Σύγχρονη μορφή της ευρωπαϊκής τζαζ έχει η μουσική των INTEGRA II, ενός σχήματος που υπόσχεται να διευρύνει τους μουσικούς ορίζοντες του κοινού αφού, όπως εξηγούν στην «Π» δύο από τα τρία μέλη του συγκροτήματος, το μουσικό φάσμα του κόσμου είναι ιδιαίτερα περιορισμένο.
«Δεν υπάρχει ποικιλία στα ακούσματα που έχει ο κόσμος και η μουσική μας δεν είναι μέσα σε αυτά, αλλά σιγά- σιγά θα τη φέρουμε», αναφέρει ο πιανίστας, Αντώνης Τσικανδηλάκης. «Δεν έχουμε υπομονή πια να ακούσουμε κάποια πράγματα, ακόμα και ένα στυλ μουσικής που λέμε ότι δε μας αρέσει θεωρώ ότι πρέπει πρώτα να το ακούσουμε και μετά να το αποφασίσουμε», συμπληρώνει ο κιθαρίστας του σχήματος, Δημήτρης Νεονάκης, και προσθέτει «ένα κομμάτι 45λεπτών από το Πακιστάν το ακούν ελάχιστοι άνθρωποι, γιατί; Γιατί να δεις τηλεόραση τόση ώρα και να μην το ακούσεις;».
Η μουσική του σχήματος δεν έχει απήχηση στο ευρύ κοινό, «δεν υπάρχει κανένα ιδιαίτερο άγχος από τη στιγμή που ξέρουμε τι γίνεται, δεν έχουμε καμία ψευδαίσθηση ότι ξαφνικά θα παίξουμε και θα γεμίσουμε το στάδιο», αναφέρει ο Δημήτρης. Ο Αντώνης περιγράφει πως «ο κόσμος δεν ακούει πολλά πράγματα, οπότε δεν απολαμβάνει αν δεν παίξεις μια μουσική που είναι καθιερωμένη» και υποστηρίζει πως αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να προβληματίζει τον κόσμο. «Η μουσική χωρίς λόγια έχει πάρει τη θέση του background για άλλες δουλειές και την έχει υποβαθμίσει αρκετά αυτό το πράγματα, δεν την έχουμε συνηθίσει», αναφέρει.
Οι INTEGRA II
Το μουσικό σχήμα INTEGRA II υπάρχει από το 2001.Η αρχική του σύσταση ήταν υπό μορφή ντουέτου (Δ.Νεονάκης, Α.Τσικανδηλάκης) πάντα με κεντρικό άξονα τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Στο παρελθόν, το σχήμα έχει συνεργαστεί με αρκετούς μουσικούς στην αναζήτηση διαφορετικών μουσικών εμπειριών. Τον τελευταίο καιρό και με τη σημερινή του σύσταση το group είναι πιο κοντά από ποτέ στις αρχικές μουσικές προσδοκίες. Πάνω σε συνθέσεις των μελών του, στοχεύει στο να δημιουργεί ελεύθερες φόρμες ανοιχτές στο χρόνο και την πυκνότητα των μουσικών συμβάντων. Τα όργανα είναι, μʼ ένα τρόπο, συγχρόνως σολιστικά και η σύμπραξή τους δεν στηρίζεται τόσο στη ρυθμική ή μοτιβική διαδραστικότητα μεταξύ των μουσικών, όπως στην jazz μουσική, αλλά στην ταυτόχρονη διαφορετική προσέγγιση των συνθέσεων από τον κάθε μουσικό. Οι συνθέσεις του group έχουν περισσότερο «εικαστικό» παρά μελωδικό ή αρμονικό περιεχόμενο. Οι συναισθηματικές εκφράσεις έχουν αντικατασταθεί από ψυχολογικές διακυμάνσεις καθώς εναλλάσσονται ηχοτοπία από αστικά και φυσικά περιβάλλοντα.
Το σχήμα αποτελείται από τους Γιάννη Ηλιάκη, τύμπανα, το Δημήτρη Νεονάκη, κιθάρα, και τον Αντώνη Τσικανδηλάκη, πιάνο.
