Της Αννας Κωνσταντουλάκη
Οξύ και διαχρονικό χαρακτηρίζει το πρόβλημα των αδέσποτων ζώων ο πρόεδρος του Κτηνιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου Γιώργος Πιπεράκης, ο οποίος τονίζει ότι όλοι φέρουν ευθύνες, και η λύση απαιτεί ένα σχεδιασμό σε βάθος χρόνου και όχι μονοδιάστατο μέτρο, τοπικού χαρακτήρα.
Λέει ακόμη, ότι έρευνες που έχουν γίνει, έχουν δείξει, ότι εως και το 35% των ιδιοκτητών, παίρνει ένα ζώο στο σπίτι του και έπειτα, το εγκαταλείπει στο δρόμο, για διάφορους λόγους.
Η συνέντευξη, έχει ως εξής:
Ερ: Πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα με τα αδέσποτα στο Ηράκλειο, ποιοι έχουν ευθύνες και τι μέτρα πρέπει να ληφθούν για να αντιμετωπιστεί:
Το πρόβλημα με τα αδέσποτα είναι ιδιαίτερα οξύ και διαχρονικό στο Ηράκλειο. Ευθύνες φέρουν όλοι. Η ύπαρξη των αδεσπότων είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης έλλειψης παιδείας του Ελληνα. Εχει τις ίδιες ρίζες με άλλες απρεπείς συμπεριφορές μας (ρίψη σκουπιδιών στους δρόμους, έλλειψη σεβασμού στους συνανθρώπους κ.α.). Ο Ελληνας δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό δεν αντιμετωπίζει το κατοικίδιο ως ζωντανό ον με ανάγκες. Ετσι δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι έχοντάς το έχει κι αυτός κάποιες υποχρεώσεις οι οποίες του αλλάζουν την καθημερινότητά του. Δεν ξέρει ακόμα για ποιο λόγο να πάρει ένα κατοικίδιο και ποιο να διαλέξει. Ολα αυτά οδηγούν σε καταστάσεις, όπου ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί και δεν θέλει να κρατήσει το ζώο του με αποτέλεσμα να το αφήνει ελεύθερο. Η λύση σ’ αυτό το πρόβλημα απαιτεί ένα σχεδιασμό σε βάθος χρόνου. Δεν μπορεί να επιτευχθεί σύντομα και ούτε με μονοδιάστατα μέτρα τοπικού χαρακτήρα. Απόδειξη γι’ αυτό είναι η πόλη μας, όπου σύμφωνα με δηλώσεις αρμοδίων του δήμου Ηρακλείου δαπανούνται ετησίως 250.000 ευρώ τα τελευταία 4 χρόνια κι όμως το αποτέλεσμα είναι δυστυχώς πενιχρό. Τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος τον είχε προτείνει το 1998 ο Παγκρήτιος Κτηνιατρικός Σύλλογος στο υπουργείο Γεωργίας κεντρικά και το παράρτημα Κρήτης στο δήμο Ηρακλείου. Περιλαμβάνει ένα εκτεταμένο και διαρκές πρόγραμμα επιμόρφωσης σε συνεργασία με την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ενημέρωση των ιδιοκτητών για τις υποχρεώσεις τις δικές τους, αλλά και τις ανάγκες των ζώων. Εφαρμογή και έλεγχο της σήμανσης των κατοικιδίων και επικουρικά λειτουργία μικρών και ευέλικτων κυνοκομείων. Δυστυχώς αν ξεκινήσομε από το τελευταίο, τότε δεν έχομε κατάφερει τίποτα. Ολα αυτά θα πρέπει βέβαια να έχουν πανελλήνια εφαρμογή και όχι τοπική, γιατί τα αδέσποτα δεν γνωρίζουν όρια δήμων, επαρχιών ή νομών.
Ερ: Τί εικόνα έχετε για τα αδέσποτα στην ύπαιθρο; Υπάρχουν κίνδυνοι για τους ανθρώπους και τα οικόσιτα ζώα και πόσο συχνά τα σκυλιά καταλήγουν νεκρά από φόλες, σφαίρες κλπ.
Τα αδέσποτα δυστυχώς δεν είναι μόνο αστικό προνόμιο. Είναι ένα εξίσου υπαρκτό πρόβλημα της υπαίθρου που δυστυχώς οι παρενέργειές του είναι πολύ πιο ορατές εκεί. Τα ζώα που κυκλοφορούν ελεύθερα στην ύπαιθρο, ψάχνουν για τροφή όπου μπορούν. Καθότι δεν υπάρχουν κάδοι με σκουπίδια όπως τις πόλεις, αυτά έχουν ως στόχους τα οικόσιτα ζώα των χωριών. Ετσι καταγράφονται καθημερινά πολλές επιθέσεις σε αιγοπρόβατα, όρνιθες και άλλα εκτρεφόμενα ζώα. Σύμφωνα με τον ΕΛΓΑ το ποσό πού δαπανούνται σε αποζημιώσεις για κατασπαράξεις είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Αυτή η κατάσταση όμως οδηγεί και πολλούς ανθρώπους σε ακραίες αντιδράσεις, και έχουμε έτσι φόλες, πυροβολισμούς κ.α., που στρέφονται όμως ενάντια σε όλα τα σκυλιά, αδέσποτα και μη. Τα πιο συνήθη θύματα είναι κυνηγόσκυλα κατά την εξομμασή τους κι έτσι όμως δημιουργούνται και έντονες διαμάχες μεταξύ κυνηγών και κατοίκων της περιοχής.
Ερ: Με τι συχνότητα παρατηρείται το φαινόμενο της εγκατάλειψης ενός ζώου στον δρόμο από τον ιδιοκτήτη του, επειδή δεν το θέλει ποια και πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η απαράδεκτη νοοτροπία που δημιουργεί πρόβλημα σε όλους μας;
Σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμοδίων στην Ελλάδα, ένα ποσοστό από 15%-35% των ιδιοκτητών εγκαταλείπει τα ζώα του για διάφορους λόγους. Είτε επειδή έχει μεγαλώσει και δεν χωράει στο σπίτι, είτε επειδή δεν έχουν χρόνο να το περιποιηθούν, είτε γιατί δεν κάνει τη δουλειά που θέλουν.
Για να αλλάξει αυτή η νοοτροπία επανερχόμαστε στην πρώτη ερώτηση. Πρέπει ο Ελληνας από μικρός να μάθει τις υποχρεώσεις του απέναντι στα κατοικίδια, πρέπει να σταθμίζει τις δυνατότητες που έχει ο ίδιος με τις ανάγκες του κατοικιδίου και αν μπορεί να τις εκπληρώσει, πρέπει να συνειδητοποιεί το αποτέλεσμα των πράξεών του απέναντι στους συνανθρώπους του κ.α.
Ακόμα πρέπει να εφαρμοστούν οι διατάξεις του νόμου που αφορούν στη σήμανση του ζώου και να γίνεται έλεγχος αυτών των διατάξεων.
Ερ: Κατά καιρούς, γίνονται μόδα διάφορα περίεργα ζώα, ερπετά κλπ. Αυτή την εποχή υπάρχει κόσμος που επιλέγει να έχει στο σπίτι του, φίδια, ιγκουάνα, μαϊμούδες κλπ;
Οντως είναι γεγονός, ότι και η “ζωοφιλία” επηρεάζεται από την μόδα. Είναι ένα φαινόμενο το οποίο δεν συμβαδίζει με την αύξηση της ζωοφιλίας. Η κατοχή κάποιου ζώου για λόγους μόδας δεν είναι ένδειξη ότι αγαπάει ο κάτοχός του τα ζώα, αλλά μια απόδειξη καταξίωσης και προβολής του. Γι’ αυτό το λόγο έχουν αυξηθεί τα “περίεργα” και εξωτικά ζώα στα σπίτια.
Ερ: Τελικά οι Ηρακλειώτες είναι φιλόζωοι;
Οι συμπατριώτες μας είναι ολοένα και σε μεγαλύτερο βαθμό ζωόφιλοι. Δυστυχώς παρά την αύξηση αυτή δεν έχουμε φτάσει στο σημείο που να μπορούμε να πούμε ότι συνολικά ως κοινωνία αντιμετωπίζουμε τα ζώα με τον σεβασμό που τους αναλογεί.
Ερ: Γνωρίζουμε ότι οι κτηνίατροι έχουν την ευθύνη του ελέγχου των τροφίμων ζωικής προέλευσης από την εκτροφή του ζώου, μέχρι την στιγμή που καταλήγουν στο πιάτο μας. Οι έλεγχοι που γίνονται είναι επαρκείς; Οι καταναλωτές μπορούν να νιώθουν ασφάλεια;
Πράγματι ένα μεγάλο τμήμα των κτηνιατρικών δραστηριοτήτων είναι ο έλεγχος της υγιεινής και της ποιότητας των τροφίμων. Υπεύθυνοι είναι οι κτηνίατροι των κρατικών υπηρεσιών. Οι συνάδελφοί μας προσπαθούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες ελέγχου, παρότι οι ελλείψεις των υπηρεσιών σε προσωπικό είναι πολύ μεγάλες.
Ελπίζουμε ότι με τη θέσπιση του “εξουσιοδοτημένου” κτηνιάτρου (που είναι εντολή της Ε.Ε. κι έχει μάλιστα καθυστερήσει πολύ) να εξομαλυνθεί σχεδόν πλήρως η κατάσταση.
Πάντως τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης που φτάνουν στο τραπέζι μας, είναι ασφαλή και δεν κρύβουν κανένα κίνδυνο. Αντιθέτως, τρόφιμα που δεν ελέγχονται και πλασάρονται ως ντόπια και σπιτικά από πλανόδιους ή ιδιώτες και όχι από καταστήματα, δεν διασφαλίζουν την ποιότητά τους και ελοχεύουν κινδύνους για τον καταναλωτή.

