Της Κατερίνας Μυλωνά

Ενας αληθινός υπηρέτης του Θεού!

Ο πατήρ Ηλίας Βολωνάκης


Ηγενναιόδωρη προσφορά του κόσμου που ήταν πάντα παρών στις ανάγκες της εκκλησίας θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη του πρωτοπρεσβύτερου, ιερατικώς προϊστάμενου του ιερού ναού Αγίου Τίτου, πατέρα Ηλία Βολωνάκη, που, έπειτα από 46 χρόνια πολύτιμης συνεισφοράς στην Εκκλησία της Κρήτης, αποχαιρέτησε χθες το ποίμνιό του.

Με αφορμή την εορταστική του εορτή, πραγματοποιήθηκε το πρωί τιμητική εκδήλωση για τη συνολική προσφορά του, στη οποία προϊστατο ο πρωτοσύγκελος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, κ. Μεθόδιος Βερνιδάκης ενώ παρευρέθηκαν πολλοί ιερείς και φυσικά δεκάδες πιστοί που κατέκλυσαν το ναό θέλοντας να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους προς το πρόσωπο του.

Στο τέλος της λειτουργίας, ο Πρωτοσύγκελος εξήρε το έργο του και ευχαρίστησε τον π. Ηλία για όσα έκανε για την Εκκλησία του νησιού, γενικότερα, αλλά και ιδιαίτερα για τον ιερό ναό του Αγίου Τίτου. Θερμές ευχαριστίες δέχθηκε και από τον πρόεδρο του ιερού συνδέσμου των κληρικών, π. Εμμανουήλ, τον εκπρόσωπο του συνδέσμου Κρητών θεολόγων, Κωνσταντίνο Νεονάκη, και τον π. Πολυχρόνη, ο οποίος και αναλαμβάνει από σήμερα την ευθύνη του ναού. Ο π. Ηλίας, στο λόγο που εκφώνησε, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον π. Πολυχρόνη, «εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου επιτυχία στη διακονία του με τη βοήθεια του Αγίου Αποστόλου Τίτου και τη συμπαράσταση όλων», είπε.

Στη συνέχεια, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας μας, του προσέφεραν μία εικόνα του Αγίου Τίτου, την οποία φιλοτέχνησε ο κ. Χειρακάκης, καθώς και ένα επιστήθιο σταυρό. Ο πατήρ μίλησε στην “Π” ξεδιπλώνοντας τις αναμνήσεις του.

Από τα 46 χρόνια παρουσίας του στην Εκκλησία, εκείνο που θυμάται εντονότερα είναι η προσφορά του κόσμου στην ανέγερση του ναού. Το έργο διήρκεσε τρία χρόνια, από το 1985 ως το 1988, και κόστισε συνολικά 65 εκ δραχμές, με το Κράτος να προσφέρει μονάχα τρία εκατομμύρια αλλά με σημαντική οικονομική βοήθεια από το δήμο Ηρακλείου. «Εκείνο που μπορεί κανείς με ιδιαίτερη συγκίνηση να αναφέρει είναι η συμμετοχή του κόσμου στα έξοδα της συντήρησης του ναού. Τα 65 εκ δε μαζεύτηκαν με εράνους, ερχόταν ο καθένας και προσέφερε τον οβολό του», περιγράφει ο ίδιος.

Από τη μνήμη του ανασύρει δύο συγκεκριμένα περιστατικά που του έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Κάποια μέρα μας είπε έρχεται μία γυναίκα στο ναό και του λέει πως θέλει να βοηθήσει στο έργο που έχει ξεκινήσει εκείνος, ο π. Ηλίας επιχείρησε να της κόψει μία απόδειξη των πέντε δραχμών, γιατί δεν υπολόγιζε πως θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα, τότε, εκείνη βγάζει από τον κόρφο της ένα μικρό μασούρι αξίας 268.000δρχ!

Μία άλλη στιγμή είναι από την περίοδο που η στέγη του ναού ήταν ανοιχτή και φοβόταν μήπως βρέξει και γεμίσει νερό. Έρχεται ο Σεπτέμβρης, το έργο δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί και ο π. Ηλίας είχε ιδιαίτερη αγωνία για την περάτωσή του.

«Όπως κοιμάμαι το μεσημέρι, μεταξύ ονείρου και οράματος, βλέπω ότι ο ναός είναι γεμάτος νερό και οι εργάτες είναι πάνω στα ξύλα της στέγης και φοβάμαι μήπως πέσουν μέσα στο νερό κι αγωνιώ …δίπλα μου είναι ένας αδελφός μου, πρώτη φορά τον σκέφτηκα τότε, ο οποίος ήταν στην Αυστραλία και μου λέει «γιατί είσαι ταραγμένος»; Λέω «δε βλέπεις ότι οι άνθρωποι θα πέσουν»; Mου απαντά «τι φοβάσαι εγώ είμαι εδώ».

Όταν το απόγευμα επέστρεψε στην εκκλησία, τον επισκέφτηκε η Χρυσούλα Ξανθουδίδου, η οποία είχε πουλήσει το σπίτι της και του προσέφερε το ποσό των 600.000δρχ εις μνήμη της μητέρας της, Σμαράγδας, χρήματα που βοήθησαν σημαντικά στην ολοκλήρωση του έργου. «Σμάραγδος, είναι το όνομα ενός από τους σαράντα μάρτυρες, Σαράντης ήταν ο αδελφός μου… πάντα έβλεπα τη βοήθεια των Αγίων, ιδιαίτερα του Αγίου Τίτου», αναφέρει ο π. Ηλίας.

Σημαντικό γεγονός στην πορεία του ήταν η ίδρυση και λειτουργία του Κέντρου Νεότητας Αγίου Τίτου. «Hταν μια μεγάλη ευκαιρία για τα παιδιά, διότι όταν εκείνα με είχαν ρωτήσει τι προσφέρει η Εκκλησία σε εμάς τους νέους , πήρα την αφορμή και κάναμε το Κέντρο», εξηγεί. Η ανταπόκριση των νέων στο κάλεσμα των ανθρώπων του Κέντρου αποτελεί και τη μεγαλύτερη απόδειξη για την καλή σχέση που διατηρούν τα νεαρά άτομα με την Εκκλησία, σύμφωνα με τον ίδιο. Υπήρξαν ακόμα πολλές στιγμές που, όπως λέει, του προσέφεραν πνευματική ικανοποίηση, όπως η έναρξη των εργασιών της κατασκήνωσης πάνω στη Ροδιά, και η ανέγερση του ναού. «Όλα αυτά έγιναν και γίνονται με την ολοφάνερη συνεργεία του Θεού και των Αγίων, με τη συμπαράσταση και συνεργασία πολλών και άξιων συμπολιτών μας και πνευματικών ανθρώπων από την Κρήτη, την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το Άγιο Όρος», σημειώνει.

Ο π. Ηλίας θεωρεί πως η Εκκλησία σήμερα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις τωρινές αλλά και τις μελλοντικές προκλήσεις εφόσον, όπως λέει «πορεύεται ως Σώμα Χριστού και εκφράζει και ενσαρκώνει τον ίδιο το Χριστό, όχι όταν εργάζεται ως υπηρεσία διοικητική», υποστηρίζει.

Ο ίδιος πάντα είχε πίστη στη δύναμη της Εκκλησίας αφού δεν σκέφτηκε ούτε μία στιγμή να εγκαταλείψει τις προσπάθειές του και να παρατήσει το ποίμνιό του, «υπάρχουν στιγμές που στον αγώνα του κανείς έχει αγωνία, στενοχωριέται, υποφέρει, αλλά δεν τα εγκαταλείπει, παίρνει δύναμη από τον ίδιο τον Κύριο και προχωρεί. Όταν στηρίζαμε το ναό, είδα την παρουσία των Αγίων, τη βοήθειά τους το να κάνεις ένα έργο χωρίς έρανο, να έρχονται οι άνθρωποι και να προσφέρουν …δεν ήταν μικρό πράγμα», αναφέρει.

Ο π. Ηλίας Βολωνάκης ανέλαβε καθήκοντα στις17 Σεπτεμβρίου 1961 και είχε χειροτονηθεί από το Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, Ευγένιο. Μέχρι σήμερα υπηρετούσε τον ιερό ναό του Αγίου Τίτου.