Η έκθεση ζωγραφικής του εικαστικού και προέδρου του δικτύου εικαστικών καλλιτεχνών Ηρακλείου, Δημήτρη Τζάνη, φιλοξενείται στο χώρο τεχνών «Έβδομη Όψη» στα Χανιά. Η έκθεση εγκαινιάστηκε την προηγούμενη Τετάρτη και θα διαρκέσει ως τις 28 Ιουνίου.

«Η νέα σειρά ακρυλικών και λαδιών του Δημήτρη Τζάνη είναι στο σύνολό της αποτέλεσμα της πρόσφατης, φετινής έρευνας του ζωγράφου. Ο Τζάνης εξερευνά το θέμα του ταύρου του οποίου τιμά τις λογοτεχνικές και Ιβηρικές προεκτάσεις, συμπληρώνοντας τις πολλαπλές εικόνες με πορτρέτα του Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και ποιήματά του, ψήγματα των οποίων σημειώνει με πηχυαίους χαρακτήρες πάνω στον κανβά», αναφέρει ο Διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Δρ. Κωνσταντίνος Β. Πρώιμος. Προσθέτει, μεταξύ άλλων, ότι «η επιμονή με την οποία ο Τζάνης ζωγραφίζει τους ταύρους σε αλλεπάλληλες σειρές, περίπου ίδιων διαστάσεων, δείχνει ότι δεν τον ενδιαφέρει μόνο το θέμα του, του οποίου οι λογοτεχνικές προεκτάσεις είναι ομολογουμένως ανεξάντλητες. Φαίνεται το θέμα να είναι εφαλτήριο και έμπνευση για μια πιο βαθιά διαδικασία εξερεύνησης της ίδιας της ζωγραφικής ως καλλιτεχνικής διαδικασίας με όρους, ιστορία και συγκεκριμένες συντεταγμένες. Οι ταύροι του Τζάνη είναι σε μικρότερο μέγεθος από όσο θα μπορούσαν να είναι, παρουσιάζονται με ελάχιστες ανατομικές λεπτομέρειες και περιγράφονται με αδρά και παχιά περιγράμματα στα οποία μας έχει συνηθίσει από προηγούμενη δουλειά του ο ζωγράφος. Η τοποθέτησή τους στον κανβά είναι τέτοια που καταργεί πρώτο και δεύτερο επίπεδο: ο κανβάς ενδιαφέρει τον καλλιτέχνη στην ολότητά του και μάλιστα ως ανοικτή φόρμα που δίνει την εντύπωση στους θεατές ότι εκδιπλώνεται μόνο εν μέρει ενώπιόν τους. Το περιβάλλον των ταύρων είναι αχρονικό και ατοπικό. Έπειτα το χρώμα φαίνεται να ακολουθεί τη λογική της επιφάνειας του συνόλου του κανβά και να τίθεται με τρόπο που αδιαφορεί όχι μόνο για την αληθοφάνεια του ζώου αλλά και για την χρωματική ενότητα και ομοιομορφία του. Η γραμμικότητα του θέματος του κανβά επισκιάζεται από τη ζωγραφικότητα του συνόλου της επιφάνειας η οποία μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις δημιουργεί ένα ανάγλυφο από τις πολλές στρώσεις υλικού που έχουν συσσωρευτεί επάνω της. Διακρίνεται η χρήση σπάτουλας αλλά και η χρήση των δακτύλων και της παλάμης με τα οποία απλώνει το χρώμα ο καλλιτέχνης. Η πλούσια ύλη που δημιουργεί αδιαπέραστες, προτεταμένες και ακανόνιστες υφές που θυμίζουν Antoni Tapies και ενίοτε τον Γάλλο εξπρεσιονιστή Chaim Soutine δείχνει να οργανώνει την επιφάνεια του κανβά ανεξάρτητα από το θέμα και καμιά φορά ενάντια σε αυτό. Από τη σκοπιά αυτή, το θέμα φαίνεται να είναι η αφορμή για να εξερευνηθεί η υλικότητα της ζωγραφικής δημιουργίας και ο θεατής μπαίνει στον πειρασμό να αποστασιοποιηθεί από το περίγραμμα του ταύρου, θεωρώντας το ως απλώς μια γραμμή την οποία περιβάλλουν καλά συνταιριαγμένες χειρονομίες απόθεσης χρωματικού υλικού σε συνδυασμό με αισθαντικά ζαρώματα, χαρακιές και πτυχώσεις”.