Τέσσερα σενάρια για τη λύση του Κυπριακού και την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της Κύπρου εξετάζει μελέτη του καθηγητή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Ανδρέα Θεοφάνους, η οποία έγινε για το International Peace Research Centre του Οσλο (PRIO).
Ο κ. Θεοφάνους στη μελέτη του, την οποία παρουσίασε χθες, εξετάζει τις οικονομικές προεκτάσεις τεσσάρων διαφορετικών σεναρίων λύσης του Κυπριακού, διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, εκκρεμότητα/συνέχιση του status quo, λύση δύο κρατών και λειτουργική ομοσπονδία με χαλαρή διζωνικότητα.
Ο Κύπριος καθηγητής υπογραμμίζει τη σημασία της σχέσης μεταξύ συνταγματικών ρυθμίσεων και οικονομικής διάρθρωσης, και, κατ’ επέκταση των οικονομικών αποτελεσμάτων. Αναγνωρίζει ταυτόχρονα ότι για την οικοδόμηση ενός μοντέλου, το οποίο θα είναι πολιτικά αποδεκτό αλλά και βιώσιμο, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη οι αντιλήψεις των δυο κοινοτήτων για τους εαυτούς τους, την ιστορία και «την άλλη πλευρά».
Τα τέσσερα σενάρια εξετάζονται σε σχέση με τις επιπτώσεις σε μια σειρά σημαντικών ζητημάτων, όπως το περιουσιακό και οι αποζημιώσεις, η διαδικασία λήψης αποφάσεων, η δημοσιονομική και ευρύτερη μακροοικονομική πολιτική ,ο ανταγωνισμός, ο τουρισμός, οι έποικοι και άλλα.
Σύμφωνα με τη μελέτη του κ. Θεοφάνους:
-Το σενάριο λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στη βάση της φιλοσοφίας του Σχεδίου Ανάν «θα οδηγήσει σε προβληματικά αποτελέσματα, καθώς η ενισχυμένη διζωνικότητα και ο ισχυρός δικοινοτισμός δεν θα ενθαρρύνουν την ανάδυση/δημιουργία κοινών στόχων και θα επιβραδύνουν τη διαδικασία οικονομικής σύγκλισης μεταξύ των δύο περιοχών».
- Η συνέχιση του status quo «συνεπάγεται σοβαρές απώλειες, χαμένες ευκαιρίες καθώς και ένα πολύ πιο δύσκολο πολιτικό περιβάλλον».
-Μια λύση στη βάση των δύο κρατών μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες οικονομικής ανόδου και στις δύο πλευρές ως αποτέλεσμα του «wealth effect/δημιουργία πλούτου (από την επιστροφή εδαφών, από τις αποζημιώσεις και τις διαδικασίες νομιμοποίησης) καθώς και από άλλους παράγοντες. Ωστόσο, η μελέτη επισημαίνει ότι στο σενάριο αυτό δεν θα πρέπει να αποκλειστεί «μια μορφή ανταγωνισμού και ψυχρών σχέσεων», αν το τουρκοκυπριακό κρατίδιο παραμείνει κάτω από την επιρροή της Τουρκίας και εάν το κοινωνικοοικονομικό χάσμα με την Κυπριακή Δημοκρατία διευρυνθεί ακόμα περισσότερο.
-Το μοντέλο της λειτουργικής ομοσπονδίας με χαλαρή διζωνικότητα, που εμπίπτει στη φιλοσοφία των συμφωνιών υψηλού επιπέδου του 1977 και 1979, μπορεί , σύμφωνα με τη μελέτη,να ενθαρρύνει τις δύο κοινότητες να συνεργασθούν και να οδηγήσει σε «ένα νέο οικονομικό θαύμα και ταυτόχρονα να έχει θετικές προεκτάσεις πέραν της Κύπρου».

