
Μάθημα ζωής δίνει με την έκθεση φωτογραφίας που παρουσιάζει στην πλατεία Ελευθερίας, ο Κούρδος Αχμέτ Χαμααμίν, επιχειρώντας παράλληλα να ανοίξει ένα παράθυρο διαλόγου τόσο με τους Έλληνες, όσο και με τις διάφορες φυλές Κούρδων που κατοικούν στο Ηράκλειο.
Η έκθεση, που θα παραμείνει ανοιχτή ως και τις 23 Μαρτίου έχει στόχο να αναδείξει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Κούρδοι, αλλά και να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για τη χρήση χημικών σε βάρος απροστάτευτων πολιτών.
Προσωπικός στόχος του Αχμέτ Χαμααμίν παράλληλα, που επιμελείται την έκθεση, είναι να γνωρίσουν οι Έλληνες την ιστορία των Κούρδων, αλλά και να μπορέσουν να δημιουργηθούν οι δίαυλοι επικοινωνίας που θα ενώσουν ακόμη περισσότερο τους δύο λαούς.
Πατριωτισμός
Ο Αχμέτ Χαμααμίν, παρά του ότι είναι εμπνευστής και διοργανωτής της έκθεσης, δεν έχει κάποια σχέση με τη φωτογραφία. Είναι σοβατζής – οικοδόμος και φοιτά παράλληλα σε Εσπερινό σχολείο. Η έκθεση, είναι μια προσωπική του πρωτοβουλία, την οποία διοργανώνει με δικούς του κόπους και αποκλειστικά δικά του έξοδα.
Συμπαραστάτες στην προσπάθεια του είναι οι καθηγητές του, ο εργοδότης που του έδωσε κάποια χρήματα συγκεντρωτικά, αλλά και ο δήμος που ανταποκρίθηκε θετικά στο να πραγματοποιηθεί η έκθεση στην πλατεία Ελευθερίας.
Σημαντικοί, ηθικοί συμπαραστάτες επίσης, είναι οι διάφοροι Κούρδοι που συσπειρώθηκαν γύρω από την προσπάθεια του και τον στηρίζουν όπως μπορούν. Μένουν στην έκθεση για ώρες, φέρνουν νερό, καφέ, φαγητό.
Παρά όμως την όποια συμπαράσταση, τα περισσότερα λειτουργικά έξοδα της έκθεσης δεν έχουν ακόμα αποπληρωθεί. Ο Αχμέτ ωστόσο, έχει συνειδητά επιλέξει η είσοδος για το κοινό να είναι ελεύθερη.
Στην έκθεση δεν υπάρχει καν φύλακας, οπότε υπεύθυνος και για αυτή είναι ο Αχμέτ, με τη βοήθεια κάποιων εθελοντών Κούρδων, φίλων, που χάνουν τον ύπνο τους προκειμένου η συγκεκριμένη προσπάθεια να ευοδωθεί.
Κι όμως…παρά τις δυσκολίες, ο Αχμέτ Χαμααμίν, δεν βαρυγκωμεί στο ελάχιστο. Ίσα – ίσα που τονίζει ότι η ένταση και η συγκίνηση των στιγμών που ζει, του δίνουν ενέργεια και κουράγιο.
“Είμαι ευτυχισμένος που μπόρεσα να εγκαινιάσω την έκθεση φωτογραφίας, την ίδια μέρα που έγινε η ρίψη χημικών στη χώρα μου, διότι μέσα από αυτή τη δουλειά και τη συγκεκριμένη συγκυρία, δόθηκε η ευκαιρία σε όλους τους Κούρδους που μένουν στο Ηράκλειο, να ενωθούν κάτω από τη σημαία του Κουρδιστάν” δηλώνει για να προσθέσει: “Πέρα από αυτό, θέλω να ανοίξω ένα παράθυρο του Κουρδιστάν στους Έλληνες. Θέλω να γίνει γνωστή η ιστορία μας σʼ εσάς κι επιθυμώ να ζούμε ενωμένοι όλοι, γιατί όλοι είμαστε αδέρφια”.
Ανταπόκριση
Παρά την υπερπροσπάθεια που καταβάλλει καθημερινά ο Αχμέτ, η έκθεση δεν φαίνεται να έχει την προσδοκώμενη ανταπόκριση από πλευράς κοινού. Υπάρχουν άνθρωποι, κυρίως μεγαλύτεροι σε ηλικία που σταματούν και χαζεύουν, όχι όμως τόσοι όσοι αναμένονταν.
Ιδιαίτερα απογοητευμένος δηλώνει ο Αχμέτ, από την στάση των νεαρότερων σε ηλικία ανθρώπων.
“Η ανταπόκριση του κόσμου δεν ήταν τόση όση περίμενα” αναφέρει για να διευκρινίσει: “Μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι περνούν και κοιτούν την έκθεση. Τα νεαρά άτομα όμως δεν συγκινούνται σχεδόν καθόλου”.
Την πικρία του εκφράζει ο Αχμέτ για την απαξίωση των νεαρότερων ηλικιών, απέναντι σε φλέγοντα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.
“Λυπάμαι γιατί βλέπω πως τα νέα παιδιά δεν έχουν πλέον ιδανικά” λέει, ενώ τονίζει χαρακτηριστικά: “Πρέπει να καταλάβουμε πως η ζωή δεν είναι μόνο διασκέδαση. Είναι πίστη σε αξίες, ιδανικά, είναι πίστη στην πατρίδα”.
Ανασφάλεια
Παρά το γεγονός, πως ο Αχμέτ μένει μόνιμα στην Ελλάδα έξι χρόνια και φοιτά σε ελληνικό σχολείο, εμφανής είναι η ανασφάλεια που δηλώνει πως έχει.
Αν και αναγνωρίζει πως υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι του συμπαρίστανται, υποστηρίζει πως τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολα για τους Κούρδους.
“Η Πολιτεία ακόμη δεν μου έχει ξεκαθαρίσει αν θα πάρω πολιτικό άσυλο ή αν κάποια στιγμή με διώξουν” αναφέρει χαρακτηριστικά για να προσθέσει πως οι καταστάσεις είναι τέτοιες, όπου δεν του επιτρέπουν να γνωρίζει τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα.
Ναουρός
Ημέρα εορτασμού της πρωτοχρονιάς, αλλά και εθνική γιορτή, είναι η σημερινή για τους Κούρδους. Οι Κούρδοι που μένουν στο Ηράκλειο, έχουν σκοπό για το λόγο αυτό να γιορτάσουν το “Ναουρός” σε μια ανοιχτή εκδήλωση για το κοινό, που θα πραγματοποιηθεί σήμερα μετά τις 9.00 το βράδυ, στην πλατεία Ελευθερίας.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης αναμένεται να χορέψουν Κούρδοι, αλλά και Κρητικοί χορευτές, σε μια βραδιά συνένωσης δύο διαφορετικών πολιτισμών.
Στην πλατεία παράλληλα προβλέπεται να ανάψουν φωτιές, πάνω από τις οποίες θα πηδούν οι χορευτές, τηρώντας έτσι ένα παραδοσιακό Κουρδικό έθιμο.
Οι…συμπαραστάτες
Αρκετοί Κούρδοι συμπαραστέκονται στον Αχμέτ, στην αξιόλογη προσπάθεια του. Δέχονται μάλιστα με χαρά ως δώρο από αυτόν, ένα μπλουζάκι με τα χρώματα της σημαίας του Κουρδιστάν, στο οποίο υπάρχει μήνυμα για τη μη ρίψη χημικών.
Δύο από αυτούς, μιλούν στην «Π» για το πώς ζουν στην Ελλάδα και ποιες διαφορές υπάρχουν σε σχέση με τη χώρα τους.
“Για να μπορέσει να επιβιώσει κανείς οπουδήποτε, χρειάζεται προσπάθεια και σκληρή δουλειά” αναφέρει ο κ. Γιάννης Ντάλγκας , ο οποίος βρίσκεται είκοσι πέντε χρόνια στην Ελλάδα κι έχει πλέον ελληνική υπηκοότητα. Ο κ. Ντάλγκας, έχει κατορθώσει να αντεπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες ζωής και να έχει μία μόνιμη εργασία σε ξενοδοχείο, έστω και για μερικούς μήνες το χρόνο. Δεν είναι όμως έτσι η κατάσταση για όλους τους Κούρδους.
“Είμαι δύο χρόνια εδώ και κάνω μεροκάματα, όποτε βρω δουλειά” λέει ο Μωχάμετ Χασάν, ο οποίος διευκρινίζει πως δεν έχει καν σταθερό τόπο διαμονής. Η δουλειά του είναι οικοδόμος κι όπως υποστηρίζει τα μεροκάματα μπορεί να είναι πέντε, το πολύ δέκα το μήνα.
Ο Μωχάμεντ προσθέτει ωστόσο, πως ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες, η ζωή στην Ελλάδα, είναι προτιμότερη από αυτή στο Κουρδιστάν, όπου η οικονομία είναι κατεστραμμένη.
“Έχω σκοπό να δουλέψω εδώ μερικά χρόνια για να επιστρέψω πίσω και να βοηθήσω την οικογένεια μου, που έχει ανάγκη” αναφέρει καταληκτικά, τονίζοντας όμως πως χωρίς σταθερή δουλειά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί.

