Της Σοφίας Τσεντελιέρου

Ανδρες νηπιαγωγοί “σπάνε” το... γυναικείο κατεστημένο!

Ολο και περισσότεροι άνδρες διδάσκουν στα σχολεία προσχολικής ηλικίας


Η γυναικεία παρουσία στα Νηπιαγωγεία από την ίδρυσή τους μέχρι πολύ πρόσφατα αποτελούσε κατεστημένο. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνδρες στρέφονται στο επάγγελμα του Νηπιαγωγού.

Τα νήπια στην πρώτη επαφή τους με το σχολείο βρίσκονται δίπλα σε άνδρα εκπαιδευτικό και όπως φαίνεται, αντιμετωπίζουν απολύτως φυσιολογικά την παρουσία του.

Ο 29χρονος Θωμάς Καρύδης είναι νηπιαγωγός και εργάζεται στο δημόσιο σχολείο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η επικοινωνία με τις συναδέλφους του, τους γονείς και κυρίως με τα παιδιά είναι άριστη. Το ενδιαφέρον του για το επάγγελμα που έχει επιλέξει είναι τόσο μεγάλο, που επιδιώκει συνεχώς να βελτιώνεται, ώστε να έχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Σύμφωνα με τον κ.Καρύδη τα παιδιά των 4 και 5 ετών αντιμετωπίζουν εντελώς φυσιολογικά τον άνδρα νηπιαγωγό και μάλιστα «τα περισσότερα δείχνουν έντονο ενθουσιασμό, που στην τάξη τους έχουν έναν δάσκαλο!».

Ωστόσο, εκείνος και οι υπόλοιποι άνδρες συνάδελφοί του, βρίσκονται σ’ έναν εργασιακό χώρο όπου η συντριπτική πλειοψηφία είναι γυναίκες. Πώς είναι λοιπόν οι συνεργασία μεταξύ τους, αlλά και με τους γονείς; Ο κ.Καρύδης απαντά: «Η συνεργασία ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς, αλλά και η συνεργασία εκπαιδευτικών -γονέων είναι πολύτιμη σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και είναι πιστεύω πολύ καλό να επιτυγχάνεται χωρίς εμπόδια και προβλήματα. Η μέχρι τώρα συνεργασία με τις συναδέλφους υπήρξε άριστη, δίχως ιδιαίτερα προβλήματα. Το ίδιο και με τους γονείς. Η συνεργασία ήταν πάρα πολύ καλή και μάλιστα οι τελευταίοι δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για το πρόγραμμα και το έργο του νηπιαγωγείου. Είναι πολύ συνεργάσιμοι και βοηθούν πραγματικά. Τους ευχαριστούμε! Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω την νηπιαγωγό κ.Β. Τζανακάκη για τις ιδιαίτερα πολύτιμες συμβουλές τις στο ξεκίνημα του έργου μου ως νηπιαγωγός. Επίσης ευχαριστώ ιδιαίτερα και την Διευθύντρια του 2ου Νηπιαγωγείου Μαλίων κ.Μ. Λιλή για την στήριξή της, την βοήθειά της και τις συμβουλές της σε όλους τους τομείς, καθώς και όλες τις συναδέλφους που συνεργάστηκα ως τώρα».

Η απόφασή του να γίνει νηπιαγωγός ήταν απόλυτα συνειδητή, αφού το επάγγελμα του εκπαιδευτικού τον έλκυε και είχε θέσει ως στόχο την εισαγωγή του σε Παιδαγωγικό Τμήμα. Όπως αναφέρει, στο πανεπιστήμιο ανακάλυψε πόσο ενδιαφέρον και πόσο δημιουργικό είναι το επάγγελμα του Νηπιαγωγού. Αυτή η αίσθηση επαναλαμβάνεται καθημερινά μέσα στην τάξη, όταν δουλεύει με τα παιδιά. «Είμαι πολύ ικανοποιημένος και επιδιώκω την ολοένα και καλύτερη βελτίωση και εξέλιξ;ή μου» τονίζει ο ίδιος.

Απαντώντας στο ερώτημα αν ένας άνδρας μπορεί να είναι το ίδιο τρυφερός με τα νήπια όσο μια γυναίκα, ο κ.Καρύδης λέει «Τα συναισθήματα δεν σχετίζονται με το φύλο και την ιδιότητα του κάθε ανθρώπου, αλλά με τον χαρακτήρα του. Η αγάπη και η στοργή προς τα παιδιά είναι νομίζω στοιχεία που πηγάζουν από έναν νηπιαγωγό, όπως από έναν πατέρα προς τα παιδιά του».

Τα δύο τελευταία χρόνια που εργάζεται στο Νηπιαγωγείο δεν άλλαξε σημαντικά κάτι στη ζωή του 29χρονου εκπαιδευτικού, ωστόσο, όπως αναφέρει

«Μέσα στο νηπιαγωγείο όμως, ως εκπαιδευτικός, προσπαθώ καθημερινά στη βελτίωση του έργου μου, ακούγοντας πρωτίστως τα μηνύματα που μου στέλνουν τα ίδια τα παιδιά μέσα από τα βιώματά τους και δημιουργώντας γι' αυτά και μαζί με αυτά ένα καλύτερο, ένα πιο ευχάριστο και πιο πρόσφορο, ένα δημιουργικότερο περιβάλλον μάθησης».