Ενα μειονέκτημα της ενηλικίωσης σε σχέση με την εφηβεία, είναι πως παρότι παραμένεις μπερδεμένος, πλέον διαθέτεις πολύ λιγότερα ή ανύπαρκτα περιθώρια υπεκφυγής.



ΣΚΟΥΡΟ ΜΠΛΕ ΣΧΕΔΟΝ ΜΑΥΡΟ AZULOSCUROCASINEGRO

Σκην.: Ντανιέλ Σάντσεζ Αρεβάλο

Πρωτ.: Κιμ Γκουτιέρεζ, Μάρτα Ετούρα, Αντόνιο ντε λα Τόρε, Χέκτορ Κολομέ, Ραούλ Αρεβάλο

Ο Χόρχε είναι ένας νεαρός που εργάζεται ως επιστάτης στην πολυκατοικία του, ενώ παράλληλα έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου τη φροντίδα του πατέρα του που πάσχει από άνοια έπειτα από εγκεφαλικό που υπέστη προ ετών. Ο αδελφός του, Αντόνιο, βρίσκεται στη φυλακή, όπου ερωτεύεται την Πάουλα, μια συγκρατούμενή του την οποία προσπαθεί ν’ αφήσει έγκυο έπειτα από δική της επιθυμία, αλλά δεν τα καταφέρνει λόγω μιας οργανικής ανωμαλίας που ανακύπτει. Έτσι, ζητάει από τον αδερφό του να το κάνει στη θέση του αλλά όπως ίσως θα περίμενε κανείς, ο νέος αυτός δεσμός απομακρύνει την Πάουλα από τον Αντόνιο και τη φέρνει πιο κοντά στον Χόρχε. Εν τω μεταξύ, ο κολλητός φίλος του Χόρχε ανακαλύπτει ότι ο πατέρας του είναι ομοφυλόφιλος, γεγονός που τον οδηγεί να εξερευνήσει και τη δική του σεξουαλικότητα.

Ένα ικανότατο δράμα που υπενθυμίζει ότι ο Αλμοδοβάρ δεν είναι ο μοναδικός σκηνοθέτης της Ισπανίας, αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του 37χρονου Αρεβάλο, η οποία βραβεύτηκε με τρία από τα έξι «Γκόγια» για τα οποία είχε προταθεί, ανάμεσά τους και Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη. Με προσγειωμένη οπτική, ψύχραιμη καθοδήγηση και χωρίς μελοδραματική υπερβολή παρότι με τέτοιο σενάριο μπαίνει κανείς εύκολα στον πειρασμό, ο Αρεβάλο φτιάχνει μια γλυκόπικρη ιστορία για τις εσωτερικές οικογενειακές υποθέσεις των δύο αγοριών, που αντιμετωπίζονται με διαλλακτικότητα, χιούμορ και ρεαλισμό.

Η κύρια πλοκή της ταινίας αφορά τη αντιμετάθεση των δύο αδερφών ως συντρόφων της Πάουλα, αλλά από ‘κει και πέρα το σενάριο δημιουργεί πολλά διαφορετικά ζεύγη ανάμεσα σε πατεράδες-γιους και σε αδέλφια, βιολογικά και μη. Αυτή ακριβώς η επιδεξιότητα του σεναρίου, να πλέξει ισορροπημένα πολλές παρόμοιες υπο-πλοκές και να καταφέρει να παρουσιάσει με συνέπεια τη μετατόπιση του ερωτικού ενδιαφέροντος της Πάουλα από τον έναν αδερφό στον άλλο, μαζί με τις καλές ερμηνείες είναι αυτά που αποζημιώνουν για την προβλέψιμη πλοκή και τους απλώς επαρκείς διαλόγους.

Στα δυο αδέρφια συναντάμε το συνηθισμένο ενδο-οικογενειακό πρότυπο: ο ένας απείθαρχος, κακοποιό στοιχείο, το ‘μαύρο πρόβατο’ του σπιτιού, κι ο άλλος υπεύθυνος, φιλότιμος, φιλόδοξος, ευαίσθητος. Ευτυχώς για την ιστορία, η συναισθηματική μεταστροφή της Πάουλα δε γίνεται βιαστικά, ενώ όταν εκδηλώνεται αποφεύγονται οι υπερβολές που θα βούλιαζαν κατευθείαν την αληθοφάνεια των γεγονότων. Αντ’ αυτής, ο σκηνοθέτης προτιμά να φερθεί ψύχραιμα και ν’ αποζημιώσει τον Αντόνιο με τα λεφτά του πατέρα του κι αφήνοντας τον Χόρχε με την αγάπη, κατανομή καταλλήλως με το προφίλ καθενός απ’ τους δύο.

Ανάμεσα στις άλλες σχέσεις που διαμορφώνει το σενάριο, νομίζω η σημαντικότερη είναι αυτή του Ισραέλ με τον δικό του πατέρα. Δεν είναι μάλιστα τόσο η σεξουαλικότητα του πατέρα του αυτή που ξεχωρίζει, όσο η διαχείριση του θέματος από την οικογένεια. Αποτελεί αφορμή για τον Ισραέλ να εξερευνήσει εκ νέου τη δική του σεξουαλική φύση, αλλά η νέα αυτή πραγματικότητα παραμένει ακαθόριστη και δύσκολη να γίνει κατανοητή. Παρότι λοιπόν το σενάριο αφήνει ανοιχτά τα περιθώρια για τον Ισραέλ, όταν εκείνος ξεσπάει στο οικογενειακό τραπέζι, η μητέρα του παρουσιάζεται ήρεμη και ανεκτική αφού ήδη γνωρίζει αλλά αγαπάει τον σύζυγό της κι εχει δεχτή αυτή την ιδιαιτερότητά του σαν κάτι που δεν την εμποδίζει να συνεχίσει να τον νοιάζεται και να ζει μαζί του. Κι εκεί το σενάριο προλαβαίνει να εξισορροπήσει τα λεπτά συναισθήματα χάρη στη χιουμοριστική πλευρά του Ισραέλ.

Για τον Χόρχε η ταινία επιφυλάσσει αισιόδοξες υπόνοιες, τις οποίες όμως φροντίζει να χρωματίσει με το ειρωνικό zoom-out στο τελευταίο πλάνο, που φανερώνει τον διττό χαρακτήρα της επαγγελματικής ανέλιξής του: αναβάθμιση, αλλά όχι ακριβώς.

Και για τους δύο φίλους έτσι, η ζωή παραμένει στο φάσμα του σκούρου μπλε, χωρίς να περνάει στο μαύρο: συμβιβασμός ίσως;

ΝΕΑ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Με μεγάλη ανταπόκριση ξεκίνησε τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου τις προβολές της η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου στον «Βιτσέντζο Κορνάρο», όπου θα δραστηριοποιηθεί για τη φετινή χειμερινή σεζόν, μέχρι και τον Μάιο. Κάθε εβδομάδα θα παρουσιάζεται μία ταινία σε τρεις προβολές, δύο τη Δευτέρα και μία την Τρίτη, ενώ το πλήρες πρόγραμμα θα εκδοθεί τις επόμενες μέρες και θα διατίθεται από διάφορα σημεία της πόλης. Εν τω μεταξύ, όσοι ενδιαφέρονται να εγγραφούν ή απλώς να μάθουν πληροφορίες, μπορούν να απευθύνονται στο ταμείο του κινηματογράφου, όπου μπορούν ν’ αφήνουν τα στοιχεία τους για μια πρώτη επαφή με τη λέσχη.

Αυτή τη Δευτέρα, η λέσχη παρουσιάζει την τελευταία ταινία του Αλέν Ρεναί «Προσωπικοί Φόβοι σε Δημόσιους Χώρους», μια περυσινή παραγωγή που όμως δεν κατάφερε να φτάσει στις αίθουσες της πόλης. Οι ώρες προβολών είναι 20:00 και 22:30 για τη Δευτέρα, και 23:45 για την Τρίτη.