
Μάλιστα, ενώ η παραγωγή της Ελλάδας είναι η μικρότερη σε ποσότητα, σε σχέση με την παραγωγή της Χιλής και της Νέας Ζηλανδίας –των δύο ακόμη χωρών που παράγουν σπιρουλίνα, εντούτοις θεωρείται κορυφαίας ποιότητας και αποτελεί δείγμα σε τρέχον πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Διαστήματος, που φιλοδοξεί να καλλιεργήσει το προϊόν στον Άρη.
Τι είναι
Η τροφή των αστροναυτών που φέρει το όνομα Spirulina Platensis, είναι είδος φυκιού που θεωρείται ιδιαιτέρως πολύτιμο για την υδρόβια χλωρίδα. Το συγκεκριμένο φύκι είναι πλούσιο σε αμινοξέα, βιταμίνες, φυτικά ένζυμα και μεταλλικά ιχνοστοιχεία. Η ιδιαιτερότητα που το κάνει ξεχωριστό, είναι ότι παρουσιάζει έναν συνδυασμό θρεπτικότητας και απορρόφησης από τον ανθρώπινο οργανισμό, που αγγίζει το ποσοστό 98 %. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που το συγκεκριμένο είδος φυκιού έχει καθιερωθεί ως η κατεξοχήν τροφή των αστροναυτών.
Πότε ανακαλύφθηκε
Η ανακάλυψη του Spirulina Platensis, χρονολογείται στα μέσα της δεκαετίας του 1960, όταν αμερικανοί επιστήμονες εντόπισαν το φύκι με τις ευεργετικές ιδιότητες στη λίμνη Τσαντ της Αφρικής. Η αμερικανική κυβέρνηση κράτησε «επτασφράγιστο μυστικό» την ανακάλυψη του φυκιού που χρησιμοποίησε για την διατροφή των διαστημικών πληρωμάτων της, μη γνωρίζοντας ότι την ίδια ανακάλυψη είχαν κάνει και οι Ρώσοι.
Ανακάλυψη στην Ελλάδα
Το Spirulina ανακαλύφθηκε στην Ελλάδα το 1991 από τους Μιχάλη Ζουλουμίδη και Βαγγέλη Κουλτσιάκη, μέσω ενός εξειδικευμένου επιστημονικού ερευνητή στο εργαστήριο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονικής, όταν τότε το Ίδρυμα και το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, συνεργάζονταν σε έρευνα για την προσαρμοστικότητα του είδους στο ελληνικό κλίμα. Οι επιστήμονες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο φύκι ήταν πολύ πιθανό να ευδοκιμεί και στην Ελλάδα, αρκεί να διαμορφώνονταν οι κατάλληλες συνθήκες παραγωγής. Αυτή η ανακάλυψη κίνησε το ενδιαφέρον των Μιχάλη Ζουλουμίδη κα Βαγγέλη Κουλτσιάκη, οι οποίοι πήραν το ρίσκο να ασχοληθούν με την παραγωγή του εν λόγω φυκιού.
Υποδομές
Οι δύο φίλοι που ακολουθώντας το ένστικτό τους και γνωρίζοντας μέρος μόνο των δυσκολιών του εγχειρήματος τους, ξεκίνησαν την παραγωγή Spirulina, όταν βρήκαν κάποια πρώτη οικονομική υποστήριξη σε ένα πρόγραμμα Leader και αγόρασαν μια έκταση δυόμιση στρεμμάτων στα Θέρμα της Νιγρίτας.
Για την ολοκλήρωση βέβαια των υποδομών παραγωγής Spirulina αποδείχτηκε πως αυτά τα χρήματα δεν ήταν αρκετά. Για την δημιουργία κατάλληλων συνθηκών παραγωγής, η έκταση στα Θέρμα μετατράπηκε σε τεράστιες δεξαμενές, οι οποίες χτίστηκαν με ποσότητα τσιμέντου, η οποία θα επαρκούσε για να ολοκληρωθούν τρεις πολυκατοικίες. Αυτές οι δεξαμενές γέμισαν με νερό, το οποίο βρίσκονταν υπό σταθερή θερμοκρασία διαρκώς, ενώ πάνω από αυτές δημιουργήθηκε ένα στέγαστρο.
Πρέπει να διευκρινιστεί, πως πουθενά στον κόσμο σε μονάδα παραγωγής Spirulina δεν υπάρχει στέγαστρο, ωστόσο η δημιουργία του συνέβαλε αισθητά στην παραγωγή ενός ανώτερου ποιοτικά προϊόντος.
Προβλήματα
Μετά την ολοκλήρωση ωστόσο της μονάδας, οι δύο νέοι παραγωγοί αναγκάστηκαν να «παγώσουν» τη λειτουργία της, καθώς ο υποψήφιος αγοραστής από την Αμερική που είχε δεσμευτεί για αγορά του συνολικού προϊόντος, αθέτησε τελευταία στιγμή την συμφωνία. Αυτό όμως δεν ήταν το μοναδικό πρόβλημα τους. Για να μπορέσουν να λειτουργήσουν την εταιρία τους χρειάζονταν να εγγραφούν στον ΟΓΑ. Η παραγωγή Spirulina ωστόσο, δεν αναγνωρίζονταν ως γεωργικό προϊόν. Μετά από πολλές προσπάθειες και διευθέτηση των σχετικών δυσκολιών, η μονάδα παραγωγής λειτούργησε ξανά το 2003, έχοντας εξασφαλίσει τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Διαστήματος, η οποία χρησιμοποιεί το ελληνικό Spirulina ως υλικό στα ερευνητικά της προγράμματα για καλλιέργεια του φυκιού στον Άρη.
Δικαίωση
Η επιμονή των δύο φιλόδοξων παραγωγών φαίνεται ότι τελικά τους δικαίωσε. Από τα 350 κιλά τον πρώτο χρόνο, η παραγωγή ανέβηκε σε 700 κιλά τον δεύτερο, 1.700 τον τρίτο χρόνο και 3.700 κιλά τον τρίτο. Κι είναι χαρακτηριστικό της επιτυχίας, πως ενώ με μόλις 350 κιλά παραγωγής καλύφθηκε το 80 % της ζήτησης για τον πρώτο χρόνο, με την πολλαπλάσια παραγωγή για φέτος, καλύπτεται μόλις το 25 % αυτής.

