Ρεπορτάζ Πέλλα Λασηθιωτάκη

Ένας νέος αγρότης από τον Προφήτη Ηλία κατάφερε, σε λίγα χρόνια, να κάνει 54 τα 3,5 στρέμματα αμπελώνων της κληρονομιάς του, έχοντας καινοτόμες καλλιέργειες

Διαθέτει επίσης συσκευαστήριο για σταφύλια και κηπευτικά


Ο νέος αγρότης από την Προφήτη Ηλία Γιώργος Κουτσουμπός, δεν στήριξε το εισόδημα του στην είσπραξη κοινοτικών επιδοτήσεων. Έτσι κι αλλιώς, δεν είχε αυτή την επιλογή με όλα κι όλα 3,5 στρέμματα αμπέλια «στην πάρτη του». Βασίστηκε στη δουλειά από τα δυο του χέρια και έβαλε επίσης το μυαλό του να δουλέψει, για να δει πώς θα ξεπεράσει τα αδιέξοδα. Σήμερα διαθέτει 54 στρέμματα αμπέλια με καινοτόμες καλλιέργειες και το 50% ενός από τα πιο σημαντικά στην Κρήτη συσκευαστήρια εξαγωγής σταφυλιών και κηπευτικών.

Το «λαχείο» του 37χρονου, οικογενειάρχη σήμερα Γιώργου Κουτσομπού ήταν το μυαλό του και η όρεξη του για δουλειά. Ο πατέρας του διέθετε όλα κι όλα 7 στρέμματα αμπέλια, που τα μοίρασε στα δυο παιδιά του.

Ο Γιώργος Κουτσομπός, από τότε που ήταν 15 χρόνων, έπαιρνε με τον πατέρα του «σιμισακά» αμπέλια και τα καλλιεργούσε. «Είχαμε 30.000 κουρμούλες σιμισακά. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σκάψιμο 2 μήνες με τις μηχανές, εγώ κι ο πατέρας μου, εκτός τις άλλες δουλειές που έχουν για να καλλιεργηθούν» μας λέει.

Από το 1985 μέχρι το 1993, ο Γιώργος Κουτσομπός με σκληρή δουλειά δίπλα στον πατέρα του, κατάφερε να αγοράσει δίχως δάνειο από τράπεζα πέντε αμπέλια συνολικής έκτασης 30,5 στρεμμάτων. «Όσο δεν καλλιεργούσαμε πολύ, δηλαδή δύο μήνες πριν τον τρύγο και μετά τον τρύγο, δουλεύαμε στις οικοδομές» μας λέει. Τότε βέβαια, ιδιαιτέρως πριν τη φυλλοξήρα, τα χρήματα από τα αμπέλια «έβγαιναν» πιο εύκολα, σε σύγκριση με τις μέρες μας. Αλλά και το μεροκάματο στις οικοδομές βοηθούσε πολύ, να συγκεντρωθούν χρήματα και να γίνουν αγορές.

Ο Γιώργος Κουτσομπός το 1993 μπήκε στο πρόγραμμα νέων αγροτών και στη συνέχεια, το 1996, αγόρασε με δάνειο ένα χωράφι 20 στρέμματα. Το φύτεψε με την πρώιμη ποικιλία «σουπέριορ», το υποστύλωσε και εγκατάστησε σύστημα άρδευσης. Κι όταν τον ρωτήσαμε γιατί επέλεξε αυτή την ποικιλία είπε ότι ήθελε να ξεφύγει από τα συνηθισμένα. Η περιοχή μάλιστα που βρίσκεται το αμπέλι είναι έτσι κι αλλιώς πρώιμη.

Αμπέλι σαν θερμοκήπιο

Ο Γιώργος Κουτσομπός «ξέφυγε από τα συνηθισμένα» και στη συνέχεια, όταν μετέτρεψε το αμπέλι του σε θερμοκήπιο, κάνοντας μια δική του πατέντα. Το αμπέλι αυτό είναι σκεπαστό και έχει επίσης στο πλάι πλαστικά κάλυψης με ανοίγματα όμως 20 εκατοστών. Η θερμοκρασία των χώρων του ανεβαίνει στους 30 βαθμούς Κελσίου τις μέρες του χειμώνα που έχουν ηλιοφάνεια.

Χρόνια τώρα, Ιούνη μήνα, ο Γιώργος Κουτσομπός κάνει συγκομιδή και πουλά τα σταφύλια του 3 ευρώ το κιλό! Πριν τα ευρώ τα πουλούσε 1.000 δρχ, γεγονός που είχε προκαλέσει πολλά σχόλια. Αυτονόητο είναι ότι το αμπέλι αυτό τον απασχολεί πολλές ώρες κάθε μέρα. Αλλά του δίνει σημαντικό εισόδημα, όπως και οι υπόλοιπες αμπελουργικές εκτάσεις που διαθέτει.

Συνέταιρος σε εξαγωγική επιχείρηση

Το 2002 ο Γιώργος Κουτσομπός άρχισε να τρυγά στις 6 Ιουνίου. Όταν ξεκίνησαν οι βροχές που καταστρέψανε τα σταφύλια σε όλη την Ελλάδα, στις 17 Αυγούστου του 2002, είχε τελειώσει τον τρύγο του σουπέριορ. Είχε μάλιστα εισπράξει 3 ευρώ στο κιλό.

Την ίδια χρονιά, μπήκε συνέταιρος στο 50% επιχείρησης εξαγωγής επιτραπέζιων σταφυλιών που άνοιξε ένας αγρότης στο χωριό του. Ο συγχωριανός του Λάμπρος Περβολαράκης, είχε μεγάλη εμπειρία στις εξαγωγές σταφυλιών καθώς εργαζόταν επί χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Στη συνέχεια ο κ. Περβολαράκης ήταν και υπεύθυνος εξαγωγών στο συνεταιρισμό του Προφήτη Ηλία, μέχρι να ανοίξει, μαζί με τον κ. Κουτσομπό, το δικό του συσκευαστήριο.

«Πάμε πολύ καλά, λέει ο Γιώργος Κουτσομπός. Έχουμε σύγχρονες εγκαταστάσεις, όλα τα σταφύλια είναι πιστοποιημένα και ελεγμένα και διαθέτουμε πολύ καλό όνομα στην αγορά της Γερμανίας».

Γρήγορα το συσκευαστήριο επεκτάθηκε και σε άλλα προϊόντα, κυρίως στην πιπεριά. Έτσι, η επιχείρηση δουλεύει με κέρδη, όπως επισημαίνει ο Γιώργος Κουτσομπός και το χειμώνα.

Επένδυση στα αμπελόφυλλα

Τελευταία ο Γιώργος Κουτσομπός έχει κάνει στροφή στις καλλιέργειες του. Δεν έχει στόχο να παράγει σταφύλια σουπέριορ, αλλά αμπελόφυλλα! «Το αμπέλι μου το σκεπάζω το χειμώνα. Κόβω τα φύλλα από τέλη Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου και τελειώνω περίπου στις 15 Μαΐου. Άρχισα για πλάκα πριν λίγα χρόνια και συνέχισα επειδή μου αρέσει αυτή η δουλειά» επισημαίνει ο ίδιος και προσθέτει: «Δεν έχει όμως κέρδη. Πουλώ τα νωπά φύλλα κατά μέσο όρο στα 6 ευρώ το κιλό και η παραγωγή ανά στρέμμα δεν ξεπερνά τα 450 κιλά. Το καλλιεργητικό κόστος φθάνει τα 3.000 ευρώ ανά στρέμμα. Περισσότερο το διατηρώ επειδή μου αρέσει αυτή η δουλειά και λιγότερο για τα κέρδη του. Τελικά είναι μία αντιοικονομική επένδυση», τονίζει.

Ο κ. Κουτσομπός διαθέτει παστεριωμένα αμπελόφυλλα, όλη τη διάρκεια του χρόνου. Αγοράζει και από άλλους παραγωγούς για να καλύψει τους πελάτες του, πάντα στην εσωτερική αγορά.

Η παραγωγή σταφυλιών από το συγκεκριμένο αμπέλι έχει μειωθεί στο ελάχιστο. «Όταν κόβεις τα φύλλα από ένα φυτό, είναι σα να του αφαιρείς τη ζωή. Η παραγωγή του μειώνεται σε ελάχιστες ποσότητες» σχολιάζει ο Γιώργος Κουτσομπός.

«Θα φυτέψω σουλτανίνα»

Κι ενώ οι περισσότεροι παραγωγοί στο νομό Ηρακλείου προσανατολίζονται να ξεριζώσουν τα αμπέλια με σουλτανίνα, ο ίδιος λέει ότι θα φυτέψει.

«Θα ξεριζώσω το σουπέριορ. Είναι παλιό αμπέλι, αντιπαραγωγικό. Θα φυτέψω σουλτανίνα» μας λέει.

Ο κ. Κουστομπός, αν και έχει τώρα πια εποχιακά απασχολούμενους εργάτες, λέει ότι είναι ψυχοφθόρο να έχεις το χειμώνα αμπέλι σκεπαστό σαν θερμοκήπιο. «Είναι σαν να έχεις παρκάρει το αυτοκίνητο σου στην άκρη ενός γκρεμού και δεν ξέρεις πότε θα πέσει… Μεγάλη αγωνία και πολλά έξοδα» επισημαίνει. Θυμάται όταν η υποστύλωση του αμπελιού του είχε καταστραφεί εντελώς από το χιόνι. «Το χιόνι βάρυνε το νάιλον και μου κατάστρεψε εντελώς την υποστύλωση. Έστησα το αμπέλι μου από την αρχή. Το χειμώνα ανησυχώ για το χιόνι και τον αέρα. Κάνουν μεγάλες ζημιές».

Όπως λέει, θα φυτέψει σουλτανίνα, για να διαθέτει την παραγωγή νωπή, να εξάγει δηλαδή επιτραπέζια σταφύλια. Από το δικό του συσκευαστήριο.

«Ταφόπλακα οι επιδοτήσεις»

Ο Γιώργος Κουτσομπός έχει την άποψη ότι η στρεμματική ενίσχυση αποτέλεσε την «ταφόπλακα» για τους παραγωγούς.

«Οι επιδοτήσεις έκαναν τους αγρότες να νοιάζονται περισσότερο πότε θα τις πάρουν, αν θα είναι περισσότερες κι αν θα είναι λιγότερες από την προηγούμενη χρονιά. Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο, τονίζει και καταλήγει:

Το ζητούμενο για εμένα είναι πως θα πουλήσεις τα προϊόντα σου.

Οι επιδοτήσεις μπορεί να είναι ένα σταθερό εισόδημα, για να παράγεις σωστά προϊόντα και να μπορείς να τα πουλήσεις σε καλές τιμές».