Εχουμε... αέρα στα πανιά μας, όχι όμως στα μυαλά μας!
Η σύνθετη ονομασία αλλά με γεωγραφικό προσδιορισμό είναι η λύση που ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω του κ. Δημήτρη Παπαδημούλη για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων.
Ο Έλληνας ευρωβουλευτής δίνοντας συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης στην «Π», επικρίνει τους χειρισμούς της ελληνικής πλευράς για το «Μακεδονικό» από το 1992 μέχρι και σήμερα, υπογραμμίζοντας πως το κόμμα του δε θα ντυθεί με φουστανέλα ούτε θα καπηλευτεί ψηφοθηρικά την ελληνική σημαία. «Η σημερινή κυβέρνηση κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό όταν λέει πως θα ασκήσει βέτο στο ΝΑΤΟ», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Παπαδημούλης.
Παράλληλα αναφέρεται στο θέμα της ανεξαρτητοποίησης του Κοσόβου «κρούοντας των κώδωνα του κινδύνου» για την έκρυθμη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα Βαλκάνια. Μας σχολιάζει την αποχώρηση του Φιντέλ Κάστρο από την ηγεσία της Κούβας κάνοντας ταυτόχρονα ένα κάλεσμα στον κ. Παπανδρέου και την κ. Παπαρήγα να διδαχθούν από την αριστερά της Λατινικής Αμερικής.
«Ο νέος πρόεδρος του κόμματος στηρίζεται σε όλους και από όλους» μας επισημαίνει ο κ. Παπαδημούλης για το νέο ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξη Τσίπρα ενώ για τις δημοσκοπήσεις που αποτυπώνουν τη σταθερά ανοδική πορεία του κόμματος υπογραμμίζει: «Έχουμε αέρα στα πανιά μας, αλλά δεν έχουν πάρει αέρα τα μυαλά μας».
κ. Παπαδημούλη, την τελευταία εβδομάδα, αυτό που μονοπωλεί την επικαιρότητα στην χώρα είναι οι προτάσεις Νίμιτς για την ονομασία της FYROM. Ποια είναι η θέση σας στο ζήτημα;
Θα ήταν ολέθριο λάθος, με αφορμή τις προτάσεις Νίμιτς, η πολιτική μας ζωή να επανεγκλωβιστεί στον αστερισμό της «σκοπιανοποίησης». Αυτό το λάθος έγινε και το 1992, γεγονός το οποίο και πληρώσαμε ακριβά. Σας θυμίζω, πως ο τότε πρωθυπουργός, κ. Μητσοτάκης, φοβούμενος τον κ. Σαμαρά, τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Ψωμιάδη, τον κ. Άνθιμο, ακολούθησε μία πολιτική που –όπως είπε εκ των υστέρων- δεν πίστευε. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Δε θα ντυθούμε με φουστανέλες, δεν θα καπηλευτούμε ψηφοθηρικά την ελληνική σημαία. Εμείς με θέματα εξωτερικής πολιτικής δεν παίζουμε.
Μιλώντας την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή ο Πρωθυπουργός, έστειλε μήνυμα στα Σκόπια πως αν δεν βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση δε θα λάβουν πρόσκληση ένταξης στο ΝΑΤΟ. Πιστεύετε ότι το βέτο είναι μία ουσιαστική διαπραγματευτική δύναμη στα χέρια της ελληνικής πλευράς;
Είναι κοροϊδία αυτά τα περί «βέτο στο ΝΑΤΟ» που επικαλείται η κυβέρνηση. Υπάρχει η ενδιάμεση συμφωνία του 1995, η οποία δεσμεύει την ελληνική πλευρά να αποδεχτεί την ένταξη της χώρας ως FYROM στους διεθνείς οργανισμούς. Το ίδιο το βέτο αποτελεί ομολογία απουσίας συμμαχιών και θα προκαλέσει ευρύτερες αρνητικές παρενέργειες.
Τότε πως το επικαλείται ο ίδιος ο πρωθυπουργός; Δεν γνωρίζει αυτές τις παρενέργειες;
Τόσο ο κ. Καραμανλής όσο και η κ. Μπακογιάννη αλλά και ο κ. Παπανδρέου, που ήταν Υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Σημίτη, γνωρίζουν πολύ καλά τι αναφέρει η ενδιάμεση συμφωνία, που έχει υπογραφεί από το ΠΑΣΟΚ και έχει συμφωνηθεί από την ΝΔ, και συγκεκριμένα το άρθρο 13.
Θα είναι δύσκολο για την Ελλάδα να πείσει ότι αυτό που αποδέχτηκε στον ΟΗΕ, δηλαδή την ένταξη της γειτονικής χώρας ως FYROM, δεν το δέχεται στο ΝΑΤΟ. Η θεωρία, που από κοινού υιοθετούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, πως μέσω του ΝΑΤΟ θα λύσουμε το πρόβλημα, είναι παγίδα.
Το ΝΑΤΟ είναι χειρότερο πεδίο διαπραγμάτευσης από ότι είναι η Ε.Ε. ή ο ΟΗΕ, διότι το ΝΑΤΟ είναι τσιφλίκι των Αμερικανών. ΟΙ ΗΠΑ έχουν αναγνωρίσει μονομερώς τη γειτονική χώρα με το όνομα «Μακεδονία», όπως η Κίνα, η Ρωσία και άλλα περίπου 120 κράτη – μέλη. Επομένως , αυτά τα περί «βέτο στο ΝΑΤΟ» αποσκοπούν περισσότερο σε εσωτερική κατανάλωση και λιγότερο στην πραγματικότητα.
Οπότε η σημερινή κυβέρνηση εθελοτυφλεί;
Δυστυχώς, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δε λένε την αλήθεια στους πολίτες της χώρας, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο «κάθε πέρσι και καλύτερα». Αν μας είχαν ακούσει πριν από περίπου 16 χρόνια και είχαμε πει «ναι» στο «Πακέτο Πινέιρο» θα είχαμε λύσει το πρόβλημα με μία σύνθετη ονομασία κοινής αποδοχής με γεωγραφικό προσδιορισμό. Τότε το πρότεινε ο Συνασπισμός, αλλά απορρίφθηκε τόσο από τη ΝΔ όσο και από το ΠΑΣΟΚ…
Η δικής σας θέση είναι μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Για παράδειγμα, η ονομασία «Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας» είναι μία καλή ιδέα για εσάς;
Ναι, θα μπορούσε να είναι! Αλλά δε θα ήθελα να κάνω εγώ τα «βαφτίσια» ή ο Συνασπισμός να γίνει ο «υποψήφιος νονός» την ώρα που η κυβέρνηση βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις. Ο Συνασπισμός έχει αποδείξει εδώ και 16 χρόνια, που πρωτοξέσπασε το θέμα, ότι είναι μία δύναμη υπεύθυνη και σοβαρή, που λέει αλήθειες, οι οποίες αν είχαν γίνει δεκτές στην ώρα τους θα είχαμε πετύχει μία πολύ καλύτερη λύση. Είχαμε πει τότε, ότι αν απορρίψουμε το «πακέτο Πινέιρο», ο χρόνος θα δουλεύει σε βάρος μας και η επόμενη πρόταση θα είναι χειρότερη. Οι προτάσεις Νίμιτς είναι χειρότερες από το «πακέτο Πινέιρο». Αλλά από την άλλη πλευρά, όσοι σπεύδουν με ευκολία να πουν «όχι, τις απορρίπτουμε», θα πρέπει να μας εξηγήσουν με ποια πολιτική, με ποιες διαδικασίες, με ποιους διπλωματικούς χειρισμούς θα μπορέσουμε στο μέλλον να πετύχουμε μία καλύτερη λύση. Γιατί, δυστυχώς, με ευθύνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ -που συμπλέουν σε αυτό το θέμα- το Μακεδονικό εξελίσσεται με τρόπο που θυμίζει την παροιμία «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα».
Ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου: Ποια θα πρέπει να είναι η στάση της ελληνικής πλευράς; Αναγνώριση ή όχι;
Η μονομερής αναγνώριση του Κοσσόβου υπονομεύει και κουρελιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, παρακάμπτει τον ΟΗΕ, τσαλακώνει και πετάει στο καλάθι των αχρήστων το Ψήφισμα 1244 του ΟΗΕ. Παράλληλα τροφοδοτεί μία αποσταθεροποιητική ένταση στα Βαλκάνια, την οποία ήδη ζούμε, και ανοίγει την όρεξη σε διαφόρους, που θέλουν αλλαγές συνόρων, να το αξιοποιήσουν ως προηγούμενο και σε άλλες γωνιές του πλανήτη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η ελληνική Πολιτεία δεν έχει κανένα απολύτως συμφέρον να κινηθεί, έστω και με καθυστέρηση, σαν σκυλάκι πίσω από την αποχωρούσα και αποδοκιμαζόμενη από τον αμερικανικό λαό ηγεσία Μπους. Η Ελλάδα πρέπει να δηλώσει κατηγορηματικά ότι δε θα αναγνωρίσει αυτή τη μονομερή κίνηση, η οποία έγινε ερήμην του ΟΗΕ και η οποία στερείται διεθνούς νομικής βάσης. Και είναι εύλογο το ερώτημα που μας δημιουργείται: Γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ δεν παίρνει τη θέση που ήδη έχουν η Λευκορωσία, η Ισπανία, η Ρουμανία ή η Σλοβακία;
Μήπως η πιθανή αναγνώριση του Κοσόβου από την ελληνική πλευρά είναι ένα «όπλο» στα χέρια του πρωθυπουργού ώστε να πετύχει ευνοϊκότερη μεταχείριση στο ζήτημα των Σκοπίων;
Είναι επικίνδυνη η θεωρία που καλλιεργείται από ορισμένους παράγοντες, οι οποίοι υποστηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση, πως «αν αναγνωρίσουμε με μια μικρή καθυστέρηση το Κόσοβο μπορεί να κερδίσουμε κάποιους πόντους μέσα στο ΝΑΤΟ για το Μακεδονικό». Άλλωστε, εγκαταλείπεται μία πάγια θέση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων και κομμάτων, ότι, δηλαδή, πρώτον, είμαστε αντίθετοι σε μονομερείς αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια και, δεύτερον, έχει διαψευστεί επανειλημμένα, ότι αν κάνουμε τα καλά παιδάκια στους Αμερικάνους θα μας βοηθήσουν να λύσουμε το Μακεδονικό. Σας θυμίζω το παράδειγμα του 1991: τότε, ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, πατέρας της σημερινής υπουργού Εξωτερικών είχε δώσει «γη και ύδωρ» στους Αμερικανούς στην πρώτη επίθεση στο Ιράκ. Και τότε, ο μπαμπάς Μπους –γιατί τόσο στην Αμερική όσο και στην Ελλάδα , «σόι πάει το βασίλειο»- είχε πάει στη Βουλή και είχε δηλώσει πως αφού είστε καλά παιδιά θα σας λύσω σύντομα το Κυπριακό. Όλοι γνωρίζουμε τι έγινε στη συνέχεια….
Μπορούμε να συσχετίσουμε τη μονομερή ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου με την Κύπρο; Δηλαδή οι Τουρκοκύπριοι να κάνουν ένα δικό τους κράτος με το επιχείρημα της αυτοδιάθεσης;
Η ελληνική και η κυπριακή πλευρά τονίζουν τις διαφορές που έχει η περίπτωση της «κατεχόμενης Κύπρου» με αυτή του Κοσόβου. Και σωστά το πράττουν. Αυτό όμως δε σημαίνει, ότι δεν υπάρχει ο κίνδυνος η αυτοδιάθεση να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα από τις δυνάμεις εκείνες, οι οποίες θέλουν να εδραιώσουν τα διχοτομικά τους τετελεσμένα στη Κύπρο και να κάνουν μόνιμη γραμμή συνόρων τα συρματοπλέγματα που χωρίζουν το νησί. Δεν πρέπει να αγνοούμε ότι αυτό το προηγούμενο δίνει πόντους σε αντίθετες με τα εθνικά μας συμφέροντα επιδιώξεις. Η πρωτοφανής θεωρία, που υιοθετούν οι ΗΠΑ και οι κυβερνήσεις μεγάλων κρατών, όπως της Αγγλίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας, ότι είναι μοναδική η περίπτωση του Κοσόβου και δεν αποτελεί προηγούμενο για άλλες περιπτώσεις, είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι σε μία παράνομη -ερήμην του ΟΗΕ-αναγνώριση μιας μονομερούς απόσχισης και της δημιουργίας ακόμη ενός προτεκτοράτου στην ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων.
Παράλληλα με τις εξελίξεις στο χώρο των Βαλκανίων είχαμε και την αποχώρηση του Φιντέλ Κάστρο από την ηγεσία της Κούβας. Μπορείτε να μας κάνετε μία εκτίμηση για την επόμενη ημέρα στην περιοχή;
Χαιρετίζω την απόφαση του Φιντέλ Κάστρο. Θεωρώ ότι μπορεί να βοηθήσει σε μία ομαλή προοδευτική δημοκρατική εξέλιξη για την Κούβα με τρόπο που θα επιλέξει ο λαός της. Είναι η ώρα για την Ε.Ε. να πιέσει έτσι ώστε να τερματιστεί το αμερικανικό εμπάργκο, που στραγγαλίζει όχι απλώς την ηγεσία της Κούβας αλλά και τον ίδιο τον λαό. Νομίζω, πως η Ελλάδα, στο πλαίσιο της Ε.Ε., θα πρέπει να πάρει μία πρωτοβουλία έτσι ώστε πολύ γρήγορα, άμεσα, να τερματιστεί το καθεστώς του εμπάργκο, να εξομαλυνθούν οι σχέσεις Ευρώπης-Κούβας και να ανοίξει μία νέα περίοδος αμοιβαίως επωφελών σχέσεων ανάμεσα στην Κούβα και την Ε.Ε. Και να μην ξεχνάμε πως τα τελευταία 2-3 χρόνια στη Λατινική Αμερική έχουν επικρατήσει κυβερνήσεις και ηγέτες με προοδευτικό, αριστερό, κοινωνικό προσανατολισμό. Κυβερνήσεις και ηγέτες οι οποίοι φιλοδοξούν να αποτινάξουν την αμερικανική εξάρτηση από αυτό το κομμάτι της ηπείρου. Η Ευρώπη έχει κάθε συμφέρον να συντονίσει το βήμα της με αυτές τις αλλαγές που γίνονται στη Κούβα και επίσης η ευρωπαϊκή αριστερά έχει να διδαχθεί πολλά. Θα έλεγα, επίσης, πως και η ελληνική αριστερά μπορεί να διδαχθεί πολλά από όσα γίνονται στην Λατινική Αμερική. Γιατί εκεί η συνταγή της επιτυχίας είναι η ενότητα, η συνεργασία και η κοινή δράση πάνω στα προβλήματα. Ελπίζω ο κ. Παπανδρέου και η κ. Παπαρήγα να μελετήσουν πιο συστηματικά τα μηνύματα που στέλνει η Λατινική Αμερική.
Αυτό να το εκλάβουν οι αναγνώστες μας ως «άνοιγμα» προς το ΠΑΣΟΚ και το Κ.Κ.Ε. ;
Ο Συνασπισμός όλα αυτά τα χρόνια κατάφερε να αναδειχθεί ως κόμμα ουσιαστικής αντιπολίτευσης παρά το μικρό ποσοστό που συγκέντρωσε στις εκλογές. Απέναντι σε μια κακή κυβέρνηση της ΝΔ έκανε πολλές προτάσεις για κοινή δράση σε συγκεκριμένα θέματα –μέσα και έξω από την Βουλή – τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στο Κ.Κ.Ε. παρά τις διαφορές που έχουμε με αυτά τα δύο κόμματα.
Πάντως τον τελευταίο καιρό, ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται επιθέσεις τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από το Κ.Κ.Ε….
Πράγματι, το τελευταίο χρονικό διάστημα, που ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να έχει ένα ισχυρό ρεύμα, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ο κ. Παπανδρέου και η κ. Παπαρήγα έχουν κλιμακώσει τις επιθέσεις τους. Εγώ θα τους πρότεινα να ηρεμήσουν και, αντί να κάνουν αντιπολίτευση στο ΣΥΡΙΖΑ, να κάνουν στη ΝΔ. Η δική μας απάντηση σε αυτές τις επιθέσεις θα είναι ακόμη πιο πυκνές πρωτοβουλίες κοινής δράσης στα πλαίσια της αντιπολίτευσης απέναντι σε μία κακή κυβέρνηση, όπως αυτή της ΝΔ. Είναι δική τους ευθύνη αν θα ανταποκριθούν στην πίεση του κόσμου για κοινή δράση ή αν θα επιμείνουν στις επιθέσεις τους. Πάντως, όλες οι δημοσκοπήσεις πέρα από την εντυπωσιακή άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία μας ικανοποιεί αλλά «δεν παίρνουν τα μυαλά μας αέρα», δείχνουν πως ο κόσμος διψάει για διάλογο, για κοινή δράση, για κοινό βηματισμό, ανάμεσα σε δυνάμεις που μπορεί να συμπέσουν σε κάποια θέματα. Έχουμε μεγάλες διαφορές για παράδειγμα με το Κ.Κ.Ε. , αλλά γιατί αυτό να μας εμποδίζει να είμαστε μαζί για την ειρήνη, να είμαστε μαζί την Πρωτομαγιά ή για το ασφαλιστικό; Το ίδιο ισχύει και για τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, αν εννοούν αυτά που λένε. Διότι, το κρίσιμο πρόβλημα που οδηγεί στην κατρακύλα το ΠΑΣΟΚ –σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις- είναι ότι ολοένα και περισσότερο διευρύνεται το χάσμα ανάμεσα στο προοδευτικό κόσμο της βάσης του και σε μια ηγεσία που βγάζει φλας αριστερά αλλά στρίβει δεξιά.
Νομίζω πως θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένη την απαξίωση του κόσμου απέναντι στο ΠΑΣΟΚ….
Ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, ακόμη και των ψηφοφόρων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, θεωρεί πως οι διαφορές ανάμεσα στα δύο κόμματα είναι τουλάχιστον δυσδιάκριτες. Πάρτε για παράδειγμα το σκάνδαλο της Siemens: οι καταγγελίες και η δικογραφία της Εισαγγελίας του Μονάχου κάνουν λόγο για εμπλοκή πολιτικών προσώπων και από τα δύο κόμματα, σε ένα τεράστιο σκάνδαλο «μαύρου χρήματος». Το ασφαλιστικό είναι ένα άλλο παράδειγμα, το άρθρο 16 επίσης, ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς… Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, το οποίο εμείς ποτέ δεν ταυτίσαμε -και κυρίως τον κόσμο του- με τη ΝΔ, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δικαίως ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης το αντιλαμβάνεται ως μέρος ενός καταστημένου, ενός φθαρμένου πολιτικού συστήματος, το οποίο κρατάει τη χώρα πίσω, μεγαλώνοντας τις αδικίες και τις ανισότητες, φρενάροντας την πρόοδο της χώρας και της κοινωνίας. Είναι ευθύνη του ΠΑΣΟΚ να απαντήσει σε αυτά τα προβλήματα και μακάρι να δώσει προοδευτικές απαντήσεις στο συνέδριό του, οι οποίες θα μας δώσουν παράλληλα την δυνατότητα να αναπτύξουμε περισσότερες κοινές δράσεις στο μέλλον. Μακάρι να μετατοπιστεί προς τα αριστερά. Αλλά, επί της ουσίας και προς το παρόν, δεν βλέπω τίποτα. Βλέπω καυγά ανάμεσα στην πλευρά του κ. Παπανδρέου με την αντίστοιχη του κ. Βενιζέλου για τους «ομίλους», βλέπω καυγά για τη σύνθεση της κεντρικής οργανωτικής επιτροπής. Πολιτική συζήτηση , αντιπαράθεση ιδεών δεν έχω δει… Και δεν είδα ούτε στη δίμηνη κόντρα για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Αν συγκρίνει κανείς τις πλατφόρμες του κ. Παπανδρέου και του κ. Βενιζέλου θα διαπιστώσει ότι είναι υπόδειγμα ασάφειας και γενικολογίας. Ακόμη και πιο τολμηρές και επεξεργασμένες προτάσεις που είχαν κάποτε, όπως για παράδειγμα το συνταγματικό διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους, φρόντισαν να τις θάψουν βαθιά στο συρτάρι τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και λίγες ημέρες έχει για πρόεδρο έναν 33χρονο, τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Τι σηματοδοτεί για την κόμμα σας η εκλογή του Αλέξη Τσίπρα;
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πρόεδρος όλου του κόμματος. Εγώ μπορεί να υποστήριξα την πλευρά του Φώτη Κουβέλη, αλλά χάρηκα πάρα πολύ το επίπεδο της αντιπαράθεσης. Χάρηκα πάρα πολύ ότι χειροκροτήθηκαν και οι δύο. Χάρηκα πάρα πολύ που ανέβηκαν αγκαλιασμένοι στο βήμα αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Ο νέος πρόεδρος του κόμματος στηρίζεται σε όλους και από όλους γιατί είναι κοινή ευθύνη, με σύνθεση απόψεων και με συσπείρωση των δυνάμεων, να ανταποκριθούμε στις πολύ μεγαλύτερες ευθύνες που έχουμε μπροστά μας. Είμαι πολύ αισιόδοξος για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Οι φράσεις-κλειδιά που πρέπει να μας καθοδηγούν είναι δύο: Σύνθεση απόψεων στο εσωτερικό και εξωστρέφεια στη δράση, έξω από την Κουμουνδούρου, για να συναντηθούμε με τα μέλη της κοινωνίας που περιμένουν από μας και, πάνω από όλα, με τις δυνάμεις της νέας γενιάς.
Τα γκάλοπ σας εμφανίζουν να αγγίζετε το 14% , ποσοστό απίστευτο, αν αναλογιστούμε πως το 2007 το κόμμα έφτασε το 4.5%. Είναι πλασματικό το νούμερο αυτό;
Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων μας ικανοποιούν, αλλά δε μας επαναπαύουν. Έχουμε αέρα στα πανιά μας, αλλά δεν έχουν πάρει αέρα τα μυαλά μας! Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που μας πλησιάζουν και μας δίνουν υψηλά νούμερα στις δημοσκοπήσεις, δεν είναι στο τσεπάκι μας. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπό δοκιμή, ο κόσμος έρχεται προς την πλευρά μας, αλλά περιμένει περισσότερα από εμάς. Είναι ευθύνη όλου του ΣΥΡΙΖΑ να ανεβάσουμε πιο ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων. Χρειάζεται περισσότερη δράση για τα προβλήματα, πληρέστερες, πιο επεξεργασμένες και ελκυστικές προτάσεις και διεκδικήσεις σε καθημερινή βάση μέσα στην κοινωνία.
Σας θυμίζω πάντως, πως ο νέος σας πρόεδρος έχει δηλώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει έτοιμη κυβερνητική πρόταση και πως θέλει μέσα από διαδικασίες να την αποκτήσει…
Έχουμε θέσει ένα στόχο. Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, να δώσουμε μία θετική διέξοδο ελπίδας σ’ αυτή τη συσσωρευμένη αγανάκτηση απέναντι στη κυβέρνηση και στο δικομματισμό. Φιλοδοξία μας είναι να δημιουργηθεί μια νέα πλειοψηφία, μια εναλλακτική λύση για τον τόπο, με πυρήνα τις δυνάμεις της αριστεράς. Επαναλαμβάνω, δεν πήραν τα μυαλά μας αέρα. Δε λέμε ότι αυτή τη λύση την έχουμε έτοιμη, λέμε, όμως, ότι θα δουλέψουμε μαζί με τον κόσμο για να προετοιμάσουμε αυτή τη λύση. Έχει όμως και την δική του ευθύνη ο πολίτης, «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Αν ο πολίτης ενθαρρύνει αυτή μας την επιδίωξη, αυτό το σχέδιο, αυτήν την εναλλακτική προοπτική, τότε έξω από το δικομματισμό, έξω από το «σήκω εσύ να κάτσω εγώ» της τραμπάλας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μπορούμε να οικοδομήσουμε κάτι καλύτερο για την ελληνική κοινωνία και κυρίως για τις νεότερες γενιές.
Υποκλοπές, Πακιστανοί, δομημένα ομόλογα , οι Ινδοί του κ. Μαγγίνα, σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Όλες οι υποθέσεις στο αρχείο, και η ΝΔ συνεχίζει να κυβερνά…Υπάρχει εξήγηση;
Είναι τραγικό το γεγονός ότι στη Δικαιοσύνη παραγγέλνουν όλο και μεγαλύτερα ντουλάπια για να βάζουν κρίσιμες υποθέσεις στο αρχείο. Ο κατάλογος που αναφέρετε είναι μακρύς και δεν πρέπει να προστεθούν σε αυτόν τον κατάλογο η υπόθεση Μαγγίνα – Κλαδά , ή αυτή της Siemens, η οποία πιστεύω πως θα συγκλονίσει το πολιτικό μας σύστημα. Δυστυχώς, στη Νιγηρία η δικαστική έρευνα για να πληρώσουν αυτοί που πήραν «μαύρο χρήμα» από τα ταμεία της Siemens έχει προχωρήσει περισσότερο από την Ελλάδα. Δυστυχώς, η χώρα μας ανήκει στην πρώτη εθνική του παγκοσμίου σκανδάλου της Siemens μαζί με χώρες όπως το Κουβέιτ, η Κολομβία και η Νιγηρία. Κανονικά και υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να έχουν παραιτηθεί υπουργοί. Να έχει φύγει ολόκληρη η κυβέρνηση. Αν υπάρχει κάτι που την κρατάει μπροστά στις δημοσκοπήσεις, είναι η πρωτοφανής κρίση και αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να προβάλλει μια εναλλακτική λύση. Αυτό είναι ένα πρόβλημα ταυτότητας, πολιτικής, προσανατολισμού και συνέπειας λόγων και έργων.
Στις 14 Μαρτίου πραγματοποιείται η 1η πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Τι περιμένετε εσείς και τι μπορεί να περιμένει από αυτό κόσμος;
Μία μεγάλη συνάντηση προβληματισμού, ανταλλαγής απόψεων, με στόχο την ισχυροποίηση και τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ με δυνάμεις από το χώρο του σοσιαλισμού, της οικολογίας και της ανένταχτης αριστεράς. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεγαλύτερη συμμετοχή απλών πολιτών από όλη την Ελλάδα στο ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, διεύρυνση αυτής της προσπάθειας, απογραφειοκρατικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Συνασπισμός δεν πρέπει να μείνει μία πολιτική συμμαχία με παρουσία στη Βουλή αλλά πρέπει να αποκτήσει εύρος και δυναμική στο λόγο και στη δράση, κι αυτό είναι πρώτα από όλα ευθύνη του ίδιου του κόμματος. Αυτό απαιτεί ο κόσμος από εμάς, αυτό ζητάει και αυτό καθρεφτίζεται και στις δημοσκοπήσεις. Έχουμε βάλει τον πήχη πολύ ψηλά και πρέπει να γίνουμε πολύ καλύτεροι για να μην περάσουμε από κάτω.
Ποιες είναι οι προσωπικές σας βλέψεις. Έχετε αποφασίσει αν θα είστε ξανά υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ ή αν θα επιδιώξετε την επιστροφή σας στα πάτρια εδάφη;
Η προτεραιότητα μου είναι η δουλειά μου στο ευρωκοινοβούλιο, μέσα και έξω από αυτό. Η δουλειά μου μέσα στην ελληνική κοινωνία είναι να προβάλλω τα προβλήματα των Ελλήνων ως ευρωβουλευτής. Αυτό θα συνεχίσω να κάνω, αυτό είναι το κύριο ενδιαφέρον. Έτσι λοιπόν, και στις επόμενες εκλογές θα ζητήσω από τα μέλη και τους φίλους του Συνασπισμού, να ανανεώσουν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό μου για μια δεύτερη και τελευταία θητεία στο ευρωκοινοβούλιο. Είμαι αισιόδοξος ότι, αξιοποιώντας την ανοδική δυναμική του Συνασπισμού, την ευρύτερη απήχηση που έχει η δουλειά του κόμματος όλα αυτά τα χρόνια με ένα μόνο ευρωβουλευτή μπορούμε να αποκτήσουμε μια κοινοβουλευτική ομάδα με αρκετά περισσότερους ευρωβουλευτές. Σας θυμίζω ότι στις ευρωεκλογές έχουμε απλή αναλογική και πιο αξιοκρατικές επιλογές από τους πολίτες! Φανταστείτε, λοιπόν, τι δουλειά μπορούμε να κάνουμε με 3 ή 4 ευρωβουλευτές!
