ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ Η ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ
“Σαν ταξιδιάρικα πουλιά”
Θοδωρής Παπαθεοδώρου
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
ΣΕΛ. 540
“Οταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής ήταν που αργούσες ακόμα
όταν τη νύχτα κοίταζα τ’ αστέρια ήταν γιατί
μου λείπανε τα μάτια σου
κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα
δεν ήτανε κανείς. Κάπου όμως μες στον κόσμο
ήταν η καρδιά σου που χτυπούσε.
Ετσι έζησα. Πάντοτε”.
Τάσος Λειβαδίτης
Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας
Κωνσταντινούπολη, 1941
Ο Παναγιώτης ζει με τους γονείς του Νικήτα και Χαρά και τον αδελφό του Κωνσταντή, μια όμορφη ζωή, σαν πολλά εικοσάχρονα παιδιά της Πόλης. Καθ’ ότι φοιτητής, η δουλειά διόλου δεν τον απασχολεί και έτσι ο χρόνος ο ελεύθερος αφιερώνεται στη Λουκία. Μια Λουκία που όμως δεν πληροί τις προδιαγραφές που έχει βάλει η θεία Σουλτάνα για την αγαπημένη του ανηψιού της Παναγιώτη…
Την ήρεμη ζωή της οικογένειας έρχεται να ταράξει η στρατολόγηση του μεγάλου γιου τους. Αδιάφοροι οι Τούρκοι από τις 5 Μαΐου 1941 προχώρησαν σε άμεση και αιφνιδιαστική σρατολόγηση είκοσι ηλικιών στους Χριστιανούς και τους Εβραίους αδιαφορώντας για τις οικογένειες που άφηναν πίσω.
Ο Νικήτας, προσφέροντας ό,τι οικονομίες έχει, προσπαθεί να αποτρέψει το κακό που τους βρήκε. Μετά μερικούς μήνες ο Κωνσταντής επιστρέφει στην Πόλη και εκεί συνεχίζει την θητεία του, σαφώς σε καλύτερες συνθήκες.
Στο μεταξύ, τον Παναγιώτη τον βάζει στόχο η μοίρα ή μάλλον το κισμέτ. Μια μικρή Τουρκάλα, η Φεράχ, κλέβει την καρδιά του. Σε μια εποχή που Τούρκοι και Ελληνες, ενώ ζούσαν αρμονικά στην ίδια πόλη, άρχισαν να μισιούνται. Η ιστορία αλλάζει τον ρου της ζωής τους. Οι Τούρκοι θυμούνται ξαφνικά τον βίαιο ξεριζωμό τους από την Μακεδονία, τις πυρπολήσεις των τουρκικών χωριών και τα έκτροπα στη Μικρά Ασία όταν την είχε καταλάβει ο Ελληνικός Στρατός. Φιλίες ξεχνιούνται και μόνο η μάνα Τουρκία τους νοιάζει. Ωστόσο, περιουσίες χάνονται Ελλήνων, πληρώνοντας το Βαρλίκ Βεργκισί, φόρο περιουσίας. Και δεν φτάνουν πάλι να καλύψουν τους φόρους και ο Κωνσταντής ξαναεκτοπίζεται στο εσωτερικό της Τουρκίας απ’ όπου επιστρέφει ανεπανόρθωτα άρρωστος.
Η γαλήνη και η χαρά έχουν εξαφανιστεί από το σπίτι του Παναγιώτη. Μόνο που η καρδιά του αρνείται να ξεχάσει εκείνην που η δική της ράτσα, έγινε αιτία να καταστραφούν. Ομως και η Φεράχ δεν περνάει καλύτερα. Αγαπάει τον Παναγιώτη, όσο τίποτα άλλο στον κόσμο. Οι κρυφές συναντήσεις τους είναι το οξυγόνο της ζωής της.
Ωσπου τους ανακαλύπτουν. Βίαια τους χωρίζουν. Πώς όμως ν’ αναγκάσεις δύο ερωτευμένες καρδιές να πάψουν να αγαπιούνται;
Ο χρόνος περνάει. Φτάνουμε στο φθινόπωρο του ’55. Η καταστροφή. Ο διωγμός. Μια βαλίτσα μόνο.
“Σενί τσοκ σεβίορουμ… Σονσουζά ντεκ….”
“Κι εγώ σ’ αγαπάω… Πολύ…Πάντα…”
Τίποτε άλλο. Ενα χέρι σηκωμένο στην προβλήτα, μάτια που άνοιγαν για να χορτάσουν την εικόνα του άλλου, ενώ το πλοίο ξεκινούσε.
Ενα σμάρι πουλιά σηκώθηκε και για λίγο τους ακολούθησε, κατόπιν ξαναγύρισε πίσω.
“Πουλιά…. Ταξιδιάρικα πουλιά…μουρμούρισε ο Παναγιώτης, ζηλεύοντας την ελευθερία τους, τον κόσμο τους. Εναν κόσμο χωρίς αναγκαστικές εκτοπίσεις, δίχως σφραγισμένα διαβατήρια”.
“Θα γυρίσω…”, ψιθύρισε. Μια μέρα θα ξαναγυρίσω και θα ξανανταμώσουμε…σαν ταξιδιάρικα πουλιά…
Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου γεννήθηκε στα Δίκαια Εβρου αλλά κατοικεί στην Αθήνα.
Βιβλία του είναι: Οι εφτά ουρανοί της ευτυχίας, Το αστρολούλουδο του Βοσπόρου, Μάγισσες φέρτε βότανα, Με λένε Μαίρη και είμαι καλά.
Εχει επίσης γράψει τα παιδικά βιβλία: Τα κουλουβάχατα της Ιστορίας, Ο μικρούλης Αϊ – Βασίλης τα έβλεπε όλα άσπρα, Ο μικρούλης Αϊ-Βασίλης έχασε την Αλφα – Βήτα…”
H BIBΛIOΠAPOYΣIAΣH ΓINETAI ΣE ΣYNEPΓAΣIA ME TO BIBΛIOΠΩΛEIO ΓEΩPΓANTΩNAKH Λ. 62 MAΡΤΥΡΩΝ 46 Τηλ. 2810 256 464 & οδός ΚΑΡΤΕΡΟΥ 48 Τηλ. 2810 301 919

