Toυ Χρήστου Κάτσικα

Πες μας αγαπητό ΥΠΕΠΘ: οι φαεινές ιδέες που απλόχερα μοιράζεις για την αλλαγή του εξεταστικού συστήματος θα αμβλύνουν τις εκπαιδευτικές ανισότητες, θα μειώσουν τα φροντιστήρια, θα κλείσουν την οικονομική αιμορραγία των νοικοκυριών, θα ανατρέψουν το σχολείο - βιομηχανία ακριβοπληρωμένης αμάθειας;

Πες μας αγαπητό ΥΠΕΠΘ οι νέες ρυθμίσεις για το Πανεπιστήμιο θα επαναφέρουν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα των Συνταγματικών επιταγών ή θα ψαλιδίσουν ότι έχει απομείνει από αυτά προσδίνοντάς του τα χαρακτηριστικά μιας επιχείρησης όπου οι έννοιες κόστος-όφελος και η ηθική του εμπορίου θα είναι η νέα του σημαία;

Έτσι το φοιτητικό κίνημα που δεν εξαντλήθηκε …στο μάνατζμεντ των εκδρομών και στις εξόδους στα νυχτερινά κέντρα θα αφήσει αργά ή γρήγορα άναυδους τους σοφούς του Υπουργείου, τους μάγιστρους και τους διανοούμενους της αυλής και της οθόνης, και θα διασαλεύσει την «τάξη», θα ανάψει φωτιές και θα επαναφέρει στο προσκήνιο την ζωντανή πολιτική και την αποτελεσματικότητα της, και μαζί τον κόσμο των δραστήριων –δυσαρεστημένων !


Δίνει τα ρέστα του το επικοινωνιακό επιτελείο του ΥΠΕΠΘ! Είναι άφταστο στη μαγειρική του λόγου, στη γραμματική της νέας ομιλίας και στο κάψιμο πυροτεχνημάτων… Σε μια συγκυρία που ο κόσμος «καίγεται» από την ακρίβεια, σε μια περίοδο που όχι τα ασημικά αλλά τα θεμέλια του εθνικού πλούτου εκποιούνται, επιχειρεί να αναποδογυρίσει την πραγματικότητα προσφέροντας στα στασίδια των ηλεκτρονικών μας κουβερνάντων, μέτρα εικονικής εξυγίανσης της παιδείας…

Δεν αντέχετε το ισχύον εξουθενωτικό εξεταστικό σύστημα; σας προσφέρω ένα άλλο παραδεισένιο όπου είτε θα υπάρχει τέταρτο έτος στο Λύκειο, είτε θα μπαίνουν όλοι στο Πανεπιστήμιο και εκεί θα γίνεται η αξιολόγηση των σπουδαστών!

Υποφέρετε από το ρημαγμένο δημόσιο Πανεπιστήμιο; Σας προσφέρω παχιά λόγια πασπαλισμένα με τη δημοκρατία της ψήφου!

Δεν μπορείτε να αντέξετε να πληρώνετε άλλο τις σπουδές χωρίς αντίκρυσμα, τις σχολές που ποτέ δεν επέλεξε το παιδί σας να σπουδάσει, το οικονομικό ξεκλήρισμα όταν το παιδί σας εισαχθεί εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας; Σας προσφέρω μη κρατικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια όπου κάθε κανακάρης θα σπουδάζει δίπλα στο σπίτι του αυτό που επιλέγει!

Μεθυστικά λόγια, φασκιωμένα με στρατευμένους μύθους, που ενθαρρύνουν την αιώνια τάση των ανθρώπων στο όνειρο, έτοιμα να γαργαλίσουν τις ελπίδες και τις προσδοκίες, να μεταλλάξουν την αγανάκτηση, την οργή, το «δεν πάει άλλο», με την γλυκιά παραλυτική προσμονή που μετατρέπει την κοινωνία σΪ ένα πύργο της Βαβέλ που ξεχειλίζει ατομικισμό.

Όλο και πιο πολύ το ΥΠΕΠΘ μοιάζει με τον Πινόκιο, τον Αίσωπο και τη Χαλιμά … Με τον Χάρυ Πότερ σε νέες περιπέτειες! Μοντάρει, μαντάρει και νανουρίζει!

Πες μας αγαπητό ΥΠΕΠΘ: οι φαεινές ιδέες που απλόχερα μοιράζεις για την αλλαγή του εξεταστικού συστήματος θα αμβλύνουν τις εκπαιδευτικές ανισότητες, θα μειώσουν τα φροντιστήρια, θα κλείσουν την οικονομική αιμορραγία των νοικοκυριών, θα ανατρέψουν το σχολείο-βιομηχανία ακριβοπληρωμένης αμάθειας;

Πες μας αγαπητό ΥΠΕΠΘ οι νέες ρυθμίσεις για το Πανεπιστήμιο θα επαναφέρουν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα των Συνταγματικών επιταγών ή θα ψαλιδίσουν ότι έχει απομείνει από αυτά προσδίνοντάς του τα χαρακτηριστικά μιας επιχείρησης όπου οι έννοιες κόστος-όφελος και η ηθική του εμπορίου θα είναι η νέα του σημαία;

Πες μας αγαπητό μας ΥΠΕΠΘ με την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, έστω μασκαρεμένων με μη κρατικό- μη κερδοσκοπικό μανδύα, τι ακριβώς έχουν να ωφεληθούν οι νέοι και οι οικογένειές τους εκτός από τη νομιμοποιημένη μετακύλιση του κόστους σπουδών στις τσέπες τους είτε επιλέξουν το δημόσιο – ιδιωτικοποιημένο Πανεπιστήμιο είτε το καθαρόαιμο ιδιωτικό;

Να το πούμε καθαρά: Εδώ «πριονίζονται ρίζες! Και όποιος, χωμένος στις συστάδες των θάμνων που το περιβάλλουν χάνει το δάσος από το οπτικό του πεδίο, όποιος θεωρεί ότι η νέα γενιά στα Πανεπιστήμια έπαθε ομαδική παράκρουση και προσπαθεί να αποτρέψει την καθολικότητα της ψήφου στις εκλογές ανάδειξης των Πρυτάνεων – μάνατζερ, αυτός κοιτάει το τυρί και χάνει τη φάκα.

Το ΥΠΕΠΘ, ως ευαγγελιστής της αγοράς, βιάζεται να υποδυθεί το ρόλο αυτού που γελά καλά επειδή γελά τελευταίος. Ωστόσο, κι αν τα βουνά μοιάζουν ακίνητα, οι γεωλόγοι ξέρουν καλά πως ζούμε σε μια θάλασσα στεριάς. Έτσι το φοιτητικό κίνημα που δεν εξαντλήθηκε …στο μάνατζμεντ των εκδρομών και στις εξόδους στα νυχτερινά κέντρα θα αφήσει αργά ή γρήγορα άναυδους τους σοφούς του Υπουργείου, τους μάγιστρους και τους διανοούμενους της αυλής και της οθόνης, και θα διασαλεύσει την «τάξη», θα ανάψει φωτιές και θα επαναφέρει στο προσκήνιο την ζωντανή πολιτική και την αποτελεσματικότητα της, και μαζί τον κόσμο των δραστήριων –δυσαρεστημένων!