
Στο ίδιο τιμόνι για 35 χρόνια!
Έχω συνδέσει τη ζωή μου μʼ αυτό το Mercedes, λέει στην “Π” ο Μενέλαος Ξενάκης
Αν δεν έχει μέχρι σήμερα θεσπιστεί βραβείο Γκίνες του μακροβιότερου οδηγού ταξί και, μάλιστα, με το ίδιο αυτοκίνητο, οι υπεύθυνοι των βραβείων θα πρέπει να επανεξετάσουν το θέμα αφού πρώτα γνωρίσουν το Μενέλαο Ξενάκη, που επί 35 χρόνια κρατάει το τιμόνι του ίσως πιο παλιού ταξί στο Ηράκλειο!
Από τον Αύγουστο του 1973, όταν αγόρασε τη Mercedes/8, μέχρι σήμερα έχει διανύσει συνολικά περισσότερα από έξι εκατομμύρια χιλιόμετρα!
Από το μεράκι και την αγάπη που τρέφει για το αυτοκίνητο του, χάρη στο οποίο μεγάλωσε τέσσερα παιδιά, καταφέρνει να το διατηρεί σε άριστη κατάσταση και, παρόλο που θα το αποσύρει από ταξί, θα το χρησιμοποιεί όσα χρόνια ακόμα αντέχει ως ΙΧ.
Ο Μ. Ξενάκης μιλάει στην «Π» για τις αναμνήσεις του αφού στα 35 χρόνια που οδηγάει το αμάξι έχει «ξεγεννήσει» δύο γυναίκες, έχει μεταφέρει πολλούς νεόνυμφους αλλά και νεκρούς αφού πριν από πολλά χρόνια είχε χρησιμοποιηθεί και ως νεκροφόρα!
Το μεράκι του
Δώδεκα χρονών ήταν ο Μενέλαος Ξενάκης όταν έπιασε πρώτη φορά τιμόνι στα χέρια του, «γυρίζαμε τη μανιβέλα και βάζαμε τα φορτηγά αυτοκίνητα μπροστά», θυμάται ο ίδιος. Άρχισε να εργάζεται ως επαγγελματίας οδηγός στα φορτηγά και μετά στα φορτο-επιβατικά, που χωρίζονταν στη μέση για να μεταφέρουν επιβάτες και φορτία, «θυμάμαι είχαμε βάλει στην καρότσα του λεωφορείου 44 αρνιά ενώ υπήρχε κόσμος από κάτω», περιγράφει. Στη συνέχεια, ήρθαν τα ΚΤΕΛ, αλλά οι συνθήκες εργασίας δε βελτιώθηκαν, «κοιμόμουν 17 ολόκληρα χρόνια μέσα στο λεωφορείο κάθε βράδυ και σε άλλο χωριό. Θυμάμαι κάποτε είχα πάει σε ένα χωριό και δεν κρατούσα κουβέρτες, έκοψα κληματόφυλλα και τα έβαλα μαξιλάρι για να κοιμηθώ μέσα στο λεωφορείο», αναφέρει.
Σιγά- σιγά, άρχισε να συγκεντρώνει χρήματα και μπόρεσε να πραγματοποιήσει το όνειρό του, να αποκτήσει το δικό του αυτοκίνητο. «Περνούσα από την αντιπροσωπεία και το ερωτεύτηκα, όπως και τη γυναίκα μου νωρίτερα, και είπα ότι αν δεν πάρω αυτό το αυτοκίνητο δεν παίρνω κανένα άλλο», αναφέρει χαρακτηριστικά. Μετά από 35 χρόνια και αφού του έχουν κάνει νύξεις ότι το αυτοκίνητο είναι πλέον ακατάλληλο για ταξί, αποφάσισε με βαριά τη καρδία να παραγγείλει ένα άλλο, «δυστυχώς, τα αυτοκίνητα που βγάζουν τώρα δε μου αρέσουν και δεν είναι της ίδιας ποιότητας. Το δικό μου δεν το συγκρίνω με 12 καινούργιες “Μερσεντές”, αυτά τα αμάξια δεν ξαναβγαίνουν», υποστηρίζει.
Ο Μ. Ξενάκης έχει συνδέσει τη ζωή του με το αυτοκίνητό του, το οποίο θεωρείται κομμάτι της οικογένειάς του, «το αμάξι έχει μεγάλη ιστορία, το αγαπώ και το σέβομαι διότι έχω φάει ψωμί, έχω τέσσερα παιδιά παντρέψει και έχω φτιάξει σπίτια. Η οικογένειά μου και τα τέσσερα κορίτσια από μικρά το προσέχουν και το φτιάχνουν», περιγράφει.
Οι αναμνήσεις
Επί 35 χρόνια στο τιμόνι του ίδιου αυτοκινήτου δε θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι ο Μ. Ξενάκης είχε ένα «συνέταιρο» στη δουλειά του με τον οποίο μοιράστηκαν πολλές και αξιοπερίεργες ιστορίες. Δύο φορές, μάλιστα, έχει «ξεγεννήσει» γυναίκα, την οποία και δεν πρόλαβε να μεταφέρει στο μαιευτήριο. Η πρώτη φορά ήταν το 1974 όταν προσπάθησε να πάει μια ετοιμόγεννη στο πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου αλλά κάποια στιγμή στη διαδρομή σταμάτησαν γιατί η γυναίκα δεν ένιωθε καλά και τελικά γέννησε στο δρόμο! «Πήρα το μαχαίρι που είχα στο αμάξι, έκοψε τον ομφάλιο λώρο και άρχισα να τρέχω για να σώσω δυο ανθρώπους, δεν ήξερα τι μπορούσε να συμβεί», θυμάται. Δεν πρόλαβε, όμως, να ξεπεράσει το «σοκ» και είκοσι μέρες αργότερα του τυχαίνει ανάλογο περιστατικό στη διαδρομή για το Βενιζέλειο!
Υπενθυμίζεται πως εκείνη την εποχή δεν κυκλοφορούσαν πολλά αυτοκίνητα και οι όσοι αυτοκινητιστές υπήρχαν είχαν φορτωμένο πρόγραμμα, ο ίδιος, μάλιστα, είχε αναγκαστεί μία Μεγάλη Παρασκευή να κάνει επτά φορές το δρομολόγιο Ηράκλειο- Καλέσα και πέντε φορές να πάει στο Μυλοπόταμο ενώ είχε μεταφέρει έντεκα άτομα στην ίδια κούρσα!
Ο Μ. Ξενάκης, όταν χρειαζόταν, μετέτρεπε το αυτοκίνητό του σε λιμουζίνα νεόνυμφων και την περίοδο 1973 ως 1981 είχε μεταφέρει 37 ζευγάρια! Ένα άλλο, λιγότερο ευχάριστο, καθήκον του ήταν η μεταφορά νεκρών, μέχρι το 1979 Μερσεντές του είχε χρησιμοποιηθεί ως νεκροφόρα 17 φορές!
Χθες και σήμερα
Από το 1954 που ξεκίνησε να εργάζεται μέχρι σήμερα πολλά έχουν αλλάξει, όχι μονάχα στην εικόνα του Ηρακλείου, αλλά και στον κλάδο των ταξί. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, κυκλοφορούσαν ελάχιστα ταξί και το μόνο μέσο μεταφοράς, ιδιαίτερα για την περιφέρεια, ήταν το λεωφορείο και ορισμένα φορτηγά.
Όταν πήρε το αυτοκίνητο του θυμάται πως γέμισε το ντεπόζιτο, έβαλε, δηλαδή, 60 λίτρα βενζίνης με 280 δραχμές! Η ταρίφα εκείνη την εποχή ήταν 4,5 δραχμές, «τότε το ταξί συνέφερε να πάει προπαντός έξω από την πόλη, τώρα όπως είναι τα καύσιμα, οι καθυστερήσεις στους δρόμους, ταλαιπωρείται ο οδηγός και το αμάξι», αναφέρει. Οι δρόμοι, όμως, εκείνα τα χρόνια, εκτός από τον κεντρικό που συνέδεε το Ηράκλειο με τα Χανιά, ήταν χωματόδρομοι.
Την περίοδο της 7ετίας στο Ηράκλειο κυκλοφορούσαν περίπου 40 ταξί ενώ μόλις δόθηκαν οι άδειες σχεδόν διπλασιάστηκαν, σήμερα ο αντίστοιχος αριθμός ξεπερνά τα 500! «Τότε δεν υπήρχε τηλεφωνικό κέντρο αλλά τα τηλέφωνα που μπορούσαν να σε βρούνε ήταν στο καφενείο που σύχναζες», θυμάται.
Στα χνάρια του Μ. Ξενάκη βαδίζει η κόρη του, η οποία το επόμενο διάστημα θα βγάλει άδεια ταξί και μόλις ο πατέρας της αποσυρθεί θα οδηγάει εκείνη το καινούργιο ταξί. Όσον αφορά στην τύχη της «θρυλικής» πλέον Μερσέντες/8, ο Μ. Ξενάκης θα τη δωρίσει στα εγγόνια που φέρουν το όνομά του κι έτσι ένα κομμάτι της οικογένειας θα παραμείνει ζωντανό για 35 χρόνια ακόμα!

