα ο Καραγεωργίου τους υπολογίζει σε σημαντικό βαθμό. Ο πρώτος δείχνει ακόμα “βαρύς” από την προετοιμασία, ενώ ο “μικρός” θα πρέπει να σταθεροποιήσει την απόδοση του. Με την Βόλενταμ για παράδειγμα έβγαζε... μάτια και στο επόμενο φιλικό δεν ήταν τόσο “φρέσκος”. Συμπερασματικά λοιπόν ο Εργοτέλης διαθέτει φέτος το πιο “πλούσιο” ρόστερ που είχε ποτέ στην Αʼ Εθνική (κυρίως ποιοτικά) ενώ πλην του Ογκουνσότο φαίνεται πως υπάρχουν κι άλλοι παίκτες που θα μπορέσουν από μόνοι τους να δώσουν λύση αν κάπου “μπλοκάρει” η ομάδα.
