Ενας σκηνοθέτης πάντα ικανός και συνεπής, αλλά πόσο ενδιαφέρον πια;



SWEENEY TODD:

Ο ΦΟΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΕΑΣ

Του Ν. Τσαγκαράκη

ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΦΛΙΤ

SWEENEY TODD:

THE DEMON BARBER OF FLEET STREET

Σκην.: Τιμ Μπάρτον

Πρωτ.: Τζόνυ Ντεπ, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, Άλαν Ρίκμαν, Τίμοθυ Σπάλ, Σάσα Μπάρον Κόεν, Τζέημυ Κάμπελ Μπάουερ, Τζέην Γουάιζνερ

Ο Μπέντζαμιν Μπάρκερ είναι ένας κουρέας που επιστρέφει στο Λονδίνο μετά από 15 χρόνια με το όνομα Σουήνυ Τοντ, για να εκδικηθεί τον δικαστή που τον εξόρισε και αιχμαλώτισε την κόρη του.

Προσωπικά, οι ταινίες του Μπάρτον έχουν σταματήσει να με συναρπάζουν εδώ και χρόνια, για τον απλό λόγο ότι τις αισθάνομαι σαν ημίμετρα: αρκετά ‘σκοτεινά’ για παιδιά αλλά όχι αρκετά τρομακτικά για ενηλίκους. Το σύμπαν του σκηνοθέτη είναι ένας συνεπής, όμορφος, αλλόκοτος, παραμυθιακός κόσμος που όμως ποτέ δε φτάνει μέχρι τέλους, ποτέ δεν εκπληρώνει τις υποσχέσεις που δίνει. Δυο παραδειγματα αφορούν τη γενική ατμόσφαιρα του φιλμ και την απεικόνιση του θανάτου.

Σχετικά με την πρώτη, αντλώντας την έμπνευσή του κυρίως από τα σκηνικά των γερμανών εξπρεσιονιστών ο Μπάρτον διέπρεψε κατά την αρχή της καριέρας του στην αναπαράσταση σκοτεινών, μυστηριωδών τοποθεσιών, με υποβλητικό φωτισμό και επιβλητικά κτήρια- ιδανικά παραδείγματα το «Batman» (1989) και το «Batman Returns» (1992). Εκεί τα σκηνικά ήταν κατασκευασμένα στο πλατώ, και ο φωτισμός έπαιζε πολύ πιο άμεσο ρόλο στη σύνθεση του κάδρου, ζωντανεύοντας την εικαστικότητά του. Εδώ, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη ταινία που κάνει το ίδιο λάθος, η ψηφιακή σύνθεση έχει τον πρώτο λόγο, πολύ φοβάμαι και τον μοναδικό. Το αποτέλεσμα είναι ότι η εικονογραφία αποκτά ύφος κόμικ που μειώνει την αληθοφάνεια και -στα δικά μου μάτια τουλάχιστον- υποβαθμίζει τον αρρωστημένο τρόμο της ιστορίας. Αναφορικά με τον χειρισμό του θανάτου, ο Μπάρτον σκίζει τους λαιμούς σε κοντινά διαρκείας, αλλά προτιμά το αίμα του να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται για να μην είναι πιστευτό. Όλ’ αυτά βέβαια είναι ζητήματα που αφορούν τη δική μου σύνδεση με τον κόσμο του σκηνοθέτη, ο οποίος όμως διατηρεί έντιμες προθέσεις και συνεπές όραμα, ώστε να ικανοποιήσει όλους όσους περιμένουν ακριβώς μια ταινία ‘Μπάρτον’, εξασφαλίζοντας πολύ καλές ερμηνείες από το καστ και αποδίδοντας καταλλήλως την τραγικότητα της ιστορίας.

Κι αν στα παραπάνω φάνηκα περισσότερο υποκειμενικός απ’ ό,τι ίσως χρειάζεται, οι μέτριες φωνητικές ικανότητες του Ντεπ, η άνευρη σκηνοθεσία στα μουσικά μέρη και η περιστασιακά υπερβολικά επεξηγηματική χρήση τους (όπως στην αφήγηση της Τζοάνα) θα πρέπει να είναι προφανή σε περισσότερους.



ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΑΝΤΡΕΣ

MIEHEN TYÖ

Σκην.: Αλέξι Σαλμενπέρα

Πρωτ.: Τόμι Κορπέλα, Μαρία Χαϊσκάνεν, Γιάνι Βολάνεν, Κόνστα Πυλκόνεν, Σταν Σαανίλα

Ο Γιούχα είναι ένας οικογενειάρχης που λατρεύει τη σύζυγο και τα παιδιά του, αλλά είναι αρκετούς μήνες άνεργος χωρίς να το έχει ανακοινώσει στην Κάτια, η οποία δε μπορεί να δουλέψει εξαιτίας της αρρώστιας της. Καθώς η αναζήτηση εργασίας αποδεικνύεται αδιέξοδη, ο Γιούχα αποδέχεται την πρόταση μιας γυναίκας για ερωτική συντροφιά, και αποφασίζει να επεκτείνει τις ‘υπηρεσίες’ του και σε άλλες κυρίες καθώς τα λεφτά είναι πολλά.

Άλλη μια παραλλαγή της ‘κρυφής ζωής του ανέργου’, ενός μοτίβου που είδαμε στο «Ελεύθερος ωραρίου» («L’ emploi du temps», Λωράν Καντέ, 2001) και στον «Αντίζηλο» («L’ adversaire», Νικόλ Γκαρσία, 2002). Αυτή η νορβηγική παραγωγή το χρησιμοποιεί ικανοποιητικά, με την αναμενόμενη συναισθηματική εγκράτεια και εκφραστική λιτότητα που περιμένει κανείς από το σκανδιναβικό σινεμά. Για παράδειγμα η πολύ σημαντική στιγμή που ο Γιούχα λέει στον Όλι ότι θα εξακολουθήσει τις επισκέψεις κι ότι θα προχωρήσει όσο χρειαστεί, είναι γυρισμένη με γενικά πλάνα, με τους δυο φίλους να μιλάνε με καθημερινό τρόπο, προφανώς για να υποδηλωθεί ότι εκείνη τη στιγμή ο Γιούχα ίσως και να μην αντιλαμβάνεται τι πάει να κάνει, σπρωγμένος από την ανάγκη, τακτική που δικαιολογεί και το ξαφνικό ξέσπασμα στην τελευταία επίσκεψη την ώρα που διαβάζει το παραμύθι στο παιδάκι. Ακόμα κι η μουσική παρότι τρυφερή εμφανίζεται μόνο στην αρχή και στο τέλος. Ολοκληρωμένο σεναριο, καλές ερμηνείες, ευρηματική παραλλαγή σ’ ένα θέμα που έχουμε ξαναδεί αλλά ανανεώνεται μ’ ενδιαφέρον.



ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

ΣΤΟ… ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ

THE BUCKET LIST

Σκην.: Ρομπ Ράινερ

Πρωτ.: Τζακ Νίκολσον, Μόργκαν Φρήμαν, Σων Χέηζ, Μπέβερλυ Τοντ

Ο Έντουαρντ κι ο Κάρτερ είναι δύο ηλικιωμένοι καρκινοπαθείς στα τελευταία στάδια της ασθένειας που γνωρίζονται στο νοσοκομείο κι αποφασίζουν να περάσουν τον χρόνο που τους απομένει εκπληρώνοντας κάθε τρελή επιθυμία τους.

Αν περιμένετε να εκπλαγείτε από μια καινούρια υποκριτική κατεύθυνση των δύο μεγάλων ηθοποιών, θα απογοητευτείτε. Όμως αν περιμένετε να τους δείτε να παίζουν τον τύπο που ο καθένας ξέρει καλύτερα, τότε η ταινία θα σας μιλήσει για την αποδοχή του θανάτου και τη σημασία της φιλίας με τον γνωστό χολιγουντιανό ‘γλυκανάλατο’ τρόπο, ο οποίος για μένα τουλάχιστον λειτουργεί μια χαρά.

Εντάξει, η αφορμή για να βρεθούν στο ίδιο δωμάτιο μπορεί να μην είναι πειστική, όπως και το κλείσιμο της ταινίας, αλλά το κέφι του υπόλοιπου φιλμ μάλλον προδιαθέτει να τα παραβλέψεις κανεις. Όσο για τον χαλαρό ρυθμό στην αρχή, κάποιοι μπορεί να τον βρουν υποτονικό, εγώ τον μεταφράζω σε στωικότητα από μέρους του σκηνοθέτη που αποφασίζει απλώς να μην το ρίξει στην πλάκα (έχει καιρό γι’ αυτό αργότερα) και να εκμεταλλευτεί τους εξαιρετικούς ηθοποιούς του για να στήσει μια στέρεη εισαγωγή στην ιστορία του.



ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ιδανική αφορμή για να προγραμματίσει κανείς ένα σαββατοκύριακο στον Άγιο Νικόλαο, αφού η τοπική κινηματογραφική λέσχη διοργανώνει τετραήμερο αφιέρωμα στον Μικελάντζελο Αντονιόνι από την Πέμπτη 14 μέχρι την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου στον δημοτικό κινηματογράφο «Rex» και στη Δημοτική Πινακοθήκη Αγίου Νικολάου. Θα προβληθούν οι ταινίες «Έκλειψη» (14/2, 21.30, «Rex»), «Η κόκκινη έρημος» (15/2, 21.30, Δ. Πιν.), «Η νύχτα» (16/2, 20.30, Δ. Πιν.) και «Επάγγελμα Ρεπόρτερ» (17/2, 20.30, Δ. Πιν.)



ΝΕΑ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ

ΛΕΣΧΗ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Συνεχίζεται επίσης το έκτακτο αφιέρωμα της Νέας Κινηματογραφικής Λέσχης Ηρακλείου με τίτλο «το STUDIO στο Studio», όπου προβάλλονται σπάνιοι τίτλοι από την ταινιοθήκη του αθηναϊκού φορέα STUDIO-Παράλληλο Κύκλωμα. Οι προβολές πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη στον κινηματογράφο «Studio» στην Αλικαρνασσό στις 6 το απόγευμα. Αύριο προβάλλεται η πολωνική παραγωγή «Επιφώτιση», σκηνοθετημένη από τον Κριστόφ Ζανούσι.