Του Γιώργου Παπαματθαιάκη

Στο φύλλο σας της 13ης Ιουλίου ε.ε. δημοσιεύθηκε εμπεριστατωμένη έρευνα με τον παραπάνω τίτλο, στην οποία περιγράφεται με κάθε σχετική ακρίβεια η σημερινή έξαρση της τώρα και δυο μήνες περίπου διαρκούσης, σε πολλές συνοικίες της πόλης μας, λειψυδρίας και που καθημερινά, όπως διαπιστώνεται από την έρευνα σας αυτή, εντείνεται και θα επεκτείνεται πιθανώς, μέχρι και τον Δεκέμβριο, αν βέβαια μας ευνοήσει ο καιρός και έλθουν πρόωρες και ισχυρές βροχοπτώσεις. Η λειψυδρία αυτή μπορεί να οφείλεται μερικώς και κατά περίπτωση σε διακοπές παροχής ρεύματος αλλά η βασική αιτία είναι η έλλειψη του νερού που αναμφισβήτητα διαπιστώνεται από το γεγονός του περιορισμένου χρόνου της εκάστοτε παροχής του νερού στα δίκτυα. Ασφαλώς η έλλειψη αυτή θα εντείνεται πιθανώς και τα επόμενα χρόνια αν η ΔΕΥΑΗ εξακολουθήσει να κυριαρχείται από την ιδέα του φράγματος του Αποσελέμη, ότι δηλαδή με την αποπεράτωσή του, μετά τρία εως και τέσσερα έτη, αυτόματα θα λυθούν και όλα τα προβλήματα ύδρευσης που ταλανίζουν τους κατοικους του Ηρακλείου ενώ όπως πολλές φορές έχω από του Τύπου καταγγείλει, το φράγμα θα αποτελέσει ένα “Φιάσκο”, μια μεγάλη απογοήτευση, ιδιαίτερα για τους κατοίκους Ηρακλείου και Αγ. Νικολάου.

Αξ. κύριε Διευθυντά,

Σύμφωνα με τον επίσημο Γερμανικό Κανονισμό VDI που βέβαια με αυτόν συμφωνούν όλοι οι επίσημοι Διεθνείς Κανονισμοί, για περιπτώσεις φραγμάτων γενικά προηγούνται καθημερινές μετρήσεις της ροής των υδάτων στην θέση του φράγματος επί μονίμων κατασκευών επί τριάντα (30) έτη από μονίμους εκπαιδευμένους υπαλλήλους με καταγραφή των μετρήσεων σε επίσημα σφραγισμένα και αριθμημένα βιβλία. Στην περίπτωση μας του φράγματος Αποσελέμη, δεν έγινε ούτε μια, όπως παραπάνω, σωστή μέτρηση.

Η υδρολογική μελέτη του τελευταίου Ειδικού Τεχνικού Συμβούλου έγινε επί χάρτου, δηλ. καταμετρήθηκαν στον χάρτη οι επιφάνειες των ορέων που συκλίνουν στο Οροπέδιο Λασιθίου και με το ύψος των βροχοπτώσεων του βροχομετρικού σταθμού Αβδού και με διάφορους συντελεστές υπελογίσθη η ποσότητα του νερού που θα πρέπει να ρέει στον Χώνο του Οροπεδίου και στη συνέχεια στο φράγμα σε 18 με 20 εκ. Μ3, που βέβαια με το παίξιμο των πολλών συντελεστών που υπεισέρχονται στον σχετικό υπολογισμό, μπορούμε να έχομε ό,τι αποτελέσματα μας βολεύουν, που μας κάνουν και αυτή η παραπάνω ποσότητα των 18 με 20 εκ. Μ3 σε μια κατασκευαζομένη χωρητικότητα του φράγματος σε 30 με 32 εκ. Μ3.

Το ΙΓΜΕ, το γνωστό για την αρτιότητα των μελετών του Κρατικό Ίδρυμα, προβλέπει για μεν τα πλούσια υδρολογικά έτη, εισροές 18 έως 20 εκ. Μ3 και για τα συνήθη έτη 8-10-12 εκ. Μ3. Αν όμως από αυτά τα 10 εκ. Μ3 αφαιρεθούν οι διαρροές πυθμένα και παρειών, οι εξατμίσεις και οι απώλειες στα διυλιστήρια, τότε μετά δυσκολίας το Ηράκλειο θα παίρνει 3 έως 4 εκ. Μ3 το κανονικόν έτος ενώ θα κινδυνεύει να χάσει άλλα τόσα εκείνα του Υδραγωγείου Μαλίων όπως παρακάτω. Παράλληλα όμως το ΙΓΜΕ προβλέπει ότι η απόφραξη του Χώνου στο Οροπέδιο Λασιθίου θα επιφέρει την υφαλμύρινση της περιοχής από Ανωπόλεως μέχρι Νιπηδητού και ανατολικά των Μαλίων δηλαδή η ΔΕΥΑΗ κινδυνεύει να χάσει τα 4 έως 5 εκ. Μ3 του Υδραγωγείου Μαλίων που κατασκεύασε ο τότε χαρισματικός δήμαρχος Ηρακλείου Νίκος Κρασαδάκης. Δηλαδή με μια ευρεία ερμηνεία είναι σαν το ΙΓΜΕ να μας λέει καλύτερα θα ήταν να μη γίνει το φράγμα, αφού η ωφέλεια που θα έχομε είναι μικρή, μη βέβαιη και αμφισβητήσιμη.

Το Δημοκρήτειο Παν/μιο σε ειδική του έρευνα προβλέπει ότι ολόκληρη η περιοχή ης επαρχίας Πεδιάδος περιλαμβανομένου και του Οροπεδίου Λασιθίου θα ερημοποιηθεί με βάση την αρχή που διέπει το “Φαινόμενο του Θερμοκηπίου” ότι όπου οι βροχοπτώσεις είναι πενιχρές θα γίνουν πολύ πτωχότερες και όπου είναι πλούσιες θα γινουν καταστροφικές.

Όπως πολλές φορές έχω δια του Τύπου αναφέρει με μόλις το 10% της δαπάνης του φράγματος δηλ. με μόλις 20 εκ ευρώ το Ηράκλειο καιο Άγιος Νικόλαος θα αποκρούσαν εγκαταστάσεις “Αντίστροφης Όσμωσης Υφαλμυρων Υδάτων” από τους Αλμυρούς των που θα υπερδιπλασίαζαν τις ποσότητες του διαθέσιμου σήμερα νερού ύδρευσης και μάλιστα σε τιμές κατά 20 έως και 30% χαμηλώτερες εκείνης της τιμής του νερού του φράγματος.

Αξ. κύριε Διευθυντά,

Η ευρύτατα κυκλοφορήσασα το 1986 μελέτη μου “Από τον Αλμυρό η Ύδρευση του Ηρακλείου” ότε είχε αρχίσει να συζητιέται και το φράγμα, έγινε και προν από 10-12 χρόνια πάλι επίκαιρη όταν την είχε πλήρως αποδεχτεί ο τότε γενικός διευθυντής της ΔΕΥΑΗ Αλεξ. Μακατούνης όταν σχεδίαζε την “Μεγάλη ΔΕΥΑΗ” που θα ύδρευε τον μισό νομό μας από Λινοπεράματα και Αγία Βαρβάρα μέχρι Νιπιδιτό, Καστέλι και Σίσι με νερά του Αλμυρού.

Όμως τα παραπάνω ανήκουν στην Ιστορία, τώρα τί γίνεται! Οι αρμόδιοι του Δήμου και της ΔΕΥΑΗ δεν έχουν παρά ένα δρόμο εκείνο του Αλμυρού και θα πρέπει χωρίς ενδοιασμούς και την παραμικρή χρονοτριβή να τον ακολουθήσουν και συγκεκριμένα:

- Να προβούν άμεσα στην εξαγορά ή ακόμη και στην απαλλοτρίωση μιας έκτασης, κατ’ ελάχιστον, 30 έως 35 στρεμμάτων, όσον το δυνατόν εγγύτερα της πηγής και του ποταμού.

- Να αναθέσουν σε έναν εξειδικευμένο στην αφαλάτωση ελληνικό ή ξένο Οίκο την εκπόνηση ενός “Master Plan” για εγκαταστάσεις νερού για μια πόλη 300.000 κατοίκων. Την εντός του πρώτου εξαμήνου του 2009 διακήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για μια εγκατάσταση 75.000 Μ3 την ημέρα για καθιέρωση εντός του 2011 της συνεχούς ροής του νερού ολόκληρο το 24ωρο.

Ο Δήμος Ηρακλείου με την ζωηρή του δραστηριότητα, τα υψηλά του έσοδα και η ΔΕΥΑΗ με την οργάνωσή της και το ικανό και πεπειραμένο επιστημονικό της προσωπικό είναι σε θέση να καλύψουν όλες τις σχετικές πολύπλευρες ανάγκες που βέβαια θα προκύψουν από την αλματώδη αυτή αύξηση.

Τον 21ο αιώνα όπου υπάρχει ένα “Θέλω” υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί δρόμοι.

Είναι απαράδεκτο σήμερα στις εφημερίδες να δημοσιεύονται ρεπορτάζ όπως το εύστοχο της έγκριτης “ΠΑΤΡΙΣ”.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία και διατελώ.