Της Άννας Παπαδοκωστάκη
Μια ζάρα (το γνωστό νυχτοπούλι που σκοτώνουν στα χωριά γιατί θεωρούν ότι φέρνει γρουσουζιά) , όταν μεγαλώνει τους νεοσσούς της χρειάζεται 2.500 ποντίκια! Έτσι μερικές ζάρες σε ένα χωριό θα έλυναν το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των ποντικιών και των ζουρίδων που μπαίνουν ακόμα και μέσα στα σπίτια για να βρουν τροφή.
Η ζάρα, όπως και πολλά άλλα νυχτόβια πουλιά τείνουν να εξαφανιστούν, καθώς γίνονται θύματα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Δεκάδες τέτοια πουλιά δηλητηριάζονται κάθε χρόνο είτε από δολώματα που βάζουν επίτηδες βοσκοί και αγρότες είτε γιατί πίνουν νερό ή τρώνε τροφές (μεγάλα έντομα ή ποντίκια) που έχουν δηλητηριαστεί από ισχυρά δηλητήρια.
Δεκάδες δηλητηριασμένα πουλιά στέλνει κάθε χρόνο το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας για περίθαλψη στο Κέντρο που λειτουργεί στην Αίγινα. Πολλά από αυτά, σώθηκαν και χθες σε δύο εκδηλώσεις που έγιναν στο Ζαρό και το σπήλαιο της Αγίας Φωτεινής, στο Αβδού, αφέθηκαν ελεύθερα στη φύση.
Η πρώτη μαζική απελευθέρωση έγινε στην πλατεία του Ζαρού, παρουσία του δημάρχου, Γιάννη Ζαχαριουδάκη ο οποίος βοήθησε την εκδήλωση, εκπροσώπων της Μητρόπολης Γορτύνης και του βουλευτή Μ. Στρατάκη.
Παιδιά με τους γονείς τους, μετείχαν κυρίως σε αυτό το γεγονός και παράλληλα ενημερώθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κέντρου Περίθαλψης Άγριων Ζώων στην Κρήτη, Δημήτρη Ψαρά για τη σημασία της προστασίας των άγριων πουλιών.
Στο Ζαρό απελευθερώθηκαν πουλιά που ζουν κοντά σε κατοικημένες περιοχές και τρέφονται με μικρά ζώα και πτώματα. Προς την ελευθερία πέταξαν μια αετογερακίνα, δύο γερακίνες, πέντε βραχοκιρκίνεζα, δύο κουκουβάγιες και ένα ξεφτέρι (είδος γερακιού).
Όπως μας είπε ο κ. Ψαρράς, τα περισσότερα είχαν βρεθεί δηλητηριασμένα ή είχαν πέσει μικρά από τις φωλιές τους και θα κατέληγαν σε κάποιο κλουβί και μετά από λίγο στο θάνατο αφού δεν επιβιώνουν σε συνθήκες αιχμαλωσίας.
Η δεύτερη απελευθέρωση έγινε στις 7.30 το απόγευμα, στο σπήλαιο της Αγίας Φωτεινής στο βουνό πάνω από το Αβδού. Εκεί αφέθηκαν, ένας μαυροπετρίτης (σπάνιο γεράκι), δύο βραχοκιρκίνεζα, δυο ζάρες, δύο νανόγκουφοι και τρείς γκιώνηδες. Εκτός από τα δύο πρώτα, όλα τα άλλα είναι νυχτόβια. Και εκεί την προσπάθεια βοήθησε ο δήμος Χερσονήσου.
Σύμφωνα με τον κ. Ψαρρά, στα πλαίσια μιας προσπάθειας για την σωτηρία των άγριων πουλιών, πρέπει να δημιουργηθούν ταϊστρες και ποτίστρες στο βουνό γιατί δεν βρίσκουν εύκολα τροφή ενώ στα σημεία με νερό είναι αισθητή η ανθρώπινη παρουσία.

