Του Γιάννη Ζ. Ανδρουλάκη Πολιτικού μηχανικού
Απ’όλα έχει ο μπαξές. Διαλέγεις και παίρνεις... Θέλεις “ροζ” σκάνδαλο; Το έχεις. Θέλεις οικονομικό σκάνδαλο; Σε κάθε βήμα σου το συναντάς. Θέλεις μικτό με περιεχόμενο γυναίκες και χρήματα για να σπα η μονοτονία; Θέλεις εκκλησιαστικό, δικαστικό κλπ. Όλα είναι στην ημερήσια διάταξη. Ας μείνουμε όμως στα σκέτα οικονομικά. Αυτοί που εμπλέκονται άμεσα σου λένε; Γιατί ρε παιδιά τόσος θόρυβος;
Μια βοήθεια πήραμε και βούηξε ο τόπος. Ξέρετε τι προσπάθεια έγινε; Μοίρασε από δω, δώσε απο κεί, τελικά μείνανε δε μείναμε πέντε, άντε δέκα ψωροεκατομμύρια ευρώ για την πάρτη μας. Ασύμφορη, σου λέω, και ψυχοφθόρα διαδικασία που δεν πληρώνεται με τίποτα!
Από την άλλη μεριά άλλοι που ζουν με το μεροκάματο και τους μισθούς της πείνας, δεν μπορούν να καταλάβουν... και σου λένε: Παρανομία και χρηματισμός! Κάποιοι δε άλλοι που μόνο ανάγωγους (!) μπορεί να τους χαρακτηρίσει κανείς προχωρούνε ακόμη παρακάτω και αποφαίνονται για το ίδιο πράγμα ότι έχουμε “μίζες” και “λαδώματα”! Οι δε κάθε φορά κυβερνώντες “πέφτουν” από τα “σύννεφα” και διερωτώνται πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αν μάλιστα η εμπλοκή κυβερνητικού στελέχους είναι αυταπόδεκτη και δεδομένη τότε επιστρατεύονται όλοι οι μηχανισμοί για να αποσιωπήσουν ή εν ανάγκη να δικαιολογήσουν το “ατόπημα”. Έτσι κάθε φορά που βγαίνει επιλεκτικά στην επιφάνεια ένα περιστατικό αυτού του είδους, αναπτύσσεται μια αμπελοφιλολογία κυρίως από τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης) και τελικά συμπέρασμα και αποτέλεσμα “μηδέν εις το πηλίκον”. Ένα πατ-κιούτ και μετά πάλι όλοι σφυρίζουνε αδιάφορα! Μ’αυτόν τον τρόπο “σεμνά και ταπεινά” πορεύεται αυτός ο τόπος! Με αυτά και μ’αυτά η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιουργείται και παγιώνεται είναι πως “όποιος δεν τα παίρνει είναι ανόητος και βλάκας”!
Σε όλες τις εποχές και σε όλες τις κοινωνίες η κρεβατοκάμαρα και το χρήμα επηρέαζαν και σε κάποιο βαθμό καθοδηγούσαν την πολιτική εξουσία. Το κακό όμως έχει παραγίνει.
Η κάθε είδους διαφθορά έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Η πολιτική εξουσία είτε επειδή δεν είναι ικανή να αντιδράσει, είτε επειδή εκβιάζεται από τα κάθε είδους οργανωμένα συμφέροντα, είτε επειδή δεν γνωρίζει και δεν εκτιμά σωστά την κατάσταση, αφήνει τα λιμνάζοντα νερά να βουρκιάσουν και να βρομίσουν ελπίζοντας άραγε τι;
Οι εκπρόσωποι μας στο Κοινοβούλιο έχουν και αρχές και ήθος και εντιμότητα στην συντριπτική τους πλειοψηφία. Για να ανατραπεί όμως αυτή η αρρωστημένη κατάσταση χρειάζονται ακόμη και θράσος και θάρρος για να βγαίνουν συχνά-πυκνά από την κομματική “στρούγκα” και να ταράζουν τα νερά.
Η πολιτική υποκρισία και ο καθωσπρεπισμός το μόνο που κάνει είναι να τροφοδοτεί, να θεριεύει και να διαιωνίζει το καρκίνωμα...

