Την ακύρωση της προκαταρκτικής περιβαλλοντικής εκτίμηση και αξιολόγησης για το λιμάνι στο νότο ζητά από το ΥΠΕΧΩΔΕ η Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου.

Οι οικολόγοι επικαλούνται συγκεκριμένες παραμέτρους που θεωρούν ότι δεν συνάδουν με την ανάπτυξη της περιοχής. Και σημειώνουν:



Για τη χωροθέτηση του έργου



«Θεωρούμε τη χωροθέτηση του έργου απολύτως αυθαίρετη αφού στη μελέτη δεν αιτιολογείται αλλά και δεν μνημονεύεται καμιά μελέτη που να την αιτιολογεί. Το έργο δεν προκύπτει από χωροταξικό ή πολεοδομικό σχεδιασμό, ούτε από άλλο σχεδιασμό εθνικού επιπέδου, ούτε από μελέτη σκοπιμότητας που να διερευνά και να αποδεικνύει ωφέλεια είτε σε εθνικό είτε σε τοπικό επίπεδο.

Η χωροθέτηση αυτή βασίζεται σε υπολογισμούς για τις αυξημένες ανάγκες του διεθνούς εμπορίου και το ενδιαφέρον επενδυτών που θεωρείται δεδομένο»

Και θεωρούν ότι η λογική της χωροθέτησης δε βασίζεται σε χωροταξικό σχεδιασμό, ούτε σε ανάλυση των πραγματικών δεδομένων, στηρίζεται δε σε μεγάλο βαθμό στη διαπίστωση ότι το οικονομικό ρίσκο θα είναι μηδενικό επειδή προγραμματίζεται η κατασκευή του έργου με ιδιωτικές επενδύσεις. Αυτό αναφέρεται απροκάλυπτα και στη μελέτη ότι δηλαδή το έργο «θα ανήκει στην κατηγορία των ιδιωτικών λιμένων με μηδενικό ρίσκο για το Ελληνικό δημόσιο».



Για την περιβαλλοντική αξιολόγηση



«Γίνεται απολύτως σαφές, με απλή ανάγνωση της μελέτης, ότι τη λογική της αυθαίρετη αλλά δεδομένης χωροθέτησης ακολουθεί και το πνεύμα της περιβαλλοντικής «αξιολόγησης». Από τη μελέτη θεωρείται δεδομένη η υλοποίηση του έργου και επιχειρείται απλά να τεκμηριωθεί, χωρίς και να επιτυγχάνεται, η ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων από την κατασκευή του.

-Αυθαίρετα υπερεκτιμάται το πλήθος των θέσεων εργασίας ανερχόμενο σε 1342 θέσεις που θεωρείται ότι θα δημιουργηθούν χωρίς να γίνεται καμία εκτίμηση για τον αριθμό αυτών που θα χαθούν στους βασικούς τομείς απασχόλησης την γεωργία και τον τουρισμό.

Και επισημαίνει:

Στην προμελέτη, αν και περιλαμβάνονται πολλά στοιχεία για μεγάλα λιμάνια διαμετακόμισης (έκταση χερσαίων χώρων, μήκη κρηπιδωμάτων κλπ.), δεν παρουσιάζεται κανένα στοιχείο για το πλήθος των εργαζομένων που βαίνει διαρκώς μειούμενο λόγω της αυτοματοποίησης των υπηρεσιών.

Εξάλλου από τα στοιχεία της προμελέτης της ENVECO:

στην περιοχή χωροθέτησης του έργου (δήμους Τυμπακίου και Λάμπης) το 86% της απασχόλησης συγκεντρώνεται στη γεωργία και τον τουρισμό (σελ.179-180),

«Κατά τη διάρκεια των έργων είναι πιθανό να υπάρξουν αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις στις γεωργικές και τουριστικές δραστηριότητες, λόγω παρεμπόδισης ή διακοπής των εν λόγω δραστηριοτήτων.» (σελ.234),

«Η λειτουργία του λιμένα αποκλειστικά για διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων δεν αναμένεται να συνεισφέρει στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής» η οποία ωστόσο στο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο της Κρήτης είναι χαρακτηρισμένη ως Ζώνη Ελέγχου Τουριστικής Ανάπτυξης. (σελ.235), και τελικά η εκτίμηση της προμελέτης είναι ότι ‘’η υλοποίηση και λειτουργία του έργου εκτιμάται καταρχήν ότι θα επιφέρει αλλαγές στις χρήσεις γης της περιοχής του έργου αλλάζοντας το ύφος και τις δραστηριότητες της περιοχής οι οποίες και θα αναλυθούν διεξοδικά από τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. (σελ.240)

Από τις 1342 θέσεις απασχόλησης που εικάζεται ότι θα δημιουργηθούν για να καλυφθούν οι ανάγκες για την αδιάκοπη λειτουργία του σταθμού και από τις οποίες το 60% αφορά σε χειριστές μηχανημάτων & εργάτες, το 1,8% σε εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό συντήρησης, το 13% σε τελωνειακούς, λιμενικούς και αστυνομικούς και το 25% σε υπαλλήλους των ιδιωτικών εταιρειών στις οποίες θα παραχωρηθεί η διαχείριση και λειτουργία του σταθμού, καμία δεν συνδέεται με την υφιστάμενη και θιγόμενη απασχόληση της περιοχής. (σελ. 91-92 & σελ. 236)



Για τον τρόπο κατασκευής του έργου



«Το γεγονός ότι η προοπτική του έργου είναι αυτός της κατασκευής του από ιδιώτες και ότι η συνήθης πρακτική είναι να προηγείται η σύμβαση της ολοκλήρωσης των μελετών, μεταξύ των οποίων είναι και οι προτεινόμενες από τη Μελέτη αλλά και από την Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση και Αξιολόγηση να γίνουν στη φάση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, ενισχύει την ανησυχία μας ότι θα βρεθούμε προ τετελεσμένων και ότι οι θεσμοθετημένες διαδικασίες διαβούλευσης και ενστάσεων δε θα έχουν κανένα περιεχόμενο»



Για τη μηδενική λύση



«Η μηδενική λύση τύποις εξετάζεται, για να διατυπωθεί η απειλή ότι «Με την υιοθέτηση της μηδενικής λύσης, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ενδυναμώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο που ήδη διαδραματίζει στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής αλλά και της διεθνούς ναυτιλιακής κοινότητας, καθώς με το προτεινόμενο έργο αναμένεται να αποτελέσει κόμβο για τα συγκοινωνιακά και μεταφορικά δίκτυα που συνδέουν την Ε.Ε. με χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρική, ενώ θα διατηρήσει και θα τονώσει περαιτέρω την ιδιαίτερα σημαντική συμβολή της στον έλεγχο και την προστασία των θαλασσίων συνόρων στον ευαίσθητο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.»

Πρόκειται για αντίστροφη διατύπωση, της προηγούμενης, αξιακά και χωρίς απόδειξη, διατύπωσης ότι η ενδυνάμωση του ρόλου της Ελλάδας προκύπτει μέσα από την υλοποίηση του έργου. Το πως ένα ιδιωτικό λιμάνι ενταγμένο στο διεθνές εμπόριο θα συμβάλλει στην ενδυνάμωση του ρόλου της χώρας και μάλιστα στην προστασία των θαλάσσιων συνόρων φαίνεται να μην απασχολεί τη Μελέτη να το αποδείξει.

Η συμβολή του λιμανιού στην εξαγωγική δραστηριότητα της Κρήτης είναι η μόνη παράμετρος που τίθεται δυνητικά και όχι κατηγορηματικά (σελ. 50), δεδομένου βεβαίως ότι δεν έχει διερευνηθεί»