Του Ν. Τσαγκαράκη

Ενα δυνατό δικαστικό δράμα που δικαιώνει τις επιλογές ενός πρωτοκλασάτου σταρ.



ΜΑΪΚΛ ΚΛΕΪΤΟΝ MICHAEL CLAYTON

Σκην.: Τόνυ Γκίλροϊ

Πρωτ.: Τζωρτζ Κλούνι, Τομ Γουίλκινσον, Σίντνεϋ Πόλακ, Τίλντα Σουίντον. Ο Μάικλ Κλέιτον είναι δικηγόρος που δουλεύει σε μια από τις μεγαλύτερες νομικές φίρμες στις Η.Π.Α. ως “καθαριστής”, ένα άτομο δηλαδή που αναλαμβάνει να ξελασπώνει την εταιρεία ή τους πελάτες της κάθε φορά που ανακύπτει σοβαρό πρόβλημα.

Ένα δυνατό δικαστικό δράμα, γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον σεναριογράφο των ταινιών «Bourne», επαρκή διαπιστευτήρια για τη δεξιότητά του με τον ρεαλιστικό χειρισμό χαρακτήρων και καταστάσεων. Εδώ έχει στη διάθεσή του τέσσερις εξαιρετικούς ηθοποιούς, τους οποίους αξιοποιεί θεαματικά. Ο Πόλακ ίσως εχει τον πιο εύκολο ρόλο, αλλά πάλι είναι ο μόνος για τον οποίο η υποκριτική δεν αποτελεί πρωτεύον επαγγελματικό αντικείμενο. Η Aγγλίδα Σουίντον έχει ήδη πίσω της μια σπουδαία πορεία, ενώ ο συμπατριώτης της Γουίλκινσον έχει εδραιώσει πια τη θέση του στο Χόλυγουντ μέσα από σπουδαίες εμφανίσεις κατά τα τελευταία 10 χρόνια. Ο Κλούνι είναι αυτός που εχει αποφασίσει τελευταία ν’ αξιοποιήσει το ταλέντο του, αφήνοντας τα εμπορικά σχέδια κατά μέρος και να επικεντρωθεί σε ανεξάρτητες παραγωγές, πιο ουσιαστικές προκλήσεις από τη διεκεπεραιωτική διασκέδαση (με εξαίρεση βέβαια τα «Ocean’s», για τα οποία όμως και πάλι συνεργάζεται με τον στενό του φιλο Στήβεν Σόντερμπεργκ που εξασφαλίζει την τεχνική αρτιότητά τους). Για να καταλάβετε την επιμελημένη καθοδήγηση του σκηνοθέτη προς τους ηθοποιούς του, παρατηρήστε τη σκηνή κατά την οποία ο Κλέιτον πηγαίνει να βοηθήσει έναν από τους μεγαλύτερους πελάτες της εταιρείας, που εχει μόλις χτυπήσει με το αυτοκίνητό του έναν περαστικό. Ο χαρακτήρας του κ. Γκριρ δεν απασχολεί την αφήγηση πουθενά αλλού παρά μόνο εκεί, όμως ο Ντένις Ο Χερ δίνει μια εξαιρετικά έντονη ερμηνεία, που παρά τη μικρή της διάρκεια διατηρείται στο μυαλό ως ένα από τα δυνατά σημεία του φιλμ.

Εξαιρετικές ερμηνείες λοιπόν σ’ ένα σενάριο προσγειωμένο και έξυπνο, που επιλέγει να λύσει τα ηθικά του διλήμματα χωρίς στόμφο και θριαμβολογία, αλλά με αμφιθυμία και πραγματισμό.



ΓΙΑ ΤΟΝ

«ΑΠΟΛΛΩΝΑ»



Το προηγούμενο Σάββατο είχε δημοσιευτεί ένα άρθρο για τον κινηματογράφο «Απόλλωνα» και τη μοναδική ευκαιρία που χάνει το Ηράκλειο με τη μετατροπή του σε πολυκατάστημα. Σκοπεύαμε να δημοσιεύσουμε τρεις συνολικά φωτογραφίες από την εποχή της ανέγερσης του κτηρίου, αλλά λόγω έλλειψης χώρου μπήκε τελικά μόνο μία. Κρίνεται όμως χρήσιμο να δημοσιευτεί ακόμα μία από το αρχείο της κ. Κριτσωτάκη, αφού απεικονίζει ευκρινέστατα τη θέση του αραβο-βυζαντινού τείχους όπως αυτό διαπερνάει το οικόπεδο του «Απόλλωνα». Οι εργάτες φαίνεται να δουλεύουν πάνω στο τμήμα του τείχους, το οποίο αργότερα θα καλυφθεί από το τσιμέντο της οικοδομής.



Ο ΝΤΑΡΙΟ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ

Ο Ντάριο Αρτζέντο, ο σπουδαιότερος ίσως Iταλός σκηνοθέτης ταινιών τρόμου, επιστρέφει με μια αγγλόφωνη ταινία, φόρο τιμής στο είδος giallo στο οποίο διέπρεψε. Τα giallo εχουν λογοτεχνικές καταβολές και θα μπορούσε κανείς να τα παραλληλίσει. με τα έργα της αμερικανικής pulp παράδοσης.

Η καινούρια ταινία του θα φέρει την ίδια την ονομασία του είδους, «Giallo», και θα έχει για πρωταγωνιστές τον Βίνσεντ Γκάλο, τον Ρέι Λιότα και την κόρη του σκηνοθέτη, Άζια. Προκειται για ένα αστυνομικό θρίλερ που θα γράψουν οι Τζιμ Άγκνιου και Σων Κέλερ.