
Οι οκτώ λοβοί του μνημείου συντηρήθηκαν ενώ η ζημιά ήταν μεγαλύτερη απʼ όση είχε υπολογιστεί
Επιστρέφουν στο Ηράκλειο τα Λιοντάρια, μετά το “λίφτινγκ” της συντήρησης
Ο μεγαλύτερος «εχθρός» του μνημείου αποδείχτηκε ότι ήταν ένας μανδύας μπετόν που είχε τοποθετηθεί περιμετρικά στο εσωτερικό και στη βάση των λοβών που εκτιμάται ότι είχε τοποθετηθεί κάπου στη δεκαετία του 30, με σκοπό τη στερέωση του.
Επιστρέφουν σήμερα στη θέση τους, οι οκτώ λοβοί των Λιονταριών της κρήνης Μοροζίνι, που βρίσκονται από το Νοέμβριο στο περιφερειακό εργαστήριο συντήρησης του Ρεθύμνου, προκειμένου να συντηρηθούν. Σύμφωνα με το σχεδιασμό που έχει γίνει ανάμεσα στην αρμόδια Αρχαιολογική Υπηρεσία και τη Λότζια, το μνημείο θα φορτωθεί από το Ρέθυμνο σε ειδικό φορτηγό, στις 5.00 τα ξημερώματα, για να πάρει το δρόμο της επιστροφής, και να τοποθετηθεί ξανά στη θέση του. Περιμετρικά του μνημείου των Λιονταριών έχει ήδη τοποθετηθεί ένα ειδικό κάλυμμα, το οποίο θα παραμείνει εκεί για μια εβδομάδα, ώστε οι συντηρητές να έχουν τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν ανενόχλητοι το έργο της επανασυγκόλησης του μνημείου. Όπως είναι γνωστό, οι οκτώ λοβοί των Λιονταριών, παρέμειναν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από όσο είχε αρχικά υπολογιστεί στο εργαστήριο συντήρησης έργων τέχνης της 28ης Εφορείας Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων που βρίσκεται στο Ρέθυμνο, επειδή διαπιστώθηκε ότι η φθορά που είχαν υποστεί, ήταν πολύ μεγαλύτερη από όσο είχε αρχικά εκτιμηθεί. Το εύρος των προβλημάτων διαπιστώθηκε για πρώτη φορά, όταν οι οκτώ λοβοί των λιονταριών για πρώτη φορά αποκολλήθηκαν με σκοπό να συντηρηθούν, όπου και διαπιστώθηκε ότι είχαν διασπαστεί σε 50 συνολικά κομμάτια.
Ο μεγαλύτερος «εχθρός» του μνημείου αποδείχτηκε ότι ήταν ένας μανδύας μπετόν που υπήρχε περιμετρικά στο εσωτερικό και στη βάση των λοβών που όπως εκτιμάται ότι είχε τοποθετηθεί κάπου στη δεκαετία του 30, με σκοπό τη στερέωση του.
Ωστόσο το μπετόν σύμφωνα με τους συντηρητές αποτελεί τον κύριο τροφοδότη θειϊκού νατρίου, εξαιρετικά επιζήμιου για την πέτρα.
Σύμφωνα με τους ίδιους, το μπετόν αποδείχτηκε πιο ισχυρό από το πέτρωμα της δεξαμενής, το οποίο αφαιρεθεί με ένα μικρό κρουστικό μηχάνημα.

