Του Γιάννη Ζωράκη

Με λαμπρότητα εορτάστηκε φέτος η συμπλήρωση 42 χρόνων από την ανακομιδή της Τίμιας Κάρας του Αγίου Τίτου στο Ηράκλειο.

Πλήθος κόσμου, εκπρόσωποι της Πολιτείας, αλλά και των στρατιωτικών Aρχων παραβρέθηκαν στις πανηγυρικές εκδηλώσεις εορτασμού, οι οποίες άρχισαν το Σάββατο με τον μεγάλο Εσπερινό και ολοκληρώθηκαν αργά χθες το απόγευμα, με την περιφορά της κάρας του Αγίου Τίτου, του ιδρυτή της Εκκλησίας της Κρήτης στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Πανηγυρικό ήταν το κλίμα και κατά την διάρκεια της πρωινής λειτουργίας της Κυριακής, όπου κόσμος συνέρρευσε με σεμνότητα στον Ιερό Ναό.

Τρισάγιο τελέστηκε παράλληλα κατά τη διάρκεια της πρωινής λειτουργίας, στη μνήμη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγένιου, επί των ημερών του οποίου η Τίμια Κάρα επέστρεψε από την Βενετία στο Ηράκλειο, το 1966.

Σε όλες τις εκδηλώσεις εορτασμού, χοροστάτησε ο σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος.

Σημαντικά ιστορικά στοιχεία στο λόγο του πρωτοπρεσβύτερου Ηλία Βολονάκη.

Στη ζωή και το έργο του Αγίου Τίτου, αναφέρθηκε στο λόγο του κατά τη διάρκεια της χθεσινής λειτουργίας, ο πρωτοπρεσβύτερος του ναού, πατήρ Ηλίας Βολονάκης.

Ο πρεσβύτερος, αφού αναφέρθηκε στην σπουδαιότητα που έχουν για την Κρήτη τα κειμήλια της Τίμιας Κάρας του πρώτου Επισκόπου και της προς Τίτον Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, έκανε λόγο στο πως η κάρα του Αγίου Τίτου έφυγε από το νησί.

Ο πατήρ Βολονάκης, ανέφερε χαρακτηριστικά:

“Στην Κρήτη ο Άγιος Τίτος τιμήθηκε εξ αρχής ως Απόστολος της τοπικής εκκλησίας, ο φωτιστής της Μεγαλονήσου και ο πρώτος Επίσκοπος και Ιεράρχης της. Ήδη από τις αρχές του 6ου αιώνα κτίστηκε στη Γόρτυνα μεγαλοπρεπή ξυλόστεγος Βασιλική, όπου κατά την παράδοσιν φυλλάσονταν το Άγιο λείψανο του. Όταν η Κρήτη κυριεύτηκε από τους Σαρακινούς και καταστράφηκε η Γόρτυνα, ερημώθηκε και ο περίλαμπρος ναός του Αποστόλου. Από τα λείψανα του οι χριστιανοί κατόρθωσαν να διασώσουν μόνο την Τίμια Κάρα, η οποία μετά την ανάκτηση της Κρήτης από τον στρατηγό και μετέπειτα αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Άγιο Νικηφόρο Φωκά, εναποτέθηκε στο ναό που οικοδομήθηκε προς τιμήν του Αποστόλου στη νέα πρωτεύουσα της Κρήτης, τον Χάνδακα. Ο ναός αυτός, μέχρι της οριστικής κατάληψης της Κρήτης από τους Τούρκους, ήταν ο μητροπολιτικός ναός της μεγαλονήσου. Το Σεπτέμβριο του έτους 1669, πριν την παράδοση του Χάνδακος στους Τούρκους από τους Ενετούς, η Τίμια Κάρα μεταφέρθηκε στην Βενετία και τοποθετήθηκε σε ιδιαίτερη λειψανοθήκη του Αγίου Μάρκου.

Στη συνέχεια ο πατέρας Ηλίας Βολονάκης, αναφέρθηκε στον τότε αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο και στην επανάκτηση της Κάρας. Ο πατήρ Βολονάκης, περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο τα γεγονότα λέγοντας:

“Η Τίμια Κάρα του Αποστόλου Τίτου αποδόθηκε μετά από παρέλευση 297 χρόνων στην εκκλησία της Ελλάδας, χάρη στην πρωτοβουλία και τις ενέργειες του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγένιου, ο οποίος τις πρώτες ημέρες της αρχιερατείας του στο Ηράκλειο (1950) μερίμνησε ιδιαίτερα για την διάδοση της τιμής του πρώτου Ιεράρχου της Κρήτης και τον πανηγυρικό εορτασμό της μνήμης του. Ο ίδιος καθιέρωσε τη λιτανεία του λειψάνου του Αγίου το εσπέρας της επετείου της ανακομιδής της κάρας του. Επίσης ο ίδιος ιεράρχης όρισε να ψάλετε το απολυτίκιο του Αγίου Τίτου μετά τη μικρή είσοδο εκάστης θείας λειτουργίας εις όλους τους ναούς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.

Μιλώντας ο πατήρ Ηλίας Βολονάκης, στην ημέρα επιστροφής της κάρας ανέφερε:

“Η Κυριακή 15 Μαΐου 1966 υπήρξε ημέρα ιστορική για την Εκκλησία της Κρήτης, ημέρα θρησκευτικής έξαρσης και πνευματικού μεγαλείου. Στην πλατεία προ του Λιμεναρχείου ο αντιπρόσωπος του Ρωμαιοκαθολικού Πατριαρχείου Βενετίας, επίσκοπος Olivotti, παραδίδοντας την Τίμια Κάρα στον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο, διαδήλωνε τη χαρά του, διότι ανακόμιζε στην αρχική της εστία την Τίμια Κάρα του Πρώτου Επισκόπου της Κρήτης.

Ο ίδιος θα πει αργότερα: μου ήταν αδύνατο να φανταστώ ότι όλος ο λαός της Κρήτης θα περίμενε με τόση πίστη και αγάπη επί τρεις αιώνες την επιστροφή του Αποστόλου Τίτου.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος, επικεφαλής της σεπτής Ιεραρχίας της Νήσου και περιστοιχιζόμενος από Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος με καταφανή συγκίνηση και δέος δέχτηκε την Κάρα λέγοντας: «Κατά την εύσημον ταύτην στιγμήν επιθυμούμε να προσφέρομεν βαθείαν ευχαριστίαν προς τον Ένα Κύριον και Θεόν, τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Εξ ου πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον. Ναι, αληθώς ο Κύριος εποίησεν ημίν την ημέραν ταύτην, την κλήτην και αγίαν, ίνα αγαλλιασώμεθα, και ευφρανθώμεν εν αυτή. Αυτώ λοιπόν εν πρώτοις η προσφορά της ευχαριστίας ημών, η τιμή, η προσκύνησις και η δόξα»”.