Συνάδελφοι, το Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας (ΟΛΜΕ) πραγματοποιείται στο τέλος μιας σχολικής χρονιάς που σηματοδοτήθηκε από τους παρατεταμένους εκπαιδευτικούς αγώνες ενάντια σε μια σκληρή Αντιλαϊκή Πολιτική, που εφαρμόζει η δεξιά κυβέρνηση της Ν.Δ με την πολιτική στήριξη του δήθεν αντιπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ, υλοποιώντας τις αντιδραστικές αποφάσεις του Ιμπεριαλιστικού Μηχανισμού της Ε.Ε και των ντόπιων οικονομικών και πολιτικών κέντρων. Η στυγνότητα αυτής της πολιτικής αποτυπώθηκε παραστατικά στις προσπάθειες για την Αντιδραστική Αναθεώρηση του Συντάγματος, για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της Εκπαίδευσης, στη θεσμική επίθεση στη Β/θμια Εκπαίδευση(ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ) , στην πρόσδεση του σχολείου με τους νόμους της Αγοράς και στην Υπαγωγή του στην Τ. Αυτοδιοίκηση, στον αντιδραστικό νόμο για τις Συμπράξεις Ιδιωτικού και Δημόσιου Χώρου. Βιώνεται συγχρόνως από χιλιάδες συμβασιούχους στο μεσαιωνικό καθεστώς της Απασχολησιμότητας (Ωρομισθίας-Αναπλήρωσης) και ξεδιπλώνεται παραστατικά στη λεηλασία των αποθεματικών ταμείων με τα «θεσμοποιημένα» ομόλογα, στο «νέο» άνοιγμα του Ασφαλιστικού, που πραγματοποιείται σε συνθήκες Καταστολής του Λαϊκού Κινήματος και τυφλής εφαρμογής του δόγματος της Ιμπεριαλιστικής Υποτέλειας.

Η δεξιά κυβέρνηση της Ν.Δ -εδραιωμένη στο αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ- επιβάλλει το «Αποκεντρωμένο» σχολείο της Αγοράς που επιτάσσουν οι συνθήκες της Ιμπεριαλιστικής Ε.Ε(Πράσινη και Λευκή Βίβλος-Λισσαβόνα-Μπολόνια -Βερολίνο- Πράγα-Μπέργεν),το οποίο θα είναι πολυκατηγοριοποιημένο και στο οποίο το αυτονόητο δικαίωμα της σταθερής εργασίας και αμοιβής θα φαντάζει πολυτέλεια .Είναι μάλιστα θεσμικά έτοιμο το πλαίσιο (ν 2525-2640,2986-..) για την «Αξιολόγηση», που θα καταγράφει το βαθμό της … προσαρμοστικότητας μας στο Μεσαιωνικό εκπαιδευτικό και Εργασιακό Μοντέλο. Με αυτή τη στυγνή πολιτική ήρθαμε αντιμέτωποι ως παράταξη του Ταξικού συνδικαλισμού, την οποία όμως στήριξαν διαβαθμισμένα οι διαχειριστικές παρατάξεις. Η δεξιά παράταξη (ΔΑΚΕ), στο ρόλο του στυλοβάτη της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής εξυμνεί όλα τα αντιδραστικά θεσμικά μέτρα .Σε γραπτό μάλιστα κείμενό της, κατά τη συγκρότηση του προεδρείου του Δ.Σ της ΕΛΜΕ, τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της Ιδιωτικο-οικονομικής λειτουργίας του σχολείου και της τοποθέτησης manager!!.Συνολικά ως παράταξη Καταψηφίζει τις απεργιακές κινητοποιήσεις, απέχει εντελώς από τις μαζικούς αγώνες, απονευρώνει το συνδικαλισμό.

Η παράταξη του πρώην κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚ), αφού πρώτα ύμνησε και έμπρακτα στήριξε όλα τα αντιδραστικά μέτρα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί τώρα να συγκαλύψει τις ευθύνες της και να εμφανιστεί ως δήθεν διεκδικητική. Στις κορυφαίες όμως στιγμές των εκπαιδευτικών αγώνων (απεργία δασκάλων) επιλέγει την υπονόμευση του αγωνιστικού κλίματος, καταψηφίζοντας τις Απεργιακές προτάσεις για αγωνιστική συμπόρευση των εκπαιδευτικών. Τη συναίνεσή της στην καπιταλιστική λαίλαπα εκφράζει η σταθερή στήριξή της στα αντιλαϊκά μέτρα:πχ ν 2525/97,2640/98., ΑΣΕΠ, κατάργηση της Επετηρίδας, αντιασφαλιστική πολιτική, αποκέντρωση-απονέκρωση της ΟΛΜΕ σε γραφειοκρατικό όργανο αντίστοιχο της ΑΔΕΔΥ. Αυτή τη γραμμή της υποταγής υπηρετεί στη βάση ενός τυφλού αντικυβερνητισμού. Η όψιμη πχ θέση της για την άρνηση της κυβερνητικής «Αξιολόγησης», σε καμία περίπτωση, δε δηλώνει την αντίθεσή της στην «Αξιολόγηση» -Διαβάθμιση των σχολείων και των αποδοχών μας.Γιατί είναι σταθερά προσηλωμένη σε αυτήν, αρκεί να εφαρμοστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Στοχεύει επομένως στην καλλιέργεια ... αντικυβερνητικών αντανακλαστικών, σε έναν ομιχλώδη ιδεολογικο-πολιτικό ορίζοντα,

Η παράταξη της «αριστερής» διαχείρισης, η ΕΚΠΑΙΔ.ΠΡΟΟΠ, συμπλέει με τις δυνάμεις της Υποταγής και συντελεί στον ιδεολογικό αφοπλισμό και στην πολιτική τους αποδυνάμωσή των εργαζομένων, εδραιωμένη στην αντίληψη της «κριτικής ανοχής!» στον καπιταλισμό .Στην πράξη καταστρατηγεί τις βασικές αρχές του αριστερού κινήματος. Γιατί: α) Εξευγενίζει την Καπιταλιστική λαίλαπα, προβάλλοντας την «άλλη Φιλολαϊκή Ευρώπη» των «κεντρο-αριστερών συμμαχιών!» β)Κηρύσσει το συμφιλιωτισμό με τις συνδικαλιστικές δυνάμεις της συναίνεσης(ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) στα κεντρικά ζητήματα (πχ μη ψήφιση της πρώτης 5/μερης απεργίας κατά τις κινητοποιήσεις των δασκάλων).γ) καλλιεργεί την αυταπάτη της ..εύκολης «διόρθωσης!» των αντιδραστικών μέτρων δ) Αρνείται την αναγωγή στις αντιδραστικές συνθήκες της Ε.Ε , στοχεύοντας στην παγίωση της επικίνδυνης αρχής της ταξικής συνεργασίας, ε)Παραγκωνίζει τις συλλογικές διαδικασίες της βάσης (Γ.Σ, ενημερωτικές συναντήσεις και κλιμάκια στα σχολεία), επενδύοντας σε «αξιώματα», στη βάση των φιλικών .. συνεργασιών της με τον Υποταγμένο συνδικαλισμό στ) Δεν αποδέχεται την αρχή της Αντιϊμπεριαλιστικής Πάλης, προβάλλοντας την «Φιλειρηνική!! ΕΕ» απέναντι στον Αμερικάνικο Ιμπεριαλισμό, συσκοτίζοντας δηλ τη λαϊκή συνείδηση.

Στην αντίπερα όχθη η ΕΣΑΚ-ΔΕΕ-πιστή... στο δόγμα του σεχταρισμού, αρνείται τη διαλεκτική αρχή της συλλογικής δράσης στα σωματεία, επιλέγοντας το δρόμο της περιχαράκωσης στο ΠΑΜΕ και στη λογική των διαχωριστικών γραμμών Συνάδελφοι, και σε αυτή τη δύσκολη διετία σταθήκαμε αταλάντευτα ενάντια στα αντιδραστικά μέτρα και αναδείξαμε την ανάγκη της Αντίστασης ενάντια:

Α) Στη θεσμική επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα(πχ ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, ευέλικτο σχολείο της αγοράς )

Β)Στην αντιδραστική αναθεώρηση του άρθρου 16, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλία για τη συγκρότηση του Συντονιστικού των Μαζικών Φορέων, τη σύνδεση με τους φοιτητές, τους δασκάλους, για τη συμμετοχή των συναδέλφων (κλιμάκια ενημέρωσης, Γ.Σ κλπ).

Γ)Στην Κατάργηση της Οργανικής θέσης, της σταθερής Εργασίας και αμοιβής

Δ)Στη γενίκευση της Απασχολησιμότητας (Ωρομισθίας-Αναπλήρωσης), στην εισαγωγή των ιδιωτικο-οικονομικών κριτηρίων στο σχολείο.

Ε)Στην Ισοπέδωση των Κοινωνικο-ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

ΣΤ)Στη Ληστρική πολιτική της οικονομικής μας αφαίμαξης.

Ζ)Στην συρρίκνωση των πολιτικών ελευθεριών, στην καταστολή του κινήματος, στη Γραφειοκρατικοποίηση του Συνδικαλισμού.

Η) Στην Ιμπεριαλιστική πολιτική του τρόμου.

Αυτές τις αρχές και τα αιτήματα θα προασπιστούμε και στο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, στοχεύοντας στην ταξική αναδόμηση της συνδικαλισμού.

Για την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Δημητριάδου, Κοκκινάκης , Λυρατζάκης, Παπαδάκης ,Παπαδάκη ,Σκλάβου, Σπαχή.