
Δεν θέλουμε υπουργικές καρέκλες αλλά ν’ αλλάξουμε το σκηνικό
Το ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Δημ. Στρατούλης, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην “Π”
Η οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος, και ο τρόπος εφαρμογής του, τέθηκε επίσημα στον ελληνικό χώρο για πρώτη φορά το 1823. Στην εθνοσυνέλευση του Άργους, όπου και θεσπίστηκε η «αλληλοδιδακτική μέθοδος», στα λιγοστά σχολεία που είχαν συγκροτηθεί.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στο Σύνταγμα του 1827, το θέμα της «μόρφωσης και της προκοπής του λαού» τίθεται σε ρεαλιστικότερη βάση, με αποτέλεσμα να δοθεί ξεχωριστή υπουργική θέση, για το θέμα της Παιδείας και μόνο. Από τότε γεννήθηκαν οι πρώτες αντιδράσεις και αντιδικίες. Από τη μία πλευρά οι θιασώτες του γαλλικού Διαφωτισμού, και από την άλλη ο κλήρος και ο φόβος του σε οτιδήποτε ξένο. Σχεδόν 180 χρόνια μετά, οι πρωταγωνιστές μπορεί μεν να είναι διαφορετικοί, όπως και οι προτεραιότητες όμως οι αντιδικίες παραμένουν, χωρίς φυσικά να παραγνωρίζει κανείς το γεγονός πως τα πράγματα στον 21ο αιώνα δεν έχουν την ίδια «απλοϊκή» μορφή που είχαν τότε. Το ζήτημα είναι, πως ακόμη αναζητείται η σωστότερη κατεύθυνση για τη μόρφωση και την προκοπή του λαού…
«Ήμασταν εμείς, πριν πολλά χρόνια, που καταθέσαμε συγκεκριμένη και συγκροτημένη πρόταση για την αύξηση των δημοσίων δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ ετησίως, την ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, για την ανάγκη αυτονόμησης του Λυκείου, να πάψει το Λύκειο να αποτελεί εξεταστικό προθάλαμο των ΑΕΙ», αναφέρει στην “Π” ο κ. Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης , μας μιλάει για τις θέσεις του κόμματός του στο χώρο της εκπαίδευσης, εξηγώντας μας ταυτόχρονα πως προκύπτει ότι η πλειοψηφία των φοιτητών τάσσεται κατά του νόμου πλαισίου.
Ο ίδιος, με πολυετή πείρα στο χώρο του ΟΤΕ (διετέλεσε εκπρόσωπος των εργαζομένων) κατακεραυνώνει με συγκεκριμένα επιχειρήματα, την απόφαση της σημερινής κυβέρνησης να εκχωρήσει των ΟΤΕ στην Deutsche Telecom, αναλύοντάς μας «τις ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες» για το Δημόσιο και τους πολίτες της χώρας.
«Η πολιτική της ΝΔ είναι αυτή που πυροδοτεί την ακρίβεια», δηλώνει ο κ. Στρατούλης σχετικά με την δυσχερή οικονομική πραγματικότητα για την πλειοψηφία των πολιτών, σχολιάζοντας παράλληλα την νέα δέσμη μέτρων του Υπουργείου Ανάπτυξης για την πάταξη της αισχροκέρδειας.
Θέμα δημοκρατίας και ανεξέλεγκτης δράσης των μεγαλοεπιχειρηματιών βάζει το μέλος του Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ σε ερώτησή μας σχετικά με την μέθοδο του κ.Βγενόπουλου με τις αγωγές μετά και την ομιλία του τελευταίου στη Βουλή.
Όσον αφορά το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ και τα σενάρια συνεργασίας του κόμματος με το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Σρατούλης απορρίπτει κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο, και τάσσεται ξεκάθαρα με την θέση του κ. Αλαβάνου τονίζοντας πως στόχος για το κόμμα του δεν είναι οι Υπουργικές θέσεις αλλά η ανατροπή του σημερινού πολιτικού σκηνικού.
κ. Στρατούλη παρακολουθούμε ακόμη μία εβδομάδα αναταραχής και έντασης στα ελληνικά Πανεπιστήμια. Για άλλη μια φορά, τα τελευταία χρόνια, εχθροπραξίες, ανάμεσα σε φοιτητές. Ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι σαφέστατα ταγμένος απέναντι στο νόμο-πλαίσιο, ωστόσο όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς συμφωνούν πως χρειάζονται αλλαγές στο χώρο της Παιδείας. Ποιες θα πρέπει να είναι αυτές;
Ο ΣΥΝ όλο το προηγούμενο διάστημα - κι αυτό το γνωρίζει κάθε ενημερωμένος και ενεργός πολίτης - είχε μια στάση συμπαγή, διαφανή, κρυστάλλινη απέναντι στα ζητήματα της Παιδείας, και ιδιαίτερα στα ζητήματα που αφορούσαν τη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 αλλά και το νόμο-πλαίσιο. Και θα συνεχίσει να έχει μια στάση συμπαγή, διάφανη και κρυστάλλινη. Και θα συνεχίσει να στηρίζει τους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος. Και θα συνεχίσει να απαιτεί την απόσυρση ενός νόμου που δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Και θα συνεχίσει να ενισχύει με κάθε δυνατότητα που έχει την προσπάθεια αναβάθμισης των σπουδών, την προσπάθεια αναβάθμισης του δημόσιου Πανεπιστήμιου στη χώρα.
Λένε πολλοί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει προτάσεις, ότι είναι μια δύναμη διαμαρτυρίας. Τους θυμίζουμε ότι πρώτοι ήμασταν εμείς, πριν πολλά χρόνια, που καταθέσαμε συγκεκριμένη και συγκροτημένη πρόταση για την αύξηση των δημοσίων δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ ετησίως, την ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, για την ανάγκη αυτονόμησης του Λυκείου, να πάψει το Λύκειο να αποτελεί εξεταστικό προθάλαμο των ΑΕΙ. Σήμερα έρχονται αυτοί που μας χλεύαζαν όταν μιλάγαμε για ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και εξαγγέλλουν ένα τέτοιο μέτρο. Να δούμε όμως πώς πραγματικά το εννοούν.
Σας θυμίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή ήταν η μόνη δύναμη, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά τη διάρκεια των περσινών κινητοποιήσεων κατά του νόμου πλαισίου. Προτάσεις που αφορούσαν συνολικά το πώς βλέπουμε εμείς και τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν σήμερα στο δημόσιο Πανεπιστήμιο, προκειμένου να αναβαθμιστεί και να γίνει ένα πανεπιστήμιο ανταγωνιστικό απέναντι σ΄ ένα περιβάλλον διεθνές, το οποίο είναι ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον. Γιατί γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το μόνο εφόδιο της χώρας μας για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες της νέας γενιάς σε μια δύσκολη εποχή είναι η γνώση, είναι η μόρφωση. Κι έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, συγκεκριμένη δέσμη προτάσεων, σ΄ ένα αντι-νόμο πλαίσιο που καταθέσαμε τότε στη Βουλή.
Πολλοί κάνουν λόγο για μια μειοψηφία φοιτητών που τάσσεται κατά του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Πώς στοιχειοποιείται ότι η πλειοψηφία των φοιτητών τάσσεται κατά του νόμου-πλαισίου, όταν η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ –μεγαλύτερη δύναμη στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας- υποστηρίζει τις συγκεκριμένες αλλαγές ενώ οι φοιτητές που πρόσκεινται στην ΠΑΣΠ είναι σχεδόν αναποφάσιστοι;
Κατ’ αρχήν από το μαζικό και μαχητικό φοιτητικό κίνημα που αναπτύχθηκε τα δύο τελευταία χρόνια και το οποίο υποχρέωσε σε αναδίπλωση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ από την αρχική θέση της για αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και κατόπιν οδήγησε την όλη κυβερνητική προσπάθεια της συνταγματικής αναθεώρησης σε πλήρη αποτυχία.
Το νικηφόρο αυτό κίνημα στηρίχτηκε και στηρίζεται στις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, όπου με τις πιο ανοικτές και δημοκρατικές διαδικασίες παίρνονται κατά πλειοψηφία οι αποφάσεις για τις μορφές των αγωνιστικών κινητοποιήσεων που κάθε φορά ακολουθούνται.
Ο ΟΤΕ
Να πάμε στο ζήτημα της συμφωνία της Κυβέρνησης με την Deutsche Telecom. Ο κ. Αλογοσκούφης, τόνισε πως η πώληση δεν έγινε για ταμειακούς λόγους αλλά για να διασφαλιστεί το μέλλον του ΟΤΕ. Εσείς, με πολυετή θητεία στον οργανισμό, θεωρείτε πως κινδύνευε το μέλλον του ΟΤΕ; Υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν κάτι τέτοιο; Βρίσκετε θετικά αποτελέσματα από αυτή τη συμφωνία;
Η κυβέρνηση παρά την αντίδραση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών επιμένει στην εκποίηση του ΟΤΕ στην Deutsche Telecom και στην ολοκλήρωση του μεγαλύτερου οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού σκανδάλου στην ιστορία της χώρας μας.
Η συμφωνία δε διασφαλίζει, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, τον έλεγχο του δημοσίου στον ΟΤΕ, αφού το μάνατζμεντ του ΟΤΕ, το ποιος δηλαδή κάνει πραγματικό κουμάντο σ’ αυτόν, εκχωρείται δια μέσου του Διευθύνοντος Συμβούλου στην Deutsche Telecom.
Η συμφωνία αυτή όχι μόνο δεν είναι προς όφελος του ΟΤΕ, των εργαζομένων και των πολιτών, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά και θα έχει ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες:
- Στον ίδιο τον ΟΤΕ, που από την πλέον στρατηγικής σημασίας επιχείρηση της χώρας μας θα μετατραπεί σε απλό όχημα της Deutsche Telecom για την επέκτασή της στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.
- Στους πολίτες, που θα πληρώσουν το μάρμαρο με πιο αυξημένα τιμολόγια των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και με διακινδύνευση των δημοκρατικών δικαιωμάτων τους της διασφάλισης απορρήτου των τηλεπικοινωνιακών επαφών τους και του απαραβίαστου των προσωπικών δεδομένων τους.
- Στην ίδια τη χώρα μας, που η άμυνα και η ασφάλειά της ουσιαστικά θα παραδοθεί σε ξένη πολυεθνική και στους δικούς της κερδοσκοπικούς και γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς. Που χάνει επίσης τον ΟΤΕ, το πολυτιμότερο εργαλείο της για μια σχεδιασμένη ανάπτυξη της οικονομίας και των νέων τεχνολογιών.
- Στους εργαζόμενους, αφού η διάλυση των εργασιακών σχέσεων που έχει επιβληθεί στον ΟΤΕ ενόψει της εκποίησής του στην Deutsche Telecom θα χρησιμοποιηθεί ως πιλότος και για τους εργαζόμενους άλλων επιχειρήσεων.
Οι μόνοι που βγαίνουν κερδισμένοι είναι αφενός η MIG του Βγενόπουλου, η οποία με απλή αγοροπωλησία μετοχών πήρε 2,55 δις ευρώ, από τα οποία τα 140 εκατομμύρια ευρώ ήταν καθαρά κέρδη, και αφετέρου η Deutsche Telecom, η οποία έναντι πινακίου φακής (442,3 εκατομμύρια ευρώ) αποκτά από το δημόσιο τον έλεγχο ολόκληρου του Ομίλου ΟΤΕ, που αξίζει δεκάδες δις ευρώ. Του ΟΤΕ, των 15 θυγατρικών εταιρειών του στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, της COSMOTE, της ΟΤΕΝΕΤ της OTE-Estate, στην οποία ανήκουν τα 2.300 υψηλής προστιθεμένης αξίας ακίνητα του ΟΤΕ κλπ.
Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι πουλάει τον ΟΤΕ σε ένα ευρωπαϊκό κολοσσό, γιατί δεν μπορεί μόνος του να αναπτυχθεί, καταρρίπτεται από την σημερινή εικόνα του ΟΤΕ που με δημόσιο έλεγχο κατάφερε να ενσωματώσει και να διαχύσει στη χώρα και στα Βαλκάνια όλες τις νέες τεχνολογίες και να γίνει ένα οικονομικό μεγαθήριο κερδοφόρο και μεγάλης στρατηγικής σημασίας με κέρδη μάλιστα το 2007 μεγαλύτερα από αυτά της Deutsche Telecom στην οποία εκποιείται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα, τα κοινωνικά κινήματα σε συντονισμένο αγώνα και σε γενικό παλλαϊκό ξεσηκωμό για την ακύρωση αυτής της αποικιοκρατικής συμφωνίας.
Παράλληλα, κυβερνητικά στελέχη, διαβεβαιώνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και τους πολίτες πως δεν τίθεται θέμα ασφάλειας των τηλεπικοινωνιών. Λίγες μέρες μετά, ξεσπά, το γνωστό πλέον σκάνδαλο, με τις υποκλοπές στο οποίο εμπλέκεται η εταιρεία. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει επιφυλάξεις σχετικά με την ασφάλεια των τηλεπικοινωνιών στη χώρα;
Από την στιγμή που το μάνατζμεντ του ΟΤΕ θα το ασκεί ξένη εταιρεία, οι συνέπειες για την εθνική άμυνα και την ασφάλεια της χώρας μας θα είναι καταστροφικές. Μέσω του δικτύου του ΟΤΕ εξυπηρετούνται τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης στρατιωτικών μονάδων και αεράμυνας: η αστυνομία, η πυροσβεστική, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, η Βουλή, ο Πρωθυπουργός, τα Υπουργεία, οι Δημόσιοι Οργανισμοί κ.λ.π. Ταυτόχρονα εκχωρούνται οι επενδύσεις του ΟΤΕ στα Βαλκάνια και ο ΟΤΕ γίνεται το όχημα της Deutsche Telecom για την εξάπλωσή της σε αυτή την περιοχή.
Τίθενται σε μεγάλο κίνδυνο δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών, όπως η διαφύλαξη του απορρήτου των τηλεπικοινωνιών και των προσωπικών δεδομένων τους. Το ότι αυτές τις ημέρες έχει ξεσπάσει σκάνδαλο στη Γερμανία με καταγγελίες για υποκλοπές στοιχείων τηλεφωνημάτων υπαλλήλων της και δημοσιογράφων από την Deutsche Telecom καθώς επίσης και το ότι από το δίκτυο της ιδιωτικής VODAFON παρακολουθούνταν ακόμα και ο πρωθυπουργός της χώρας μας, θα έπρεπε να είχε λειτουργήσει στην κυβέρνηση αποτρεπτικά για την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ.
Ακόμη ένα θέμα που απασχόλησε την επικαιρότητα είναι η ομιλία του κ. Βγενόπουλου στη Βουλή. Πώς τη σχολιάζετε; Βλέπετε φαινόμενα «μπερλουσκονισμού» να δημιουργούνται και στην Ελλάδα;
Από τις αγωγές Βγενόπουλου ανακύπτει μεγάλο πολιτικό ζήτημα, γιατί με την κατάθεση αγωγών από μεγαλοεπιχειρηματίες κατά πολιτικών αρχηγών και συνδικαλιστών επιδιώκεται η φίμωση και η ποινικοποίηση πολιτικών απόψεων και η επιβεβαίωση της παντοδυναμίας των οικονομικών συμφερόντων έναντι της πολιτικής.
Ο κύριος Βγενόπουλος δεν είναι ένας απλός πολίτης που καταθέτει αγωγές, για να προστατέψει την υπόληψή του από πανίσχυρους πολιτικούς. Είναι ένα πάμπλουτος οικονομικός παράγοντας και διαχειριστής μεγάλων κεφαλαίων με μεγάλη οικονομική ισχύ. Εάν αρχίσουν όλοι οι μεγαλοτραπεζίτες και οι μεγαλοεπιχειρηματίες της χώρας μας να καταθέτουν αγωγές εναντίον πολιτικών αρχηγών και συνδικαλιστών, επειδή θα θεωρούνται θιγμένοι από την πολιτική και κοινωνική κριτική που τους γίνεται για τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες τους, τότε και η δημοκρατία θα κινδυνεύει και η δράση τους θα γίνει παντελώς ανεξέλεγκτη, γιατί κανείς δε θα τολμά να τους ελέγξει. Αυτό φάνηκε και από την περιφρονητική στάση του κυρίου Βγενόπουλου προς τους Βουλευτές τους οποίους κατά την παρουσία και εξέτασή του στην κοινοβουλευτική επιτροπή τους αντιμετώπισε με αλαζονεία χιλίων καρδιναλίων ως υπηρέτες του.
Η ακρίβεια
Στο χώρο της οικονομίας και συγκεκριμένα της ακρίβειας, ο κ. Φώλιας ανακοίνωσε ακόμα 7 μέτρα από τη δέσμη των συνολικά 41 για την πάταξη της ακρίβειας. Είναι προς την σωστή κατεύθυνση τα συγκεκριμένα μέτρα;
Η χαλιναγώγηση της ακρίβειας που ροκανίζει τα εισοδήματα των λαϊκών νοικοκυριών, είναι δυνατή, αρκεί να υπάρξει ισχυρή κυβερνητική πολιτική βούληση για σύγκρουση με τα μεγάλα εγχώρια και πολυεθνικά συμφέροντα που ολιγοπωλούν τις αγορές και κερδοσκοπούν ασύστολα, προκειμένου να εφαρμοστεί ένα συνολικό και συνεκτικό πρόγραμμα μέτρων προστασίας των καταναλωτών. Αυτή, όμως, την ισχυρή πολιτική βούληση δεν τη διαθέτει η κυβέρνηση της Ν.Δ., η οποία θέλει «και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ακέραιη» και γι’ αυτό και τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε δε θα έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Ο ίδιος, ανακοίνωσε πως ζήτησε από τους εκπροσώπους 40 βιομηχανιών να του γνωστοποιήσουν, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, σε ποια προϊόντα μπορούν να προχωρήσουν σε μειώσεις των τιμών. Δε σας κάνει εντύπωση που ένας Υπουργός, ουσιαστικά παρακαλάει για μειώσεις στις τιμές, αντί να προχωρήσει στην πάταξη της αισχροκέρδειας;
Όχι, γιατί η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει αποτύχει πλήρως στην πάταξη της ακρίβειας. Αντίθετα, η πολιτική της είναι εκείνη που την πυροδοτεί. Το πιστοποιούν άλλωστε οι αυξήσεις των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, οι αυξήσεις στα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς και στα διόδια καθώς και η απουσία μηχανισμών ελέγχου της αγοράς και των τιμών.
Απαιτείται σήμερα κιόλας η υιοθέτηση της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για την χορήγηση διορθωτικού επιδόματος στους χαμηλόμισθους και στους χαμηλοσυνταξιούχους (200 ευρώ μηνιαία το 2008 και 100 το 2009 επιπλέον των κανονικών αυξήσεών τους). Επίσης η θέσπιση εκτάκτων μέτρων για τη χαλιναγώγηση της καλπάζουσας ακρίβειας και της καταπολέμησης της αισχροκέρδειας. Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και των κοινωφελών υπηρεσιών με ταυτόχρονη ανάκληση των αυξήσεων στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στα διόδια. Ουσιαστική ενίσχυση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και σπάσιμο των καρτέλ. Αναθεώρηση της στάθμισης του δείκτη τιμών καταναλωτή ώστε να προσεγγίσει το σύνολο των ειδών και υπηρεσιών που αγοράζουν τα ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας.
Σας βρίσκει σύμφωνο η δήλωση του κ. Αλαβάνου πως «κάθοδος στις εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το ΠΑΣΟΚ θα ισοδυναμούσε με κάθοδο στον Άδη» για το κόμμα σας;
Ναι, συμφωνώ απολύτως, ότι η κοινή κάθοδος ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές θα σήμαινε την κάθοδο στον Άδη για τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό γιατί ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, και ιδιαίτερα οι νέοι, έχουν πιστέψει ότι μπορεί και κάτι άλλο να γίνει σ΄ αυτή τη χώρα και σ΄ αυτήν την κοινωνία από την Αριστερά και πρέπει να ανταποκριθούμε σ΄ αυτές τις προσδοκίες. Εμείς θέλουμε να γκρεμίσουμε το δικομματισμό και όχι να γίνουμε δεκανίκι της μίας του όψης. Εξάλλου με το ΠΑΣΟΚ μας χωρίζουν πολύ μεγάλες ιδεολογικές, πολιτικές και προγραμματικές διαφορές, που, εάν συμμαχούσαμε μαζί του, θα ήταν σαν να κοροϊδεύαμε τους εαυτούς μας και τους ψηφοφόρους μας. Εμείς δεν καιγόμαστε να πάρουμε υπουργικές καρέκλες αλλά από την επιθυμία να αλλάξουμε το πολιτικό σκηνικό.
Το δίλημμα που θέτουν κάποιοι από τους βουλευτές της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι πως στόχος θα πρέπει να είναι να πέσει η δεξιά, και με τα σημερινά δεδομένα (από τις δημοσκοπήσεις τουλάχιστον) ο μόνος τρόπος φαίνεται να είναι η συνεργασία των δύο κομμάτων. Έχει προσδιοριστεί ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εθνικές εκλογές;
Ο στόχος μας στις επόμενες εκλογές είναι να πάρουμε διψήφιο ποσοστό, με το οποίο θα αποτρέψουμε το σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης είτε από τη ΝΔ είτε από το ΠΑΣΟΚ αλλάζοντας έτσι ριζικά το πολιτικό τοπίο στη χώρα μας. Και είναι σαφές ότι δε μας ενδιαφέρει να φύγει η δεξιά και να έλθει μία άλλη κεντροαριστερή κυβέρνηση που να εφαρμόσει τις ίδιες δεξιές πολιτικές. Εμάς μας ενδιαφέρει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μία κυβέρνηση της Αριστεράς με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ που θα προωθήσει εναλλακτικές στον κυρίαρχο νεοφιλελευθερισμό πολιτικές.
Ανησυχείτε που τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις, παρουσιάζουν σημαντικά δείγματα πτώσης; Πού το αποδίδετε;
Όχι καθόλου, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί μήνες τώρα να είναι το μόνο κόμμα το οποίο έχει υπερδιπλάσια έως υπερτριπλάσια δύναμη από αυτήν που πήρε στις εκλογές. Είμαστε ικανοποιημένοι. Προχωρούμε. Έχουμε τις αδυναμίες μας. Θα τις ξεπεράσουμε. Είμαστε κοντά στην κοινωνία και στα προβλήματα των πιο αδύναμων και καταπιεσμένων τμημάτων της και της νεολαίας.

