Καλό το μάζεμα από τα χαμηλά ημέρας, όμως πάρα πολλά θα κριθούν από το βραδινό κλείσιμο της Wall Street, ενώ ευχή όλων όσων προσδοκούν αντίδραση έστω και τεχνικού χαρακτήρα είναι οι αγορές που βγήκαν στα χαμηλά ημέρας να μην ήταν από traders που σε περίπτωση επιστροφής των επιθετικών πωλήσεων απλά θα προστεθούν στις τάξεις των εν δυνάμει πωλητών.
Από εκεί και πέρα για το μεγαλύτερο κομμάτι της συνεδρίασης, συνεχόμενες και αδυσώπητες πωλήσεις χωρίς αύριο, αρνητικές υπερβολές, αποχρώσες ενδείξεις υποτιμητικής κερδοσκοπίας και όλα αυτά όπως σωστά επισημαίνει και ο φίλος Ν. Δρόσος σε μία Αγορά που ασφαλώς και δεν ακούει σε κανόνες τεχνικής ανάλυσης.
Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η αδυναμία αντίδρασης, ακόμα και όταν από την αρχή του χρόνου η κεφαλαιοποίηση του Χ.Α. καταγράφει απώλειες μεγαλύτερες των 62 δισ. ευρώ ή ποσοστό περίπου 33% (σύμφωνα με στοιχεία της Πήγασος ΑΧΕΠΕΥ), με ότι αυτό συνεπάγεται για τα ενεργά χαρτοφυλάκια (και margins), δηλαδή όσα συνεχίζουν να κατέχουν μετοχές.
Δυστυχώς οι πωλητές “παίζουν μόνοι τους σε κατηφορικό γήπεδο” και αυτή η αίσθηση έλλειψης αντιπάλου τους δίνει το δικαίωμα ελευθερίας κινήσεων και επιλογών. Είναι απόλυτα φυσιολογικό, τα ξένα κεφάλαια με την υπεροπλία που τους δίνει η ρηχότητα και ο ξενοκεντρικός χαρακτήρας της Σοφοκλέους, να πιστεύουν ότι οι τίτλοι που τώρα ξεφορτώνονται μαζικά, θα είναι περίπου στις ίδιες τιμές, αν και όποτε αποφασίσουν να επανατοποθετηθούν και αυτό είναι εξαιρετικά μεγάλο πλεονέκτημα, ακόμα και σαν αίσθηση.
Βέβαια υπάρχει και μία σαφώς πιο αισιόδοξη θεώρηση που υποστηρίζει ότι κάπου εδώ ή έστω μέχρι το τέλος της εβδομάδας ολοκληρώνονται οι “εισαγόμενες” επιθετικές πωλήσεις (κυρίως εκ Λονδίνου) και δεν μπορεί να αποκλειστεί ανοδική αντίδραση, αγνώστου διαρκείας.
Η επιχείρηση σχετικής αντίδρασης (βραχύβιου χαρακτήρα) ήλθε από τα χαμηλά ημέρας και αφού ο Δείκτης βρέθηκε να καταγράφει απώλειες 3,81% και να επιστρέφει σε επίπεδα 3/11/05.
Άρα η χθεσινή συνεδρίαση θα μπορούσε να υποστηριχτεί ότι ήταν η μοναδική από τις τελευταίες δώδεκα που έδωσε κάποια κέρδη έστω και ενδοσυνεδριακά, αφού “πλήρωσε” τους θαρραλέους που τοποθετήθηκαν στα χαμηλά ημέρας.
Τεχνικά και για όσους έχουν ακόμα την υπομονή και ασχολούνται με τον FTSE (που κινείται και αυτός σε επίπεδα Ιουνίου 2006) οι επόμενες στηρίξεις στις 1834 και 1797 μονάδες και οι πρώτες αντιστάσεις στις 1865-74 και η ισχυροποιημένη στις 1931-35 μονάδες.
Σε επίπεδα Ιουνίου 2006 και ο Τραπεζικός δείκτης που ενδοσυνεδριακά βρέθηκε χαμηλότερα από την αποφασιστική ζώνη 4700-4650 (4563,15 μονάδες), αλλά ανέκαμψε σημαντικά στο τέλος χωρίς βέβαια να αποφύγει το αρνητικό πρόσημο.

