Του Γιάννη Γ. Σκουλά, βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου

Οι εκλογές στην Τουρκία είναι πιθανό ότι δεν θα αλλάξουν άρδην το πολιτικό σκηνικό στη γείτονα χώρα. Με βάση τις μέχρι σήμερα μετρήσεις, το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν αναμένεται να συγκεντρώσει ένα ποσοστό της τάξης του 40%-43%, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα του Μπαϊκάλ ένα ποσοστό της τάξης του 20% και το ακροδεξιό κόμμα Εθνικιστικής Κίνησης του Μπαχτσελί περίπου το 10% των ψήφων.

Το μεγάλο ερώτημα γεννάται από την στιγμή που θα τελειώσουν οι εκλογές στην Τουρκία. Τότε ο Ερντογάν θα πρέπει να αντιμετωπίσει σωρεία προβλημάτων.

Αρχικά θα πρέπει να βρεθεί ξανά αντιμέτωπος με το λεγόμενο βαθύ κράτος της Τουρκίας. Ενα βαθύ κράτος που το διοικεί ο Στρατός, έχοντας υπολογίσιμη δύναμη και απήχηση στους πολίτες. Ενα βαθύ κράτος που θα επιδιώξει να μην ξεφύγει η Τουρκία από τον δρόμο που χάραξε ο Κεμάλ Αττατούρκ και να διατηρήσει την κοσμικότητα του τουρκικού κράτους.

Ενας στρατός που κατά το παρελθόν έχει επέμβει τουλάχιστον τρεις φορές απροκάλυπτα στην πολιτική ζωή της χώρας. Η πρώτη το 1960, η δεύτερη το 1970 και η τρίτη το 1980. Επεμβάσεις που αναμφισβήτητα αποτέλεσαν τροχοπέδη για την Τουρκία.

Ενας στρατός που διατηρεί υπόγειες, αλλά και φανερές σχέσεις με ακροδεξιές και εθνικιστικές οργανώσεις όπως αυτή των Γκρίζων Λύκων. Μια εθνικιστική οργάνωση που λειτουργεί σε κρίσιμες περιόδους ως παράγοντας όξυνσης και ανύψωσης του τουρκικού φρονήματος (μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές στην Τουρκία είχαμε την ακύρωση της συναυλίας του Γιώργου Νταλάρα).

Σημαντικές αναμένονται και οι εξελίξεις στην περίπτωση των Κούρδων. Η αυξανόμενη πίεση που αισθάνεται η Τουρκία στα ανατολικά της θα πρέπει να μας κάνει πολύ επιφυλακτικούς για την περίπτωση επέμβασης στο βόρειο Ιράκ, όσο και αν ο Ερντογάν προσπάθησε να ρίξει τους τόνους κατά καιρούς.

Για άλλη μια φορά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος θα έρθει το Κυπριακό. Ζήτημα που συνδέεται άμεσα και με την ένταξη της Τουρκίας στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οσο διατηρείται το status quo στην Κύπρο, τόσο η Τουρκία θα απομακρύνεται από την Ευρωπαϊκή Ενωση, θα διατηρείται η ισορροπία τρόμου στο Αιγαίο και θα κερδίζουν έδαφος τα αγγλοσαξονικά σενάρια για ειδική σχέση της Τουρκίας με την Ε.Ε.

Η Ελλάδα από την πλευρά της περιμένει με έκδηλη αγωνία την επόμενη ημέρα της Τουρκίας. Υπολογίζει σε καλύτερες μέρες στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αν και η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών δεν δείχνει έτοιμη και ικανή για να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες που υπάρχουν, αλλά και σε αυτές που προκύπτουν. Η πολιτική που ακολουθήθηκε από τον σημερινό πρόεδρο του κόμματός μας και τότε υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Παπανδρέου, σε άμεση συνεργασία με τον αείμνηστο Ισμαήλ Τζεμ, άφησε πολλά παράθυρα αισιοδοξίας. Η συμφωνία του Ελσίνκι, ήταν σταθμός για τις ελληνοτουρκικές και ελληνοκυπριακές σχέσεις. Πάνω σε αυτή την προνομιούχα βάση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εδώ και τρισήμιση χρόνια αδυνατεί να κάνει βήματα μπροστά. Αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει την κληρονομιά του παρελθόντος. Η ασθενική αντίδραση στην περίπτωση του Πατριαρχείου και της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, είναι τα πιο ανάγλυφα και τρανταχτά παραδείγματα.

Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει με συνέπεια την πολιτική που ακολούθησε έναντι της Τουρκίας για την εμπέδωση κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης και την ευρωπαϊκή της προοπτική, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Η υποστήριξη της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, ποτέ δεν αποτέλεσε για μας λευκή επιταγή. Την ίδια γενναία στάση θα κρατήσουμε όταν κερδίσουμε τις επερχόμενες εκλογές.

* Το κείμενο γράφτηκε πριν ακόμα κλείσουν οι κάλπες στην Τουρκία.