Γιʼ αλλού ξεξίνησε ο ΑΓΟΡ την αγωνιστική περίοδο 2006-07 κι αλλού τον έβγαλε ο δρόμος.
Εχοντας περάσει το καλοκαίρι της αβεβαιότητας με την πιθανότητα να πάρει τη θέση του προβληματικού Μακεδονικού στην Α1 να μη γίνεται ποτέ πραγματικότητα και τον σχεδιασμό της ομάδας να μένει πίσω, η χρονιά ξεκίνησε με δυσκολίες. Κάπου εκεί “άνοιξε” το παράθυρο του Κυπέλλου που όσο περνούσε ο χρόνος “έμπαζε” περισσότερο φως. Η καταπληκτική πορεία της ομάδας μέχρι τον τελικό είναι γεγονός πως την επηρέασε στο πρωτάθλημα με συνέπεια να υποστεί απρόσμενες ήττες στον αʼ γύρο. Αυτές λίγο έως πολύ την άφησαν αρκετά πίσω από τους δύο πρωτοπόρους Σπόρτιγκ και Κολοσσό τους οποίους προσπάθησε να “πιάσει” μέχρι το φινάλε δίχως να το καταφέρει.
Έτσι λοιπόν ο ΑΓΟΡ και στη δεύτερη χρονιά του στην Α2 τερμάτισε τρίτος, έχοντας κερδίσει την καθολική αναγνώριση του μπασκετικού - και όχι μόνο - κόσμου της χώρας. Η έδρα ήταν και πάλι το μεγάλο στήριγμα της ομάδας με 13 νίκες σε 15 παιχνίδια κι αν οι επιδόσεις της μακριά από το Ρέθυμνο ήταν καλύτερες στο πρώτο μισό της περιόδου, ίσως τα πράγματα να ήταν στο τέλος διαφορετικά. Στον δεύτερο γύρο οι παίκτες του Στέργιου Κουφού πέτυχαν τις περισσότερες από τις 6 συνολικά εκτός έδρας νίκες τους όμως ήταν αργά... Η τετράδα των Βαρδαβά, Σπανού, Κυριακόπουλου και Κούμουλου οδήγησε με ασφάλεια την ομάδα στις δύσκολες υποχρεώσεις της ενώ η απώλεια του Λιάτσου λόγω τραυματισμού στο μεγαλύτερο μέλος της χρονιάς, μέτρησε πολύ. Στην τρίτη του χρονιά στην Α2 ο ΑΓΟΡ είναι βέβαιο πως θα επιδιώξει με όλες του τις δυνάμεις την άνοδο και η παραμονή του Στέργιου Κουφού στον πάγκο αποτελεί εγγύηση για μια αν μη τι άλλο αξιόλογη προσπάθεια.

