Ρεπορτάζ Κατερίνα Μυλωνά
Η αγωνία και ο πανικός είναι δύο συναισθήματα με τα οποία έχουν πια συνηθίσει να ζουν οι «γείτονες» των φυλακών της Ν. Αλικαρνασσού, άνθρωποι που μένουν λίγα μόνο μέτρα μακριά από την είσοδο του σωφρονιστικού ιδρύματος και είναι οι πρώτοι που σημαίνουν συναγερμό όταν ξεσπά άλλη μία εξέγερση των κρατουμένων.
Με διπλοκλειδωμένες πόρτες και μάτια και αυτιά ορθάνοικτα αντιδρούν σε όσα συμβαίνουν σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια τους. Το χρόνιο αίτημα τους για απομάκρυνση των φυλακών από την περιοχή τους έχει, όπως φαίνεται, μείνει στα συρτάρια των αρμοδίων αλλά η ελπίδα δεν έχει ακόμα χαθεί. Πιστεύουν πως το πρόβλημά τους θα βρει μια λύση τα επόμενα χρόνια, όταν, επιτέλους, η γειτονιά τους γνωρίσει καλύτερες και σίγουρα πιο ήσυχες μέρες.
Οι κάτοικοι της Ν. Αλικαρνασσού, με τους οποίους μίλησε η «Π», δηλώνουν αγανακτισμένοι από την αδράνεια των υπευθύνων και την παραμονή των φυλακών στην περιοχή αλλά, την ίδια στιγμή, ευγνωμονούν την ελληνική αστυνομία για την πάντα έγκαιρη παρέμβασή της που έχει αποτρέψει τα χειρότερα.
Μόλις λίγα μέτρα χωρίζουν το σπίτι του Μανώλη Ταμπακάκη από τις φυλακές και, όπως περιγράφει ο ίδιος, οι κάτοικοι της περιοχής έχουν συνηθίσει να ζουν σε μία κατάσταση πανικού ενώ ο μεγαλύτερος φόβος όλων είναι μήπως κάποια στιγμή ένας κρατούμενος καταφέρει να αποδράσει και πάνω στην απελπισία του πιάσει όμηρο ένα μικρό παιδί. Ο κ. Ταμπακάκης θυμάται την περίπτωση του Ρωχάμη που είχε κρυφτεί σε ένα σπίτι και είχε προκαλέσει τεράστια αναστάτωση στην περιοχή. Όσον αφορά το τελευταίο περιστατικό, ο ίδιος αναφέρει πως το Σάββατο όταν πήγε να πάρει το λεωφορείο για να πάει στη δουλειά του, υπήρχε τόσος καπνός στο δρόμο που πολλοί κόντεψαν να πέσουν κάτω. Δεν παραλείπει, ωστόσο, να ευχαριστήσει την αστυνομία για την άμεση επέμβασή της ενώ, όπως λέει, όλοι οι κάτοικοι αισθάνονται ασφαλείς λόγω της μεγάλης αστυνομικής δύναμης που υπάρχει γύρω από τις φυλακές. Τέλος, αναφέρει πως πάντα επικρατεί ανησυχία όταν βρίσκεσαι δίπλα από ένα σωφρονιστικό κατάστημα, το οποίο συνέχεια λένε ότι θα φύγει αλλά τελικά μένει πάντα στη θέση του.
«Δε μας πειράζουν οι κρατούμενοι, ποτέ δεν ήρθαν να μας κάνουν το ελάχιστο», αναφέρει η Μαρίνα Μαθιουδάκη, η οποία θυμάται ότι παλαιότερα είχαν προκύψει ορισμένα προβλήματα αλλά τώρα η κατάσταση έχει κάπως ηρεμήσει. Όπως χαρακτηριστικά λέει, «οι κρατούμενοι δεν τα έχουν με εμάς αλλά με το Κράτος». Η κ. Μαθιουδάκη αναφέρει πως μπορεί οι φυλακισμένοι κατά καιρούς να ξεσηκώνονται και να φωνάζουν αλλά οι κάτοικοι δε φοβούνται πως μπορεί να βγουν έξω από το σωφρονιστικό κατάστημα. Θέλει, ωστόσο, οι φυλακές να απομακρυνθούν από τη Ν. Αλικαρνασσό, κάτι που ελπίζει ότι θα γίνει σύντομα. «Όπως και να έχει, είναι μέσα στην πόρτα μας, είμαστε άνθρωποι και φοβούμαστε γιατί λένε πως πρόκειται για εγκληματίες», προσθέτει. Η κ. Μαθιουδάκη αισθάνεται ασφαλής λόγω των αστυνομικών δυνάμεων που υπάρχουν στην περιοχή που, σύμφωνα με την ίδια, προσφέρουν σημαντική προστασία στους πολίτες. Μάλιστα, τις προηγούμενες ημέρες, όταν ήθελε να πάει με το δισέγγονό της μία βόλτα, κάποιος αστυνομικός την πλησίασε και της συνέστησε να μείνει στο σπίτι της γιατί υπήρχε περίπτωση να ρίξουν χημικά.
Ο Γιώργος Τριτσικάκης, κάτοικος και καταστηματάρχης, περιγράφει μία τραγελαφική εικόνα που εκτυλισσόταν την ώρα της εξέγερσης, άνθρωποι από τα γύρω σπίτια είχαν συγκεντρωθεί λίγο έξω από τις φυλακές, είχαν τοποθετήσει καρέκλες, έτρωγαν σποράκια και παρακολουθούσαν τις εξελίξεις! Το παραπάνω είναι ίσως μια φυσιολογική αντίδραση σε μία κατάσταση που λίγο πολύ οι κάτοικοι έχουν συνηθίσει να βιώνουν. Όπως αναφέρει, στην περιοχή έφτασαν αμέσως ειδικά εκπαιδευμένοι αστυνομικοί που έκαναν τους κατοίκους να αισθάνονται ασφαλείς, εξάλλου, σύμφωνα με τον κ. Τριτσικάκη, μέχρι σήμερα δεν έχει σημειωθεί κανένα δυσάρεστο επεισόδιο. «Μία φορά βγήκανε κάποιοι κρατούμενοι και μέχρι να πεις κύμινο, τους είχαν πιάσει», θυμάται. Παρόλα αυτά, ο ίδιος θα ήθελε να φύγουν οι φυλακές από την περιοχή, κάτι που θα συντελέσει και στην αναβάθμισή της.
«Φοβόμαστε να μη βγούνε οι κρατούμενοι από τις φυλακές γιατί τα σπίτια μας είναι κοντά, τώρα τελευταία επικρατεί ένας πανικός», περιγράφει ο Γιώργος Αβγουλαδάκης, ο οποίος, όμως, προσθέτει πως οι κάτοικοι ηρέμησαν εξαιτίας της δυναμικής παρουσίας των αστυνομικών. Ο Γιώργος θυμάται πως παλιότερα τα πνεύματα δεν ήταν τόσο οξυμένα, όσο είναι σήμερα.
«Εδώ επικρατεί ένα κλίμα τρομοκρατίας. Χρόνια φωνάζουμε να φύγουν οι φυλακές αλλά ποιος ακούει»;, αναρωτιέται ο Νικόλαος Παπαγγελής, ο οποίος περιγράφει πως τις τελευταίες μέρες οι κάτοικοι βρίσκονται σε επιφυλακή μήπως συμβούν τα χειρότερα. «Έχουμε συνηθίσει αλλά ξυπνά ο φόβος ότι κάτι μπορεί να γίνει. Οι αρμόδιοι πρέπει να κάνουν κάτι, δεν πάει άλλο η κατάσταση, μεγαλώνουμε και παιδιά. Μπορεί κάποιος να μπει σπίτι μας, να είναι απελπισμένος , να πιάσει όμηρο και να χειροτερεύσουν τα πράγματα», αναφέρει. Ο κ. Παπαγγελής λέει πως υπήρξε άμεση η αντίδραση της αστυνομίας, «για αυτό είμαστε ευχαριστημένοι τα υπόλοιπα μηδέν», λέει χαρακτηριστικά.

