
Διχάζει και τις υπηρεσίες το Ηρώο στη Βίγλα
Μια δίκη για παράβαση καθήκοντος κορυφαίων υπηρεσιακών στελεχών της Πολεοδομίας, στις 3 Δεκέμβρη, συνδέεται με την εξέλιξη της διαχείρισης μιας ακίνητης περιουσίας- «φιλέτου» στην καρδιά της πόλης, αστρονομικής οικονομικής αξίας, που όπως προκύπτει ο δήμος Ηρακλείου, τη διαχειρίζεται με χαρακτηριστική διγλωσσία.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης έχει τεθεί το Ηρώο το οποίο βρίσκεται μεταξύ της Βίγλας και της Πεδιάδος, και κατασκευάστηκε στις αρχές της 10ετίας του ʼ30, με αφορμή τον επετειακό εορτασμό της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την απελευθέρωση μας από τους Τούρκους. Οι ιδιοκτήτες του οικοπέδου πάνω στο οποίο έχει κατασκευαστεί το Ηρώο, ( που έχουν κατοχυρώσει την κυριότητα του ακινήτου τους με δύο διαφορετικές αποφάσεις του Αρείου Πάγου) ζητούν την κατεδάφιση του, αίτημα το οποίο ενώ υιοθετείται από την επιστημονική επιτροπή και το γραφείο της παλιάς πόλης, αλλά κυρίως από το κεντρικό συμβούλιο νεοτέρων μνημείων (που εκτιμούν ότι δεν είναι αξίζει να διατηρηθεί) , η Πολεοδομία δεν το ικανοποιεί, και δεν εκδίδει τη σχετική άδεια, μέχρι να αποφασίσει και το ΥΠΕΧΩΔΕ εάν τελικά το κτίριο είναι αξιόλογο ιστορικά και αρχιτεκτονικά προκειμένου να διατηρηθεί.
Το επίμαχο ακίνητο στο οποίο το σχέδιο πόλης προβλέπει την κατασκευή διοικητηρίου, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει δημιουργήσει σκέψεις σε στελέχη της δημοτικής Αρχής ότι θα μπορούσε ο δήμος να το διεκδικήσει και να το απαλλοτριώσει, για την κατασκευή δημαρχιακού μεγάρου…κάτι που αν τελικά αποφασίσει, θα πρέπει να διασφαλίσει τεράστια χρηματικά ποσά γιʼαυτό το σκοπό. Γιʼ αυτό άλλωστε –σύμφωνα με τις ίδιες πηγές- το επίμαχο θέμα αναμένεται να συζητηθεί στην επόμενη δημοτική ομάδα που θα συγκληθεί, προκειμένου η δημοτική Αρχή να καταλήξει σε οριστικές αποφάσεις σε σχέση με τη διαχείριση του.
Μέχρι τότε ωστόσο αυτό το οποίο καταγράφεται βάσει των επίσημων στοιχείων που υπάρχουν είναι ότι, ενώ το Γραφείο Παλιάς Πόλης, υιοθετεί την τακτική της μελέτης ανάπλασης της παλιάς πόλης, και της επιστημονικής επιτροπής του δήμου, και δεν το εντάσσει στα υπό διατήρηση ή προτεινόμενα για διατήρηση κτίρια, ( όπως άλλωστε και το συμβούλιο νεοτέρων μνημείων). Την ίδια στιγμή, η Πολεοδομία του δήμου, υπεραμύνεται της διατήρησης του κτιρίου, και συμπαρατάσσεται με την άποψη του συλλόγου αρχιτεκτόνων που υποστηρίζει ότι το κτίσμα θα πρέπει να αξιοποιηθεί. Έτσι ενώ η Πολεοδομία σε άλλες περιπτώσεις έχει διαπιστωθεί ότι εκδίδει άδειες με διαδικασίες «express» για κτίσματα που αφορούν στην παλιά πόλη, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στην περιοχή που τελεί υπό το καθεστώς της ανάπλασης, στην προκειμένη περίπτωση αποδεικνύεται εξαιρετικά σχολαστική. Συγκεκριμένα η πλευρά της Πολεοδομίας υποστηρίζει ότι επειδή πρόκειται για ένα κτίριο που εκτός των άλλων κτίστηκε με έρανο από χρήματα που μάζεψαν οι Ηρακλειώτες, με σκοπό να στεγάσουν ενθυμήματα της ιστορικής εκείνης περιόδου, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος για να διατηρηθεί και να αξιοποιηθεί. Διατυπώνονται παράλληλα ερωτήματα σε σχέση και με την κυριότητα του οικοπέδου, εκφράζοντας προβληματισμό για το πώς είναι δυνατόν ένα δημόσιο οίκημα να κατασκευάστηκε μέσα σε ιδιωτικό χώρο, κάτι που όπως υποστηρίζουν είναι ζήτημα προς διερεύνηση.
Την ίδια στιγμή ωστόσο η πλευρά των ιδιοκτητών ξεκαθαρίζει ότι όχι μόνο έχουν κατοχυρώσει την ιδιοκτησία τους με αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων, αλλά ότι ο δήμος θα πρέπει να δώσει πειστικές απαντήσεις για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πρακτικά καταπατήθηκε ένα ακίνητο μεγάλης οικονομικής αξίας στερώντας τους τη δυνατότητα να το αξιοποιήσουν. Όπως υποστηρίζουν το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι δυστυχώς η τακτική αυτή συνεχίζεται διαχρονικά, γεγονός που τους εξώθησε να ακολουθήσουν τη δικαστική οδό, προκειμένου να προασπίσουν το αυτονόητο δικαίωμα του κάθε πολίτη προκειμένου να μπορεί να αξιοποιεί την περιουσία του.

